บริหารโดยการมีส่วนร่วม...ร่วมกันคิด....ร่วมกันทำ....และร่วมกันพัฒนา แต่...เพลาๆเรื่องของ “พายุอารมณ์”......และ “ลมปาก”..

ถ้าฉันไม่มีบันทึกนี้   ฉันคงไม่สามารถมีบันทึกอื่นๆตามมาอีกมากมาย....ฉันว่าน่าจะต้องบันทึกน่ะนะ.....เพราะอย่างน้อยก็ได้เตือนความจำของฉันเอง 

เมื่อวันพุธที่ ๑๙ กันยายน  ที่ผ่านมา  มีการประชุมบุคลากรในภาควิชาวิสัญญีวิทยา  ทั้งหมด  ก็ร่วมๆร้อยชีวิต....มีการแถลงนโยบายของภาควิชาฯโดยว่าที่หัวหน้าภาควิชาวิสัญญีวิทยา  คณะแพทยศาสตร์  มหาวิทยาลัยขอนแก่น คนใหม่ ศ.นพ.สมบูรณ์  เทียนทอง...เหตุเพราะท่านเดิมครบวาระ....และได้ผ่านการสรรหามาเป็นท่าน 

เป็นครั้งแรกที่ฉันซึ่งทำงานที่ภาควิชาฯนี้มานานเพิ่งเห็นทิศทางองค์กรที่ชัดเจน  ท่านแนะนำทีมงานอย่างไม่เป็นทางการก่อน...(เอาไว้มีคำสั่งชัดเจนแล้วฉันจะแจ้งให้ทราบค่ะ) 

ท่านกล่าวถึงนโยบายหลักๆมีดังนี้

๑.    พัฒนาและเพิ่มคุณค่าของบุคลากร : ทางด้านกาย  ปัญญา  สังคม  และจิตใจ 

๒.    พัฒนางาน

๓.    พัฒนาองค์กร โดยยึดถือหลักการของการมีส่วนร่วม...ร่วมกันคิด....ร่วมกันทำ....และร่วมกันพัฒนา .....

ท่านเน้นเรื่อง  “การสร้างบรรยากาศที่ดี.....ในการทำงาน” ซึ่งเป็นเรื่องของ

·        Staff  Satisfaction

·        HRD

·        Performance  Improvement

·        Innovation .....อยากให้มีกล่องรับความคิดเห็นที่สร้างสรรค์..... 

แผนระยะสั้นใน ๓ เดือนข้างหน้านี้คือ

·        การจัดตั้งทีมบริหาร

·        กำหนดวิสัยทัศน์  พันธกิจ  และเป้าประสงค์

·        จัดทำแผนกลยุทธ์ 

จากนั้นมีการติดตามกำกับให้เป็นไปตามนโยบาย โดย

·        มีเวทีแลกเปลี่ยนอย่างสม่ำเสมอ

·        กระจายอำนาจโดยมอบหมายให้ผู้อื่นทำแทน

·        ประชาสัมพันธ์ผลงาน

·        ใช้เครื่องมือต่างๆ  เช่น  PMQA, KM ในการติดตามกำกับ  พัฒนา 

นอกจากนโยบายที่หัวหน้าภาคฯท่านใหม่แถลงไปแล้ว  ก็ยังมีข้อเสนอจากคณบดีและคณะกรรมการสรรหาได้แก่

1.     การพัฒนาภาควิชาฯเพื่อรองรับการประเมินแบบTQA / PMQA

–       แต่งตั้งคณะกรรมการ

–        หมวด 1 และ2 ได้จากการจัดทำ vision,  mission

–        หมวด 5 เป็นการพัฒนาบุคลากร

–        หมวด 3, 4, และ 6 นั้น ในปี 51  จะเป็นการแลกเปลี่ยนเรียนรู้กับภาควิชาโสต ศอ นาสิก ลาริงซ์

2.     การผลักดันให้ภาควิชาฯมีความเป็นเลิศทางวิชาการ 

ท้ายสุด  ท่านได้ขอความร่วมมือจากบุคลากรทุกท่าน  โปรดเชื่อมั่นในตัวท่าน   และท่านเองก็มีความเชื่อมั่นในตัวบุคลากรทุกคน .....ฝากเรื่องสำคัญในการอยู่ร่วมกัน  คือเรื่องของ “พายุอารมณ์”......และ “ลมปาก”..... 

....สุดท้ายปิดด้วยนิทานเรื่องของน้ำใจ  ที่ท่านสรุปว่าหลายคนจากลากันแล้วหันหลังให้กัน ไม่มีวันหวนกลับมาให้เห็นหน้าอีก   แต่สำหรับท่าน  น้ำใจที่พวกเรามอบให้ท่านรวมถึงความเชื่อมั่น  และความไว้วางใจ  ท่านจะเก็บไว้ชั่วชีวิต..... 

.....และนับจากนี้ไป   ภารกิจอันใหญ่หลวงคงได้ถูกปฏิบัติ  แม้มันจะบรรลุผลด้วยความยากลำบาก....

.....และแม้ว่ามันจะยังเป็นคำถามว่า  แล้วมันจะสัมฤทธิ์ผลหรือไม่   มากน้อยเพียงใด  คงต้องได้ติดตามดูและลุ้นกันไปค่ะ