สมุดบันทึกของกลุ่มนักศึกษาหลักสูตรศิลปศาสตรบัณฑิต สาขาวิชาสหวิทยาการเพื่อการพัฒนาท้องถิ่น มหาวิทยาลัยราชภัฏสุรินทร์ รุ่นรหัส 50 ศูนย์เรียนรู้มหาวิทยาลัยชีวิต อำเภอศีขรภูมิ จังหวัดสุรินทร์
สมาชิกในกลุ่มมีดังนี้
1.นายวิเชียร จินพละ 2.นายองอาจ เรือนแก้ว 3.นายบรรณ์ ชัยพรม 4.นายศราวุฒิ วิทยอุดม 5.นายอนุชิต จินพละ 6.นายสุรศักดิ์ ทองนาค 7.นางอโณทัย เจริญดี 8.นางรจนา ลิสธรรม 9.นางชนัญชิดา ทองนาค 10.นางสาวอุมาพร คำมาก
เช้าวันเสาร์ที่ 7 กรกฎาคม 2550 เป็นเช้าที่พิเศษอีกวันหนึ่งของดิฉันที่จะต้องเดินทางไปปฐมนิเทศรายวิชา ทั้งตื่นเต้นและดีใจที่จะได้เจอหน้านักศึกษาใหม่ๆ ซึ่งดิฉันไม่มีเพื่อนที่บ้านไปเรียนเลยซักคน จะต้องเดินทางไปเรียนคนเดียวไม่รู้ว่าจะมีเพื่อนจะเจออะไรอีก แต่พอมาถึงโรงเรียนก็ชื่นใจขึ้นมาหน่อยเพราะได้ถามเพื่อนๆ ที่มาบางคนก็ไม่มีเพื่อนมาเหมือนกัน แต่ต่อมาก็ดีใจขึ้นมาอีกนิดที่ได้มาเจอเพื่อนตำบลเดียวกันคือ นายบรรณ ชัยพรม รู้สึกดีใจมากที่มีเพื่อนใกล้บ้านเวลามีงานที่ไม่เข้าใจจะได้ถามเพื่อน และได้รู้จักเพื่อนๆ พี่ ๆ และน้อง ๆ มากมายหลายหน้า พอถึงเวลาที่อาจารย์กำหนด อาจารย์ที่มาจากหลายที่ได้มาถึงก็ได้กล่าวคำแนะนำเกี่ยวกับการเรียนและวิชาที่จะต้องเรียนในเทอมนี้ เสร็จแล้วก็เป็นการแนะนำอาจารย์ผู้ช่วยรายวิชาให้เราได้รู้จัก เสร็จแล้วพักเที่ยงก็ได้ไปรับประทานอาหารกับกลุ่มเพื่อน ๆ ที่ร้านก๋วยเตี๋ยวเป็ด และหลังพักเที่ยงแล้วเราได้เข้ามาที่ห้องเรียนอีกครั้งหนึ่ง และในช่วงบ่ายเราได้เลือกประธาน รองประธาน เลขาฯ เหรัญญิก และกรรมการต่าง ๆ ของคณะ เสร็จคุณครูก็แนะนำให้นักศึกษาทั้งหลายได้จัดกลุ่มขึ้น ซึ่งดิฉันเองรู้สึกประทับใจมากในการเลือกกลุ่ม เพราะในกลุ่มมีแต่พี่ เพื่อน และน้อง ๆ ที่รู้จักและสนิทอยู่แล้ว กลุ่มของดิฉันมีทั้งหมด 12 คน ดังต่อไปนี้ 1. ท่านกำนันตำบลคาละแมะ คือ นายวิเชียร จินพละ ประธานกลุ่ม 2. นายองอาจ เรือนแก้ว รองประธาน 3. นางรัชนี สมศรี 4. นางชนัญชิดา ทองนาค 5. นางสาวอุมาพร คำมาก 6. นายสุรศักดิ์ ทองนาค 7. นายบรรณ ชัยพรม 8. นายอนุชิต จินพละ 9. นางสุชิน 10. นางรจนา ลิสธรรม 11. นายศราวุฒิ วิทยอุดม รวมกับตัวดิฉันก็เป็น 12 คนพอดี ซึ่งตัวดิฉันดีใจมากที่อาจารย์ให้เลือกเข้ากลุ่มเอง เพราะเพื่อน ๆ ในกลุ่มคิดกันไว้ก่อนอาจารย์จะให้ตั้งกลุ่มแล้วว่าเราจะมีเพื่อนต่อกลุ่ม 8-10 คน พอจัดกลุ่มเสร็จอาจารย์ก็ปล่อยกลับบ้าน กลับถึงบ้านทำงานทุกอย่างตามปกติ พอถึงเช้าวันที่ 8 กรกฎาคม 2550 สองโมงเช้าได้เดินทางออกจากบ้านเพื่อที่จะไปเรียนอีก ก็เป็นเช้าที่ตื่นเต้นเหมือนกันเพราะเราอาจจะเจอกับนักศึกษาอีกหลายศูนย์ ซึ่งจะมีนักศึกษามากกว่าวันแรก พอถึงห้องเรียนก็เจอ พี่ ๆ เพื่อน ๆ และน้อง ๆ ก็ได้พูดคุยไต่ถามกันถึงเรื่องต่าง ๆ แล้วก็ลดความตื่นเต้นลงมาเมื่อได้อยู่กลุ่มกับคนสนิทและคุ้นเคยกันไม่นานอาจารย์ประจำวิชาได้มาสอน ฟังอาจารย์สอนแล้วรู้สึกว่ามันคงไม่ยากเท่าไรนัก เพราะอาจารย์พูดเรื่องที่อยู่ใกล้ตัวเราทั้งนั้น แล้วก็ถึงเวลาพักเที่ยงเราก็ไปกินข้าวเที่ยงกันทั้งกลุ่มเสร็จก็กลับมาเรียนในคาบบ่ายต่ออาจารย์ก็มาสอนอีก แล้วสั่งงานไว้ 3 เรื่อง มีทั้งเรื่องภูมิปัญญาข้าพเจ้า และภูมิปัญญาท้องถิ่น เป็นงานเดี่ยว งานกลุ่มมีอีกหนึ่งงาน คือ งานเกี่ยวกับประเพณี และกลุ่มของดิฉันได้คุยกันไว้ว่าจะไปตำบลตรึม และได้พูดคุยงานเดี่ยวกับเพื่อนพอรู้เรื่อง และดิฉันก็ได้เดินทางกลับบ้านและได้มาทำงานบ้านตามปกติ
นางอโณทัย เจริญดี
วันนี้เรียนวิชาวิถีไทย ตอนเช้าอาจารย์ผู้สอนตามปกติ แล้วให้ตัวแทนกลุ่มออกอภิปรายหน้าชั้นเรียนเกี่ยวกับงานกลุ่มที่อาจารย์ได้สอนมอบหมายให้งานแต่ละกลุ่ม โดยกลุ่มที่ 4 ของข้าพเจ้าได้ออกอภิปรายเรื่อง ปัญหาความยากจน ซึ่งให้ตัวแทนออกไปอภิปรายกลุ่มละ 1 คน ทุกคนในชั้นเรียนก็ตั้งใจการอภิปรายของแต่ละกลุ่ม เสร็จแล้วก็มีการตั้งคำถามตรงไหนที่ไม่เข้าใจ ตัวแทนที่ออกไปอภิปรายในกลุ่ม ก็ตอบคำถาม อาจารย์ก็จะนั่งฟังว่ากลุ่มไหนอภิปรายเป็นอย่างไร เป็นบรรยากาศที่ตื่นเต้นมาก พออภิปรายหมดทุกกลุ่ม อาจารย์ก็จะจับประเด็นที่สำคัญของแต่ละกลุ่มนำมาสรุป ในหัวข้อเสร็จแล้วก็พักเที่ยง พอช่วงบ่ายอาจารย์ก็จะเริ่มสอนในบทต่อไป โดยสอนไปด้วย ถามไปด้วย แต่เพื่อนในชั้นเรียนก็จะตอบได้ตลอด ไม่ว่าจะถูกหรือผิด เป็นบรรยายที่สนุกมาก สุดท้ายอาจารย์ก็จะให้งานไปค้นคว้าทำรายงานนี้คือความประทับใจของข้าพเจ้าในสัปดาห์ที่ผ่านมา
นายวิเชียร จินพละ
ตัวข้าพเจ้า มีความประทับใจมากมายหลายด้านด้วยกัน มีดังต่อไปนี้ ประการแรก ข้าพเจ้ามีความประทับใจในเรื่อง ความพร้อมของตัวนักศึกษา ทุกคนมีความกระตื้อรือร้นพร้อมจะเรียนในวิชานั้น ๆ ประการที่สอง ความสมัครสมานสามัคคีของตัวนักศึกษา ให้ความร่วมมือกันในการทำงานกันเป็นกลุ่ม โดยให้ทุกคนได้แสดงความคิด ความอ่าน การแสดงออกในด้านต่าง ๆ ตามแต่ละคนที่มีความสามารถ ความถนัดที่มีอยู่ ประการที่สาม มีความประทับใจในอาจารย์ผู้สอน ที่ทำให้นักศึกษามีความสนใจในเนื้อหาที่อาจารย์กำลังสอนอยู่ และมีการสร้างบรรยากาศในการเรียน การสอน เป็นอย่างดี ทำให้มีความเป็นกันเองตลอดที่ทำการสอน ประการที่สี่ มีความประทับใจตัวสถานที่ เพราะตั้งแต่เรียนจบ ไม่เคยได้เรียนในห้องแอร์อย่างนี้ มีระบบเครื่องเสียง ทำให้ไม่มีที่ดินทำกินหงุดหงิดในเวลาเรียน
นายสุรศักดิ์ ทองนาค
เช้าวันที่ 23 - 29 กรกฎาคม 2550 เป็นวันที่ข้าพเจ้าได้พบปะกับกลุ่ม อาจารย์ได้มอบหมายให้เขียนรายงาน การปลูกมะนาว ข้าพเจ้าเขียนแล้วก็รู้สึกงง ๆ เขียนไม่ถูกพออาจารย์เดินผ่านมาบอก ข้าพเจ้าเริ่มทำความเข้าใจ แล้วเพื่อน ๆ ก็ช่วยบอกข้าพเจ้า ๆ ก็เริ่มที่จะคิดออกได้บ้าง วันนั้นเป็นวันเข้าพรรษาข้าพเจ้าได้ไปทำบุญ ใส่บาตรที่วัดบ้านระเวียงโดยข้าพเจ้าได้พาลูก ๆ 2 คน ไปทำบุญด้วยกันอย่างมีความสุข พอเวลาประมาณ 08.30 น. ก็เข้ามาเรียนตามปกติ ก็รู้สึกภูมิใจ และประทับใจ กับท่านอาจารย์ผู้สอนทุกคน โดยเฉพาะท่าน ผอ.วิเชียร เทียนขาว ท่านขยันเก็บภาพนักศึกษาทุกคน โดยเฉพาะงานกลุ่ม ท่านก็เก็บภาพกลุ่มต่าง ๆ ข้าพเจ้ารู้สึกภาคภูมิใจที่ท่านอาจารย์ได้ให้ความสนใจ ให้นักศึกษามีความกระตื้อรื้อร้น และขยันเรียนทุกคน แล้วตัวข้าพเจ้าก็ได้ตั้งใจเรียน จะเรียนให้จบไม่ว่าจะมีอุปสรรคอันใดก็ตาม จะพยายามทำให้เต็มที่ พอหลังจากเลิกเรียนข้าพเจ้าก็ได้ไปเวียนเทียนที่วัดปราสาท โดยพาครอบครัวไปกันเป็นคณะ และรวมทั้งเพื่อน ๆ บ้านอีกหลายคน โดยได้ไปเวียนเทียนที่วัดบ้านปราสาทประมาณ 1 ทุ่ม ก็ได้พาครอบครัวกลับบ้าน มีความสุขมากที่ได้ไปทำบุญ และความภูมิใจมากที่สุดก็คือการได้เป็นนักศึกษาในโครงการมหาวิทยาลัยชีวิตศูนย์การเรียนรู้อำเภอศีขรภูมิ โดยมหาวิทยาลัยราชภัฎสุรินทร์
นางรจนา ลิสธรรม
วันจันทร์ ที่ 30 กรกฎาคม 2550 ถึง 5 สิงหาคม 2550 สัปดาห์นี้เป็นสัปดาห์ที่นักศึกษามหาวิทยาลัยราชภัฏสุรินทร์ โครงการมหาวิทยาลัยชีวิตศูนย์เมืองสุรินทร์ ศูนย์อำเภอศีขรภูมิ ศูนย์อำเภอสำโรงทาบ ศูนย์ศรีสะเกษ ศูนย์อำเภอปราสาท มารวมตัวกันที่มหาวิทยาลัยราชภัฎสุรินทร์ในวันที่ 4 สิงหาคม 2550 เพื่อมาทำพิธีไหว้ครู พวกข้าพเจ้าพร้อมคณะจากศูนย์ศีขรภูมิ ได้รวมตัวกันและออกเดินทางจากศีขรภูมิ เวลา 7.30 น. ถึง มหาวิทยาลัยราชภัฎสุรินทร์เวลา 8.30 น. ได้มีการเหมารถบัสใช้เป็นยานพาหนะในการเดินทาง โดยมีเพื่อนร่วมเดินทางเพียง 20 ท่าน เท่านั้น สาเหตุของผู้ที่ร่วมเดินทางมาด้วยกันน้อย คือ มีสมาชิกบางท่านได้เดินทางล่วงหน้าไปก่อนแล้ว บางคนได้นำเอารถส่วนตัวไป เพื่อสะดวกของแต่ละคนและในที่นี้ข้าพเจ้าได้รับมอบหมาย ให้เป็นผู้จัดทำพานไหว้ครู 1 คู่ ได้แก่ พาน ธูปเทียน และพานดอกไม้ ให้แก่ตัวแทนทั้งฝ่ายชายและฝ่ายหญิงใช้ถือเป็นสิ่งแทนในการใช้ไหว้ครู พานของศูนย์ศีขรภูมิ ได้ประดิษฐ์จากสิ่งของธรรมชาติ อันได้แก่ ใบตอง ดอกไม้ต่าง ๆ ธูปเทียน เมื่อคณะนักศึกษาจากศูนย์ศีขรภูมิได้เดินทางไปถึงมหาวิทยาลัยราชภัฏสุรินทร์แล้ว ได้เดินทางเข้าไปในตึกช้าง ได้มีการร่วมกันถ่ายภาพหมู่ภายในตึก ได้สร้างความประทับใจให้แก่ข้าพเจ้าเป็นอย่างมาก ซึ่งไม่มีศูนย์ไหนได้มาถ่ายภาพเหมือนกลุ่มเรา ทำให้ทุกคนที่อยู่ภายในตึกได้จ้องเข้ามามองกลุ่มของเราหลังจากนั้นได้มีการรายงานตัวลงทะเบียนของแต่ละศูนย์การเรียนรู้ และได้ให้นักศึกษาของแต่ละศูนย์เข้าไปนั่งในห้องประชุม อย่างเป็นระเบียบ ทุกคนต่างมาพบกันทักทายกันสร้างความเป็นมิตรกับของแต่ละศูนย์การเรียนรู้ ได้มีผู้นำศึกษาองค์การนักศึกษามาซักซ้อมพิธีการต่าง ๆ ก่อนจะได้ถึงพิธีจริง นักศึกษาได้ให้ความร่วมมือเป็นอย่างดี พอถึงเวลาการประกอบการไหว้ครูและในโอกาสนี้อธิการบดีมหาวิทยาลัยราชภัฏสุรินทร์ให้เกียรติเป็นประธาน อัจฉรา ภานุรัตน์ และมีรองอธิการบดีมาร่วมงานในครั้งนี้ พร้อมด้วยคณะครูจากศูนย์การเรียนรู้ต่าง ๆ มาร่วมในการไหว้ครูด้วย ต่อมาได้มีการกล่าวคำบูชาครู ร่วมร้องเพลงพระคุณที่สาม นักศึกษาได้ให้ความร่วมมือเป็นอย่างดีมาก หลังจากได้ไหว้ครูเสร็จสิ้นลงได้มีการรับน้องจากศูนย์ปราสาท ทุกคนต่างได้พี่รหัสต่างกันไป ได้มีการร่วมกันรับประทานอาหารกลางวัน สังสรรค์พบปะนักศึกษา แลกเปลี่ยนประสบการณ์ ของการศึกษาโครงการมหาวิทยาลัยชีวิตร่วมกัน
นายศราวุฒิ วิทยอุดม
การเรียนรู้สัปดาห์ที่ 6 - 12 เดือนสิงหาคม 2550 เป็นการรวมศูนย์ทั้งหมด 5 ศูนย์การเรียนรู้สิ่งที่ข้าพเจ้าประทับใจคือวันที่ 11 เดือนสิงหาคม 2550 เป็นการเรียนรู้วิชากระบวนทัศน์การพัฒนายั่งยืน เรียนรู้การพัฒนาในชนบท ก่อนที่เราจะแนะนำให้คนอื่นเขาทำอะไรต้องเริ่มจากตัวเราเองก่อน ถ้าไม่ประสบผลสำเร็จแล้วไปบอกให้คนอื่นเขาทำก็ไม่ทำตาม ก่อนลงมือทำต้องมีการวางแผนสร้างแรงจูงใจประชุมวางแผนของชุมชน เป็นผู้นำต้องไม่ย่อท้อ อย่างเช่น ดูภาพยนตร์เรื่อง ครูใหญ่เกาหลี มีสาระและความรู้มากมาย ส่วนมากจะเน้นการเรียนรู้การปฏิบัติ พอเริ่มลงมือการพัฒนาไม่ต้องรอเพราะเสียเวลา หาข้อมูล มุ่งมั่น อดทน มีเป้าหมายชัดเจน และพัฒนาแบบองค์รวมวันที่ 12 เดือนสิงหาคม 2550 เป็นวันแม่แห่งชาติ แต่ทางมหาลัยชีวิตได้จัดกิจกรรมให้นักศึกษาทุกคน เดินทางไปศึกษาชุมชนที่คัดเลือกไว้ คือวัดบ้านไพรษร - สำโรง ได้นัดหมายกันเจอกันที่นั้น ได้นำอาหารไปถวายเพลที่วัดด้วย และได้ดำเนินการสัมภาษณ์ ผู้ทรงภูมิปัญญา และผู้นำชุมชนในหมู่บ้าน เป็นกิจกรรมที่สนุกมากเพราะได้รู้จักกับชาวบ้านในแต่ละแวกนั้น และได้สัมภาษณ์ข้อมูลกับชาวบ้านในชุมชนเกี่ยวกับภูมิปัญญาของแต่ละคน เขาก็ให้ความร่วมมือด้วยดีตลอด พอได้ข้อมูลเสร็จเรียบร้อยแล้ว ทั้งนักศึกษาและชาวบ้านได้รับประทานอาหารมื้อเที่ยงพร้อมกันทุกคน บรรยากาศก็เริ่มดีรับประทานอาหารใต้ต้นไม้ เพราะสถานที่เป็นวัดป่ารับประทานข้าวเสร็จ อาจารย์มีเรื่องปรึกษาต่ออีกนิดหนึ่ง แล้วก็แยกย้ายกันกลับบ้าน
นางชนัญชิดา ทองนาค
สัปดาห์วันที่ 10 - 16 เดือนกันยายน 2550 ในสัปดาห์ที่ผ่านมา จนถึงสัปดาห์ปัจจุบันข้าพเจ้ารู้สึกดีใจ และภูมิใจที่สุด ที่ข้าพเจ้าได้เรียนรู้ ได้ศึกษาในโครงการมหาวิทยาลัยชีวิต และได้รู้จักเพื่อนนักศึกษาจากต่างอำเภอ ต่างตำบล และต่างหมู่บ้าน ที่ได้มารวมและได้แลกเปลี่ยนความรู้ซึ่งกันและกัน การทำงานเป็นกลุ่ม และได้ออกศึกษาตามหมู่บ้าน / ชุมชน ได้รู้จักวิถีการทำมาหากินของชนบท และความเป็นอยู่ของชุมชน / หมู่บ้าน ได้เรียนรู้และได้รู้จักคณะครูอาจารย์เพิ่มขึ้น ได้รู้จักเพื่อนนักศึกษามากมาย ได้ทำงานและเพิ่มความรับผิดชอบของตนให้มากขึ้น ทำให้เราต้องแบ่งแยกการเรียน และการทำงานออกเป็นส่วน ๆ ให้เราได้เรียนรู้จากการศึกษาของรายวิชาต่าง ๆ ทำให้เราได้ความรู้มากขึ้น และได้รู้จักวิธีการเรียนในรายวิชาต่าง ๆ เป็นการศึกษาที่ภูมิใจที่สุดมาก และได้การทำงานเดี่ยว การทำงานกลุ่ม ได้คิดด้วยตนเอง ได้ทำงานด้วยตนเอง และได้ความรู้ใหม่ ๆ เข้ามาในชีวิต และการวางแผนชีวิตในสัปดาห์ การจัดทำบัญชีรายรับ - รับจ่าย การเก็บข้อมูลงาน และได้รู้จักภูมิปัญญาท้องถิ่นหมู่บ้าน / ชุมชน ในแต่ละพื้นที่ต่าง ๆ ในชนบท ได้เรียนรู้จาการปฏิบัติจริง และการทำงานในภูมิปัญญาของตนเอง และภูมิปัญญาของชาวบ้าน ในการใช้วิถีชีวิตของตนในสถานการณ์ปัจจุบันที่เกิดขึ้น และได้ศึกษาในระบบการเรียน การสอน ของครู - อาจารย์ และการจัดส่งเอกสารใบงานต่าง ๆ ในรายวิชาที่เรียนที่ศึกษาในโครงการมหาวิทยาลัยชีวิต มหาวิทยาลัยราชภัฎสุรินทร์
นายองอาจ เรือนแก้ว
วันเสาร์ ที่ 23 สิงหาคม 2550 เป็นวันพิเศษอีกวันหนึ่งที่นักศึกษาทุกคนต้องมาเรียนในเวลา 8.30 น. เป็นวันรวมศูนย์การศึกษาของทุกศูนย์ที่ต้องมารวมอยู่ที่ศูนย์ศีขรภูมิ ทุกคนที่มารวมกันรู้สึกได้ถึงความสามัคคีในกลุ่มแต่ละคนมีงานต่าง ๆ ที่อาจารย์สั่ง บางคนก็มีงานมาส่งแต่บางคนก็ยังไม่เสร็จแต่ก็ดูเหมือนว่าทุกคนที่มาเรียนมีความกระตือรือร้นกันมากใบงานที่อาจารย์สั่งทุกคนดูเหมือนว่าให้ความสำคัญกับงานมาก ความรู้สึกทำให้ผมภูมิใจที่ได้เข้ามาเรียนรู้การใช้ชีวิตแบบนักศึกษา ถึงแม้จะมีเวลาเรียนเพียงน้อยนิดก็ตามทำให้ผมมีความรู้และสามารถวางแผนกับชีวิตประจำวันได้ ได้เรียนรู้ถึงอุปนิสัยของเพื่อน ๆ ทุกคน ได้บ้างทุกคนมาเรียนก็หวังว่าต้องเรียนให้จบ เพราะการที่มาเรียนของเราก็คือได้ความรู้ ได้รู้จักเพื่อน สุดท้ายได้ใบประกาศนียบัตร ทุกคนหวังเช่นนั้น ดังนั้น ผมจึงเห็นความกระตือรือร้นของทุกคนที่ทำงานส่งอาจารย์ มีความตั้งใจกันทุกคน แม้กระทั่งคนไม่มา เพื่อนก็ยังเซ็นชื่อให้ ดังนั้น เรารู้ถึงน้ำใจอันดีของเพื่อน มีการทำงานในกลุ่ม มีความรักสามัคคี ได้ช่วยกันคิดและนำเสนอในชั่วโมงเป็นความภาคภูมิใจของผมเพราะการทำงานรวมกลุ่มทำให้คนในกลุ่มรู้รักสามัคคีในหมู่คณะและอยู่อย่างมีคุณค่า
นายอนุชิต จินพละ
เสาร์ที่ 22 กันยายน 2550 เช้าวันนี้หลังจากตื้นนอน ซึ่งหลังจากเสร็จภารกิจประจำวันแล้ว จะต้องเตรียมตัวไปโรงเรียน แต่ในวันนี้มีเรื่องที่จะต้องจัดการมาก ซักเสื้อผ้า รีดผ้า ทำภารกิจเสร็จก็ถึงได้รีบมาโรงเรียนเพื่อให้ทันเพื่อน พอมาถึงโรงเรียนเพื่อก็ถามถึงงานที่ให้เอาไปดูว่าเอามาไหม ข้าพเจ้าตกใจมากกลัวจะลืมงานที่ทำไว้ แต่ในที่สุดข้าพเจ้าก็ลืม ก็ต้องขออนุญาตอาจารย์ผู้สอนกลับไปเอางานที่บ้าน เพื่อให้เพื่อน และตัวข้าพเจ้าได้ส่งในวันนั้น ขณะนั้นข้าพเจ้าเองเรียนแทบไม่รู้เรื่องสับสนวุ่นวายไปหมด จิตใจไม่อยู่กับเนื้อกับตัว เรียนไปง่วงนอนมากเลย พอเวลาพักเที่ยงเพื่อน ๆ ในกลุ่มก็เลี้ยงข้าวเที่ยงเพราะเพื่อนในกลุ่มถูกหวย ในวันนั้นอิ่มมากเลย หลังจากกินข้าวเสร็จก็นั่งพัก และได้คุยกัน และเข้าห้องเรียนตามปกติ ในวันนี้ได้พักเที่ยงเร็วกว่าปกติ เพราะอาจารย์สอนไม่ได้เป็นเพราะว่าไฟฟ้าดับ ในช่วงบ่ายก็เรียนไม่ได้รู้สึกว่าปวดหัว ปวดฟัน และทำให้ไม่รู้เรื่องเช่นเดิมเวลาอาจารย์สอน อีกอย่างวิชาภาษาไทยเรียนยากมาก เสร็จจากการเรียนเพื่อ ๆ ในกลุ่มก็กลับบ้านกันหมด เหลือตัวข้าพเจ้าที่ยังไม่ได้กลับเพราะว่าต้องอยู่ช่วยประธานคัดเลือกงานต่าง ๆ เราช่วยกันเกือบเสร็จจึงแยกกันกลับบ้าน และเช้าวันที่ 23 กันยายน 2550 ในเช้าวันนี้ก็มาเรียนตามปกติเช่นเคย แต่เช้านี้ค่อยดีหน่อย หลังจากนั่งเรียนไปได้สักพักหนึ่ง คุณสมศักดิ์ จันทา ได้แนะนำให้รู้จักกับคุณอารีย์ ซึ่งได้สอบถามแล้วว่าน้องเขาอยู่กิ่งศรีณรงค์ และได้ประทับใจมาก ที่น้องได้พูดแนะนำอะไรดี ๆ ให้ตัวเราฟัง
นายบรรณ์ ชัยพรม
สัปดาห์วันที่ 23 - 30 กันยายน 2550 เริ่มจากวันแรกของสัปดาห์ ข้าพเจ้าเหนื่อยม๊าก ๆ เลย เพราะงานที่ร้านเยอะมาก ทั้งพิมพ์งาน เย็บเล่ม มีแต่เล่มใหญ่ ๆ เย็บก็ยาก งานถ่ายก็เยอะ เครื่องก็ติด รวมทั้งตัวของข้าพเจ้าเองก็ไม่สบายอยู่ จึงทำให้อาการแย่ลง น้ำมูกไหลตลอดเวลา ปวดหัวมาก จนถึงวันสิ้นสุดของสัปดาห์ตัวข้าพเจ้าก็ยังไม่หายดี อีกอย่างเวลาพักผ่อนก็ไม่เพียงพอ นอนดึก และต้องตื่นแต่เช้า จึงทำให้ตัวข้าพเจ้าเองเครียดกับการทำงาน และการเรียน พอมาเรียนวันเสาร์ยิ่งทำให้อาการแย่ลงไปกว่าเดิมจึงต้องการพักผ่อนเป็นอย่างมากเลยหยุดเรียนในวันอาทิตย์ สรุป อาทิตย์นี้ก็ผ่านไปโดยไม่ได้มีอะไรเป็นพิเศษ และไม่มีการเคลื่อนไหวของการเรียนเลย เพราะมัวแต่ไม่สบาย ร่างกายอ่อนแอ เหนื่อยมากกับงานที่ร้าน
นางสาวอุมาพร คำมาก
