อากาศดี ๆ ส่งผลให้อารมณ์ของคนเขียนเบิกบาน และวันนี้..อยากจะชวนคุณ ๆ มาทำสร้อย ร้อยใจ ^_^ จุ๊จุ๊ เงียบ ๆ เบา ๆ นะคะ เจ้านายไม่อยู่ หนู ๆ ก็เลยเริงร่าด้วยประการหล่ะฉะนี้ และถึงจะอยู่..ก็สามารถแอบทำได้อยู่ดี มันเป็นเรื่องของความสามารถล้วน ๆ น๊านนน!! ล้อเล่นค่ะ เรื่องของเรื่องก็คือ คุณเจ้านายของคนเขียนใจดีต่างหาก
การทำสร้อยนับเป็นศิลปะอีกอย่างหนึ่งเชียวนา อื้มมม..ใช่หรือเปล่าก็ไม่รู้ล่ะ แต่ตัวคนเขียนเชื่อเช่นนั้น ก็การจะทำอะไรสักอย่างหนึ่งนี่..เขาต้องใช้ศาสตร์และศิลป์ไม่ใช่หรือ? จะว่าไปแล้ว ก็ทำไม่เป็นหรอกค่ะ ทำท่ามั่นใจไปซะอย่างงั้น แต่คนเขียนเชื่ออย่างหนึ่งว่า " หากมีความตั้งใจเสียแล้ว เราก็จะไปถึงจุดมุ่งหมายได้ " (( เออ..มีความตั้งใจอย่างเดียวก็คงจะไม่ไหว ต้องบวกอารมณ์ศิลปินเข้าไปด้วยนิดหน่อยนะจ๊ะ haha และไอ้เจ้าอารมณ์ศิลปินที่ว่านี่ก็ไม่ได้มาเยี่ยมเยือนกันบ่อยเสียด้วยสิ )) ก่อนหน้านี้ที่จะชวนคุณ ๆ มาทำสร้อย ร้อยใจ ด้วยกันนี่ ตัวคนเขียนเองก็ไม่เคยทำมาก่อนค่ะ แต่คิดฝันมาสักพักหนึ่งแล้วว่า " ฉันอยากทำ ฉันต้องทำได้ และฉันต้องทำ " วันนี้..เรามีจุดมุ่งหมายในการทำสร้อยสวย ๆ สักเส้น มาค่ะมา มานั่งอมยิ้ม หยิบอุปกรณ์ขึ้นมา แล้วก็บรรเลง..ร่ายมนต์ไปพร้อม ๆ กันค่ะ

อุปกรณ์ที่จำเป็นต่อการทำสร้อยสวย ๆ
- เชือกผ้าสีสวยหวาน
- เชือกฝั้นเทียน
- หินสี ลูกปัด
- ตัวหนีบฟันฉลาม
- สายปรับพร้อมตะขอ
- ห่วง
วิธีทำ
- เลือกสีเชือกให้เข้ากันมาเรียงไว้ นำเชือกฝั้นเทียนมาวางตรงกลาง ใช้ตัวหนีบฟันฉลามคีบติดให้แน่น
- เอาเชือกฝั้นเทียนผูกปมตามระยะที่ต้องการ ร้อยลูกปัดหรือหินสี ผูกปมอีกด้านไม่ให้เลื่อนหลุด และทำแบบเดียวกันนี้ตามความต้องการ
- กะขนาดของข้อมือ เมื่อได้ความยาวที่ต้องการก็ตัดเชือกตรงปลายอีกด้านที่ไม่ได้ติดตัวหนีบ
- ติดตัวหนีบอีกด้านของเชือกให้แน่น
- ใส่ห่วง ใส่ตะขอ ใส่สายปรับ




แค่นี้ล่ะ แล้วสร้อยสวย ๆ ด้วยฝีมือเราก็จะปรากฏสู่สายตาชาวโลก ^_^ ง่ายไหมคะ? สวยเนอะ!!
มาไวสมชื่อ "กามนิตหนุ่ม" จริง ๆ .. อิอิ
ของคุณแม่ อ.แป๋ว ที่ทำสร้อยและแหวนน่ะ เป็นแรงบันดาลใจในบันทึกนี้ ^_^ นานไหมคะ? นานเนอะ แฮ่ะ ๆ ๆ
ว๊ายยย!! ใครบังอาจว่าท่านพี่ขจิตเป็นตุ๊ดกันนี่ เชิ่ดหน้า ยืดอก บอกไปเล้ยยย ว่า " อ่ะฮั๊นนนเป็นแต๋ว "
นี่ เห็นต้อมห้าว ๆ แบบนี้เถอะ จริง ๆ แล้วต้อมก็เป็น "ผู้หญิงคนหนึ่ง" แฮ่ะ ๆ ๆ จริง ๆ แล้วอยากเล่นมุข..เค้าเป็นร้อยเอกหญิงปลอมตัวมา แต่บังเอิญเค้าม๊ะช่ายยยยยยย น่ะ hahaha
ฮ่วยยย!! คนเขารู้กันทั่วแล้วเนี่ย อิอิ
ล้อเล่น .. โอ๋ ๆ ๆ แต่ช้าแต่ แล้ววันนี้ไม่ยุ่งหรือคะ?
สวัสดีจ้ะน้องต้อม
ขอบคุณมากค่ะ ที่ไปชวนมาดูสร้อยที่แสนจะน่ารัก ชักอยากทำให้ลูกสาวใส่มั่ง หรือไม่ก็ให้ลูกทำใส่เอง ... อิอิอิ ง่ายๆ ดี ลูกต้องทำได้อยู่แล้ว ... ถ้าพี่ทำใส่เองก็ท่าทางจะไม่ค่อยเหมาะกับวัย แม้ใจจะเหมาะก็เหอะ จริงมั้ยค่ะ ... อิอิอิ
น้องขจิตขา ... ตัวเองลองทำใส่มั่งซิ คงน่ารักนะตัวเอง....อิอิอิ ....ล้อเล่น ...
เดี๋ยวเหอะชอบทำท่าออกแต๋วเล่นๆ เรื่อยๆ ระวังชาวบ้านเข้าใจผิด กับตัวเองก็จะสับสนเองนะค่ะ....อิอิอิ
สร้อยแขน..เป็นอะไรที่อยากจะทำมานานแล้วค่ะ เพราะต้อมชอบใส่สร้อยแขนแบบเรียบ ๆ คือต้องมีอะไรติดข้อมือไว้แก้เขินอายน่ะค่ะ ^_^ แต่ "อารมณ์ศิลปิน " ไม่มาทักทายเสียที พอไปอ่านบันทึกของ อ. ที่คุณแม่ทำสร้อย ทำแหวน ในวันว่าง ก็เลยเกิดประกาย อยากทำมั่ง ๆ ๆ และแล้วในที่สุด..ก็ได้ทำเสียที ทำออกมาแล้วก็ชื่นใจค่ะ ถึงแม้จะสวยน้อยกว่าของเจ้าน้องชายก็เถอะ
สร้อยข้อมือหวาน ๆ เรียบ ๆ น่าจะเหมาะกับข้อมือของน้อง (( ลูกสาว อ. นะคะ )) ต้อมว่า.... และก็ทำไม่ยากหรอกค่ะ ต้อมนั่งหน้านิ่งคิ้วขมวดทำแป๊บ ๆ เอง อ.แป๋วก็ใส่ได้นะคะ แม่ต้อมยังใส่เลย..เห็นเจ้าน้องชายทำให้แม่ใส่เส้นหนึ่งน่ะค่ะ
ป.ล. คุณขจิตชอบกรี๊ดกร๊าดดด ทำเป็นแป๋วแตกอยู่เรื่อย จนบางทีต้อมเองก็หลงคิดว่าเป็นจริง ๆ เสียนี่ อ้าววววววว....^_^ เนอะคะ เพี๊ยงงง!! เล่นมาก ๆ หนัก ๆ ขอให้สับสนทีเถอะ
จะทำสร้อยเส้นสีฟ้าไว้ให้ แต่เจอกันเมื่อไหร่ก็เมื่อนั้นนะ ^_^ ต้อมชอบโทนสีฟ้า และโทนสีม่วงค่ะ สองสีนี้โปรดปรานสุด ๆ
อ่าววว ๆ ๆ เป๋นจะอั้นไปได้อย่างไร หน่า ๆ ๆ ต้องกึ๊ดเสียว่า..ใส่สร้อยสวย ๆ แล้วแขนหม่น ๆ ของเราก็จะดูดี มีราศรี ขึ้นแหมจ๊าดนัก
^_^
สร้อยร้อยใจ ต้องซิบ ๆ บอกวิธีทำกันสองต่อสองน่ะค่ะ ^_^
แหม ถ้าต้อมรู้วิธีทำสร้อยร้อยใจได้จริง ๆ ล่ะก็ คงไม่อยู่แบบโสด ๆ แบบนี้ล่ะค่ะ haha
สวัสดีค่ะ คุณอ้อยควั้น..
พอดีเป็นวันที่อารมณ์ติสท์มาเยือนน่ะค่ะ แบบว่ามีอารมณ์อยากทำและต้องทำ พออารมณ์แบบนี้วูบขึ้นมา ต้อมก็ต้องรีบทำ อิอิ ปล่อยไว้ไฟจะมอด อดทำเลยนะเนี่ย อิอิ
มีอีกแบบค่ะ ก็น่ารักดีเหมือนกัน แต่ไม่กล้าโพส กลัวไม่สวย ^_^
ถ้าชอบแบบบู๊ ๆ ล่ะก็.. อันที่โพสให้คุณอ้อยควั้นดูนั่น พอไหวป่ะ?
เป็นเชือกฝั้นเทียนสีน้ำตาลไหม้ ร้อยลูกปัดไม้เนื้อเบา น่ะค่ะ
แบบกะลาของคุณเป็นแบบไหนคะ? อันนี้ที่ใส่น่ะ ต้อมชอบมากค่ะ มีพี่ที่รักส่งมาให้ ตอนนี้เก็บไว้ค่ะ...เก็บไว้ให้ลึกสุดใจ haha
งั้นเราก็เป็นพลพรรค คนรักสร้อย สิคะ ^_^
สมัยเป็นนักเรียนน่ะ ต้อมขี้อายมากและการมีสร้อยแขนเต็มมือก็ช่วยให้รู้สึกดีขึ้นเยอะค่ะ เขินอายด้วยเรื่องอะไรก็เอามือจับข้อมือตัวเองทันใด ขอให้มีอะไรจับสักหน่อยเถอะหน่า haha เป็นคนติดสร้อยค่ะ
แต่พักหลัง ตัวอวบอ้วนขึ้นเยอะ และสร้อยแขนทั้งหลายที่มีก็ดูจะไม่เหมาะกับต้อมเสียแล้ว เอ..สร้อยหรือต้อมกันนะที่มีปัญหา อิอิ สงสัยตัวต้อมเนอะ คุณ
ต้อมขอตัวก่อนนะคะ จะต้องเข้าเมืองน่ะค่ะ และแว๊บ ๆ ไปซื้อของที่ต้องใช้ทำสร้อยมาเพิ่มด้วย เย้ ดีใจ
มาช้าไป ต้อมต้องเข้าเมืองแล้ว รีบมากกกกกกก ไปแร่ะ ๆ ๆ
โน่น.. ไปบันทึกคุณซูซานแน่ะ ที่เผาท่านพี่น่ะ 55