พูนพลังประกาศผลนิทานสานฝัน หัวข้อเรื่อง สิบ อยู่ที่เว็บมูลนิธิได้พักใหญ่แล้วค่ะ วันนี้เอามาลงไว้ที่นี่ด้วย
เรามีการประกวดนิทานกันมาตั้งแต่ปี 2546 ในหลากหลายหัวข้อ ล้วนแล้วแต่แปลกๆทั้งนั้น เป็นต้นว่า รู บันได แสง เสา ปิ่นโต เก็บ หาง และครั้งล่าสุดก็คือเรื่อง สิบ นี่ล่ะค่ะ ผลงานจากน้องๆมีหลากหลายรุ่น ส่วนใหญ่จะเป็นนักเรียน โดยเฉพาะระดับประถมและมัธยมต้น จากโรงเรียนตามต่างจังหวัดที่เคยเข้าร่วมโครงการต่างๆของพูนพลัง
นิทานที่ส่งมาจะมีลักษณะคล้ายๆกันหลายอย่าง น้องหลายคนเขียนภาษาไทยผิดเพี้ยนไปตามภาษาพูดของท้องถิ่น ซึ่งถ้าเข้าใจก็ไม่คิดอะไรหรอกค่ะ แต่กรรมการที่เป็นคนกรุงเทพฯร้อยเปอร์เซนต์อ่านแล้วสะดุ้งอยู่บ่อยๆ เช่นคำว่า เอาน้อง ภาษาอีสาน ก็คือ เลี้ยงน้อง ในภาษากลาง เรียกเสียงฮาเสียงเฮ้ยได้มากมายทีเดียว ยังมีอีกหลายคำที่วรรณยุกต์เพี้ยนไปตามเสียงภาษาถิ่น ซึ่งก็ทำให้กรรมการอมยิ้มหายเครียดกันไปได้มาก
ภาพประกอบก็จะเป็นรูปทิวทัศน์บรรยากาศชนบท ภาพในบ้านชนบท เสียเป็นส่วนใหญ่ น้องหลายคนใช้ไม้บรรทัดขีดเส้นตรง ทำให้บ้าน โรงเรียน โต๊ะ เก้าอี้ เป็นเส้นตรงแหนว ดูแข็งๆ ไม่ค่อยเป็นธรรมชาติ การประกวดครั้งนี้เป็นครั้งแรกที่คณะกรรมการพยายามแสดงความเห็นต่อแต่และผลงาน เพื่อให้น้องๆจะได้ลองไปปรับปรุงดู
และครั้งนี้ก็เป็นครั้งแรกที่มีผลงานระดับทั่วไปส่งเข้าประกวด สงสัยว่าจะเป็นเพราะมาลงประกาศไว้ที่ gotoknow นี่เองค่ะ และก็มีผลงานชิ้นหนึ่ง มือถึงคว้ารางวัลยอดเยี่ยมไปครอง
<p align="center">รางวัลยอดเยี่ยม ผลงานของ น.ส. สุธาวัลย์ สุธาพงศ์</p><p align="left">เจ้าของผลงานเป็นนักศึกษาแพทย์ปี 5 ค่ะ วันนี้มีจดหมายมาถึงมูลนิธิ เลยเอามาลงให้อ่านกัน</p><p align="left">—–</p><p align="left">..... ขอขอบพระคุณมากค่ะสำหรับรางวัลนิทานยอดเยี่ยม หนูดีใจมากเลยค่ะ โดยส่วนตัวแล้วหนูชอบการวาดภาพมาก (หาก Ent' ไม่ติดหมอก็จะหันไปเรียนด้านการออกแบบค่ะ) แต่ว่าตั้งแต่เข้ามหาวิทยาลัยแล้วก็แทบจะไม่ได้วาดรูปอีกเลย บังเอิญหนูไปเจอ webboard ที่แจ้งข่าวการประกวดนี้เข้า และเป็นช่วงที่การเรียนไม่หนักมาก จึงตัดสินใจส่งผลงานเข้าประกวดค่ะ พอได้รางวัลก็รู้สึกดีใจมาก เหมือนกับทำความฝันสมัยเป็นเด็กให้เป็นจริงได้ค่ะ .....</p><p align="left">----- </p>ผลนิทานทั้งหมดอยู่ที่ http://gotoknow.org/file/poonpalang/07-1st-nitaan-ten.pdf นะคะ
