นักเรียนที่เข้าสู่ช่วงชั้นใหม่ในที่แตกต่าง ยอมเกิดปัญหาในการสร้างมิตร และก่อให้เกิดปัญหาต่อการเรียนรู้ เพราะอยู่ไม่สบาย ใจเหงา ครูที่ปรึกษาระดับชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 หรือ 4 คงประสบปัญหานี้บางไม่มากก็น้อยใช่หรือไม่ เพราะธรรมชาติของมนุษย์ยังยึดติดกลุ่มเพื่อน เว้นแต่บุคคลผู้นั้นเป็นผู้รักสันโดษ ซึ่งหาได้น้อยมากจริง ๆ การมีเพื่อนพ้องน้องพี่ยอมนำมาซึ่งความสุข ความพร้อมเพรียงในการรวมกิจกรรมทั้งปวง ดังนั้นการสร้างฐานกำลัง ความเป็นปึกแผ่นย่อมสำคัญเหนืออื่นใด ในระยะเริ่มวัย... กิจกรรมการสร้างเครือข่ายใยสัมพันธ์รักของพ้องเพื่อนจึงถือกำเนิดขึ้น
1. จัดกิจกรรมสัมพันธ์ โดยจัดกิจกรรมการละลายพฤติกรรมกลุ่มเพื่อนเก่า - ใหม่ ให้รู้จักกันก่อน
2. สร้างสัมพันธ์เพื่อนสนิทมิตรชิดใกล้ โดยการแบ่งกลุ่มย่อยตามอัธยาสัยหรือตามความชื่นชอบใด ๆ ซักเรื่องหนึ่งก่อน ดำเนินกิจกรรมรวมสานรักสานสัมพันธ์
3. ให้นักเรียนสร้างแผนผังความสัมพันธ์เพื่อนสนิทมิตรชิดใกล้ ตนเอง เพื่อนซี้ซ้าย-ขวา และให้เพิ่มเติม เพื่อนซี้ซ้าย-ขวาของเพื่อนซี้ และกิจกรรมร่วมระหว่างตนเองกับเพื่อนซี้ซ้าย-ขวาของเพื่อนซี้ ทำเช่นนี้ไปเรื่อย ๆ โดยคุณครูขอนัดพบเป็นระยะ และคอยติดตามผลทุกวันเวลาที่ว่าง โดยทั้งชื่นชม ปลอบโยน เชื้อเชิญให้นักเรียนแลกเปลี่ยนเรียนรู้กับเพื่อน ๆ ตลอดเวลา
ในไม่ช้าประมาณสัปดาห์แรกจะพบว่าแผนผังความสัมพันธ์เพื่อนสนิทมิตรชิดใกล้ งอกงามเพิ่มขึ้น จนพบว่า แผนผังไม่ต้องขยายแล้วแต่นักเรียนในชั้นที่ปรึกษาจะผูกพันรักใครกลมเกลียวและลืมเหลียวดูว่าคู้ซี้ฉันมีมากมายเพียงไหน
