ตั้งชื่อเรื่องให้คึกคัก..คิกคิก..นิดนึง เผื่อว่า ใครหลงเข้ามาอ่านจะได้ มีความสุขกับการอ่านบรรทัดแรกก่อน สนุกกับการทำงาน...ได้ยินคนพูดแบบนี้มาตั้งนานแล้ว ตัวครูอ้อยเอง ก็สนุกกับการทำงาน..อยากมีเวลาเยอะๆ แต่เขาก็ให้แค่ 24 ชั่วโมงต่อวัน ระยะนี้ครูอ้อยไม่ได้หอบงานมาทำที่บ้านหรอกค่ะ เพราะเกรงว่า..สุขภาพจะแย่ แล้วจะทำอะไรไม่ได้เลย ตั้งแต่คิดแบบนี้ ครูอ้อยก็รู้สึกว่า..ดีขึ้น งานเป็นงาน พักเป็นพัก เที่ยวเป็นเที่ยว.ไม่ปะปนกัน พอไปถึงหน้างานจริงๆ จะได้มีสมอง และความคิดเฉีบแหลม ที่จะพิชิตงานให้สำเร็จลุล่วงไปด้วยดี ครูอ้อยทำแบบนี้มา ปีครึ่งแล้วค่ะ ไม่เอางานที่โรงเรียนมาทำที่บ้าน และไม่เอางานที่บ้านไปทำที่โรงเรียน.... แต่เวลาอยู่ที่โรงเรียน ครูอ้อยก็ทำงานสุดสุด เมื่อวานเพื่อนครูคนหนึ่งเล่าว่า...พี่อ้อยคะ เมื่อวานนี้ มีครู.....มาถามหนูว่า...เวลาที่พี่อ้อยไปเป็นวิทยากรน่ะ เปลี่ยนชั่วโมงสอน แลกชั่วโมงสอน สอนชดเชย และชั่วโมงพิเศษ เบียดเบียนเพื่อนหรือเปล่า... ครูอ้อยรู้ด้วยว่า..ใครมาถาม...ไม่ใช่ตัวน้อยกว่าครูอ้อย และก็มีสามีเป็นใหญ่เป็นโตด้วย...แต่แหม.....ใจไม่โตตามด้วยเลย.... ครูอ้อยทำงานสารพัด ทั้งในโรงเรียน นอกโรงเรียน ช่วยทั้งเพื่อน และตัวเองก็เรียนหนัก ... ไม่คิด ไม่เคิดมันล่ะ ..อูย...มาทำงานดีกว่าเรา... หนักก็เอา...ไม่หนักก็เอา..เย้..
