พ่อบ้าน เป็นผู้มีความรับผิดชอบมากในครอบครัวทุกคนอาศัยกำลังของพ่อบ้าน ถ้าพ่อบ้านอยู่ครอบครัวก็อุ่นใจถ้าพ่อบ้านจากไปครอบครัวก็เศร้าสร้อย พ่อบ้านจึงต้องคิดนึกให้รอบคอบสักหน่อย อย่าเห็นแต่ความสุขเฉพาะหน้า ต้องนึกถึงอนาคตไว้บ้าง
คุณพ่อมีอาชีพเป็นช่างภาพ ตระเวนถ่ายภาพไปตามชนบททุกหมู่บ้านในเขตอำเภอพยัคฆภูมิพิสัย กับรถถีบจักรยานคู่ใจ สมัยนั้นคุณพ่อใช้กล้องถ่ายภาพขาวดำและคุณพ่อยังล้างภาพขยายรูปภาพได้ด้วยตนเอง ต่อมาก็ใช้กล้องถ่ายภาพสีซึ่งเป็นที่นิยมจนถึงปัจจุบัน คุณพ่อเรียนจบ ป.๔ จากโรงเรียนบ้านโนนสวรรค์ กิ่งอ.บ้านด่าน จ.บุรีรัมย์ ซึ่งเป็นบ้านเกิดของท่านและท่านก็เคยมีประสบการณ์ทำงานที่ร้านถ่ายภาพในตัวจังหวัดบุรีรัมย์ กลายเป็นขุมความรู้จับเสาให้เป็นที่ท่านใช้ประกอบอาชีพเพื่อเป็นเสาหลักของครอบครัว ปัจจุบันคุณพ่ออายุ ๖๑ ปี
(ภาพนี้ถ่ายที่สระน้ำข้างวัดทองนพคุณ อ.พยัคฆภูมิพิสัย จ.มหาสารคาม)
แต่ผมเห็นทุกวันนี้ทั้งพ่อบ้านและแม่บ้านก็เป็นเสาหลักของคนในครอบครัว
เราเห็นด้วย เพราะว่าเรารักพ่อของเรามาก แต่ปัจจุบันนี้พ่อได้จากเราไปแล้ว พ่อของเรานั้นเป็นคนรักครอบครัว ไม่เคยกินเหล้า , สูบบุหรี เราไม่เคยเลยที่จะโดนพ่อตีหรือด่า พ่อของเรานั้นเป็นศิษยาภิบาล ( ถ้าเปรียบกับศาสนาพุทธก็เหมือนกับอาจารย์วัดนั้นละ )
และมาถึงปัจจุบันนี้เราก็ได้สามีที่ มีนิสัยเหมือนกับพ่อของเราเลย เป็นคนใจเย็นและรักครอบครัว และการที่ครอบครัวของเราจะอยู่ด้วยกันอย่างมีความสุขนั้น เราต้องเข้าใจซึ่งกันและกัน ปรับตัวเข้าหากันและมีอะไรก็ต้องค่อยปรึกษาหารือกันตลอดเวลา
ขอบคุณครับ
ดีใจมากครับที่เห็นเพื่อนให้ความสนใจ นี้แหละครับปริญญาชีวิต ภาพแห่งความภาคภูมิใจ ความสบายเกินประกอบกับการเปลี่ยนแปลงของสังคมอย่างรวดเร็วทำให้พ่อบ้านและแม่บ้านต้องดิ้นรนต่อสู่เป็นหลักอย่างที่คุณเห็นทุกวันนี้ แต่กระผมก็ยังคิดว่าพ่อชายน่าจะเป็นที่พึ่งของครอบครัวมากกว่าแม่หญิง ขอบคุณครับ
สวัสดีครับ คุณเห็นด้วย น่าเศร้าใจครับขอแสดงความเสียใจด้วยครับ ศาสนาทุกศาสนาก็สอนให้คนเป็นคนดี มันขึ้นอยู่กับเราที่จะรู้ดีตามที่ศาสนาสอนไหม สวัสดีครับ
สวัสดีครับ
คุณพ่อก็นารักสำหรับลูกๆ เสมอ ขอได้ครับแต่ต้องมีสินสอด อิอิ จูบมันคงใหญ่มากเพียงครั้งเดียวคงสลบไปหลายวัน สวัสดีครับ
หายสงสัยแล้ว
สมัยก่อนพ่อต้องเป็นเสาหลักให้แก่ครอบครัว ลูกเมียจะได้อยู่ได้กิน พ่อจะต้องเป็นคนออกไปแสวงหา เมื่อกลับบ้านมา อาจจะได้ปลาเยอะ มาทำปลาแดกไว้ มาตากแห้งไว้ แบ่งให้เครือญาติ ไม่แพงของ เพราะวันหน้าไปหาก็ยังจะได้อีก ไม่ค่อยได้ใช้เงิน อาจจะใช้เงินไม่เป็นด้วยซำ พูดเหมือนตนเองประสบการณ์แล้วเขาว่ามา เราก็ว่าไป ผิดกับทุกวันนี้ ไปหายังไงก็ไม่มี ต้องเปลี่ยนวิถีชีวิต หาเงินมาซื้อเอา ทุกวันนี้เสาหลักของครอบครัว คงจะอาศัยพ่อไม่ได้แล้ว ต้องอาศัยแม่ด้วยถึงจะอยู่รอด จริงเปล่าจะ
หายข้องใจแล้ว มีคุณพ่อเป็นช่างภาพนี่เอง ถึงได้มีภาพย้อนยุคเหลือไว้ให้ดูเป็นที่ระลึก จากช่างภาพขาวดำ จนมาเป็นสี ถือว่าเป็นอาชีพ ที่มั่นคงมาจนถึงปัจจุบัน เป็นรายได้ เป็นเสาหลักของครอบครัว ในสมัยนั้น จะบอกเลย ถ้าพ่อไม่เก่ง คงจะไม่มีคนเดินดินมานั่งเขียน วาทศิลปพร้อมรูปภาพศิลปนี่หรอก พ่อแน่มากเลยนะ สมัยก่อนต้องอาศัยพ่อบ้านเป็นคนหาเลี้ยงครอบครัวจริงๆ เพราะแม่บ้านต้องดูแลบ้าน ดูแลลูก มีหน้าที่หุงหาอาหาร จะได้อยู่จะได้กิน ก็ต้องอาศัยพ่อบ้าน ไปหาปลา ตกเบ็ด เข้าป่า ลูกเมียถึงจะไม่อดอยาก บ้านไหนถ้าพ่อบ้านขยัน จะมีปลาร้าหลายโอ่ง หลายไห มีปลาแห้ง เนื้อแห้ง แต่ทุกวันนี้คงจะหาแบบนั้นยากแล้ว เพราะอะไรก็หมดแล้วต้องซื้อเอา หาไม่มี มีก็มีเจ้าของ คนถึงต้องดิ้นเพื่อเงินไงเขียนอีกรอบ ดึกแล้ว ไปนอนก่อนนะ สอบเสร็จแล้วค่อยเจอกันใหม่ ราตรีสวัส
สวัสดีครับ คุณพี่
กระผมคิดว่ากระแสการเปลี่ยนแปลงของสังคมปัจจุบันมันไว้เกินไป ทำให้คนที่ยังไม่พร้อมปรับตัวไม่ทัน โดยเฉพาะผู้ชายที่มีวิชาเกาะ (เกาะเมียกิน) มันเลยทำให้แม่หญิงต้องลุกขึ้นมาต่อสู่ชีวิต "เพื่อยึดอำนาจกรรมสิทธิ์อย่างชอบธรรม พ่อชายเลยต้องมานั่งซักผ้าหาทางออกไม่เจอ" ฮิฮิ ข้อสักที่!..สวัสดีครับ
สวัสดีครับ "เสาหลักที่มั่นคง ความสามารถที่มั่นใจ" กระผมมีไอเดียเก๋งให้พี่เล็ก "ปลาแดก" ขุดค้นมันขึ้นมาไหปลาร้า ไหเก่าไหใหม่ มันเป็นยังไงนำขึ้นบันทึก และคงยาวหลายตอน น่าสนใจนะจะบอกให้ ฮาฮา..สวัสดีครับ