เมื่อวานนี้เป็นวันสุดท้ายของการสอบของนักเรียน  มีนักเรียนชายคนหนึ่ง  วิ่งกระหืดกระหอบมาหาครูอ้อยที่ห้องทำงาน  และบอกกับครูอ้อยว่า.....ครูครับ  ผมไม่มีกล่องครับ  

ครูอ้อยมองหน้านักเรียน  และร่ายยาว  กล่องนี้เป็นอุปกรณ์ในการจัดทำบ้านเล็กเป็นโมเดลของบ้านที่ประกอบด้วยห้องต่างๆ  เป็นการเรียนรู้โดยองค์รวม  บูรณาการกับกลุ่มการเรียนรู้ต่างๆอย่างชัดเจน  

ครูอ้อยถามนักเรียนว่า.....ปัญหาของลูกอยู่ที่ไหน  

นักเรียนตอบ...เอ้อ..ผมไม่มีกล่องครับ  บ้านผมจน  

ครูอ้อยมองหน้านักเรียนอย่างพิจารณาอีกครั้ง....ก่อนที่จะถามนักเรียน   ...แล้ววันนี้เป็นวันอะไร  เป็นวันสุดท้ายของภาคเรียนนี้ใช่ไหม   ตอบครูมาอีกครั้งสิว่า......ปัญหาของเธออยู่ที่ไหน  

นักเรียนยืนงงและลดเสียงลง  ไม่มีอาการกระหืดกระหอบ  กลับถอนหายใจยาวว่า...อ้าว  ก็ผมจน  ที่บ้านไม่มีกล่องเลย  

หยุดนะ  นั่งลงนักเรียน  เราต้องพูดกันนาน  .....ครูอ้อยวางปากกาที่ตรวจข้อสอบลง   นั่งพิงเก้าอี้  และ...

บอกนักเรียนว่า..ครูอยากดื่มกาแฟ 

นักเรียนมองหน้าครูอ้อยและพูดว่า....ครูก็ชงสิครับ  

ครูอ้อยมองหน้านักเรียน  และบอกว่า..ปัญหาของครูก็คือ  อยากดื่มกาแฟ  นักเรียนตอบครูได้ว่า.....  ก็ต้องไปชงใช่ไหม 

นักเรียนทำไมไม่คิดที่จะช่วยชงให้ครูล่ะคะ   ก็เหมือนกัน  นักเรียนไม่มีกล่องทำงานส่งครู  ทำไมนักเรียนไม่คิดที่จะหากล่อง  แต่กลับมาบอกครูเอาวันสุดท้าย  

นักเรียนได้ยินครูอ้อยพูดอย่างนี้  จึงถามครูอ้อยว่า...ผมจะชงกาแฟให้ครูครับ  

นักเรียนหยิบถ้วยกาแฟ  แต่ไม่ถามครูอ้อยว่า  จะต้องใส่กาแฟเท่าไร  น้ำตาลเท่าไร  ใส่ครีมเทียมหรือไม่   นักเรียนจะชงให้ครูได้ถูกใจหรือไม่  ครูอ้อยก็ต้องปล่อยให้เธอชงไปก่อน   พอชงเสร็จ  ก็ส่งถ้วยกาแฟให้ครูอ้อย 

ครูอ้อยวางถ้วยกาแฟไว้สักครู่จึงถามนักเรียนว่า..ปัญหาของเธอยังอยู่ที่...ความจนหรือเปล่า  นักเรียนส่ายศีรษะ   แล้วจะตอบว่าอย่างไร...

ปัญหาของผมเอ้อ..ไม่มีแม่ช่วยทำครับ...

ครูอ้อยมองหน้านักเรียนและเอานิ้วมือชี้ที่ตัวครูอ้อยเองและถามว่า...คนนี้เป็นใคร  จะเป็นใครไม่สำคัญ  ถามว่า....จะช่วยเธอได้ไหม  

นักเรียนก้มหน้า  สักพัก  ครูอ้อยดึงถ้วยกาแฟมาดื่ม...และพูดว่า...ไม่ได้เรื่องเลย  เธอชงกาแฟให้ครูไม่เอาอ่าวเลย  

ทีหลังต้องถามว่า..ใส่น้ำตาลเท่าไร  ครีมใส่ไหม  กาแฟกี่ช้อน  กาแฟจึงจะอร่อย 

เรื่องของเธอก็เหมือนกัน...ปัญหามีทุกคนนั่นล่ะ  แต่ต้องแก้ปัญหาให้ได้  ไม่ใช่ความจน  ไม่ใช่ไม่มีแม่ 

ปัญหาของเธอก็คือ...เธอไม่ขวนขวาย  เหมือนกับที่เธอไม่ถามครูเรื่องการชงกาแฟไงล่ะ..นักเรียน..

ไป  นั่นกล่องเปล่า  ไปเอามาทำ  นี่กระดาษ  นี่กาว  นี่สี  กรรไกร  อยากได้อะไร  ถาม และลงมือทำเดี๋ยวนี้....