เรื่องเล่าอยากเรียน..
ข้าพเจ้า นายปฏิภาณ พรมชาติ นักศึกษามหาลัยชีวิตศูนย์ศีขรภูมิ มีเรื่องเล่าความประทับใจที่ได้เข้าเรียนในโครงการมหาลัยชีวิต ข้าพเจ้ามองเห็นว่าในการศึกษาไม่ว่าในระดับไหนการศึกษาไม่มีวันสายข้าพเจ้าจึงตัดสินใจเข้าเรียนในโครงการนี้ ข้าพเจ้าเข้าเรียนในโครงการนี้หลังเพื่อนๆนักศึกษาหนึ่งเดือน เกิดจากความเข้าใจผิดของข้าพเจ้าเองนึกว่าเขายังไม่ได้รับสมัครนักศึกษาในโครงการนี้ จึงได้เข้าเรียนช้ากว่าเพื่อนนักศึกษา วันแรกที่ข้าพเจ้าเข้าเรียนก็มีเพื่อนนักศึกษาที่รู้จักกันบ้างสามสี่คนนอกนั้นข้าพเจ้าไม่รู้จักใครเลย ก็รู้สึกตื่นเต้นพอสมควร หลังจากนั้นอาจารย์ก็ให้ข้าพเจ้าเข้าร่วมกลุ่มที่3 ทีแรกก็มีนักศึกษาในกลุ่มจำนวน 13 คน แต่หลังจากนั้นก็เหลือสมาชิกแค่ 8 คน โดยมีเฮียชูชัย และพี่ประนอมเป็นหัวเรียวหัวแรงคอยประสารงานในกลุ่ม ทีแรกก็ยังไม่สนิทกับใครเลยแต่พอเข้าเรียนได้สองอาทิตย์ก็เริ่มสนิทกับทุกคน ข้าพเจ้าขอเล่าเรื่องความประทับใจในช่วงวันที่ 20-26 สิงหาคม 2550 วันจันทร์ถึงวันศุกร์ ไม่มีเรียนข้าพเจ้าก็ทำงานที่บ้านเป็นปกติ งานประจำของข้าพเจ้าคือซ่อมอุปกรณ์เครื่องใช้ไฟฟ้าต่างๆ อาทิตย์ที่ผ่านมาอาจารย์ให้งานมาหลายงานด้วยกัน ข้าพเจ้ารู้สึกเครียดมากคิดไม่ออกว่าจะทำงานไหนก่อนเพราะลำพังงานประจำก็ปวดหัวพอแล้ว มาเจองานที่อาจารย์ให้มาอีกก็เพิ่มความเครียดเป็นสองเท่า คิดไม่ออกก็โทรถามพี่ประนอม พี่ประนอมก็ให้ความช่วยเหลือเป็น อย่างดีข้าพเจ้ารู้สึกว่าพี่ประนอมเป็นคนที่มีอะไรจะช่วยเหลือคนในกลุ่มดีมาก ข้าพเจ้ารู้สึกประทับใจพี่ประนอมมากทีเดียว และเฮียชัยก็จะคอยบอกคนในกลุ่มมีงานก็จะคอยเตือน เฮียชัยเป็นผู้นำทีใช้ได้ทีเดียว ส่วนเฮียโภชน์เป็นคนที่อารมณ์ดีอยู่ด้วยแล้วไม่เครียด เฮียจือแว็บไปแว็บมาเรียนไม่ค่อยเต็มวันเหมือนเพื่อนในกลุ่มแต่ก็ป็นคนที่อารมณ์ดี และ พี่แตง เจ้หมวย ก้อ ทุกคนเป็นกันเองมาก ทุกคนในกลุ่มข้าพเจ้ารู้สึกประทับใจทุกคนเลย ในอาทิตย์นี้มีเรียนวิชาภูมิปัญญาฯ และ วิชาสืบค้นอาจารย์สอนวิชาสืบค้นรู้สึกว่าอาจารย์จะสอนละเอียดมาก และ อาจารย์ก็ให้งานมาทำเรื่องเกี่ยวกับเรียบเรียงบรรณานุกรมงานนี้คงต้องอาศัยพึ่งคนในกลุ่มอีกเป็นแน่แท้ ทั้งหมดที่เล่ามาเป็นส่วนหนึ่งของการบันทึกเรียงความความประทับใจ ของสมาชิกทุกคนในกลุ่มที่3 วิชาจัดการความรู้ เพื่อบันทึกไว้ในสมุดออนไลน์(เว็ปบล็อก)
โดย.....ปฏิภาณ พรมชาติ.
