เช้าวันนี้ แม่ลุกขึ้นตั้งแต่ตีสี่ ผมก็พลอยตื่นขึ้นมาด้วย ตีห้าทุกอย่างกลับเงียบลง เมื่อทุกคนออกไปจากบ้าน ไม่นานเสียงไก่ก็ขันรับกันเป็นทอดๆ ทั้งไอ้โต้ง ไก่แจ้ ผมดูนาฬิกาจากคอมพิวเตอร์เป็นเวลา ๐๕.๐๖ ให้นึกแปลกใจว่า นาฬิกาเร็วไปหกนาทีหรือเปล่า

   เสียงไก่โต้งจะเป็นเสียงใหญ่ แต่ไก่แจ้เสียงแจ้วเล็กแหลม ก็น่าจะเหมาะสมกับบุคลิกของไก่ โดยที่ไก่โต้งตัวใหญ่ ไก่แจ้ตัวเล็ก

   ไม่ได้ยินเสียงไก่มานานแล้วสิ จะได้ยินก็ต่อเมื่อกลับบ้าน

    เสียงไก่แก้วแว่วหวานกังวาลแว่ว....ประสานเสียงเจื้อยแจ้วขานขับไข

ณ บ้านทุ่ง บ้านนา พงป่าไพร...ท่ามกลางเงียบยะเยียบไอความเนียนหนาว

   เวลาแห่งความสงบจะอยู่นานเพียงใด...ไม่มีใครตอบได้