แต่ละคนต่างยืนอยู่คนละองศา
ไม่มีสิ่งใดเป็นเครื่องชี้วัดความผิดถูก บางครั้ง เรื่องๆเดียว
มีผู้เกี่ยวพันมากมาย คนหนึ่งใช้ความรู้สึกในการตัดสินใจ
คนหนึ่ง ใช้เหตุผล
พิสูจน์
คนหนึ่ง ใช้ความรัก ความผูกพัน เป็นตัวบ่งชี้
คนหนึ่ง ใช้สมอง ตอบโต้
คนหนึ่งใช้จิตใต้สำนึก กระทำ
มีใครจะเป็นผู้ตัดสินว่าคนไหนทำถูก
แล้วเขาใช้อะไรเป็นตัววัด
ถ้าทุกอย่างมีเครื่องมือวัด ความถูกผิด ทุกคนคงตัดสินใจอย่างเดียว
แต่ละคนต่างยืนอยู่คนละองศา
ได้เห็นได้สัมผัสไม่เหมือนกัน
คนที่ได้เห็น ย่อมไม่รู้สึก เหมือนคนที่ สัมผัส....
เรื่องบางเรื่องบางครั้งก็ต้องปล่อยให้มัน
เป็นไปตามวิถีของมันบ้าง
เราไม่รู้ว่าใครต้องการอะไร
และเขาก็ไม่รู้ว่าเรารู้สึกอย่างไร
คนบางคน แข็งเพื่อเป็นเกราะป้องกันความอ่อนแอของตัวเอง
คนบางคน ยอมทำเรื่องผิด เพื่อพิสูจน์บางอย่าง...ต่างคนต่างเหตุผล
ทุกคนสามารถเข้ามาอยู่มุมเดียวกันได้ ถ้ายอมรับข้อดีของคนรอบข้างและยอมปรับปรุงแก้ไขข้อบกพร่องของตนเอง โดยอยู่บนพื้นฐานของความถูกต้องและมีเหตุผลค่ะ
ต่างคนต่างมีเหตุผลของตนเอง ถูกผิดไม่มีใครตัดสินได้ แต่คนเราถ้าจะอยู่ด้วยกันอย่างมีความสุขมีคำหนึ่งที่อยากบอก….การให้อภัยไง
พยายามมองโลกในแง่ดี ก่อนที่จะไปตัดสินคน ก็จะทราบเหตุผลที่อยู่เบื้องหลังอย่างไม่ลำเอียงครับ
เรื่องของความคิดคนเป็นเรื่องที่เปราะบางครับ เช่นเดี่ยวกันกับการพยายามเข้าใจคน เพราะต่างคนต่างเหตุผล ต่างความคิด ต่างความรู้สึก เรื่องบางเรื่องที่ถูกต้องก็ไม่ได้ถูกใจใครไปทุกคนครับ
ขอบคุณ...คุณจุฑารัตน์/คนเมืองจันทร์/ผอ.ดิศกุล/จอมโจรใจดี...ที่เข้ามาแลกเปลี่ยน ..การเรียนรู้คน ไม่มีที่สิ้นสุด ... เป็นการเรียนรู้ตลอดชีวิต..แค่ตนเองต้องรู้จักตนเองด้วย
ไม่มีถูก ไม่มีผิด ใช้เหตุผลเป็นที่ตั้ง...
ขอบคุณ รองรัฐเขต ขอบคุณ คุณแก่นจันทร์ ครับ
ขอขคุณนะคะสำหรับความคิดเห็น น้องเคยลองกับตัวเองแล้วคะ อย่าเวลาที่เราเครียดน้องจะฟังเพลงเบาๆ สบายๆ ก็จะช่วยให้ความเครียดลดลงอารมณ์ดีขึ้นคะ..และทำให้ใจเย็นลงด้วยนะคะ……..
สวัสดีครับ
ขอขอบคุณ คุณสกาวเดือน คุณอรณัฐ และอาจารย์โกศล ครับ ยินดีที่ได้รู้จัก อย่ามาเป็นลูกน้องผมเลย ขอเป็นเพื่อนร่วมงานก็แล้วกันครับ