สะกิดความคิดสะกิดเวลา

สะกิดความคิดสะกิดเวลา....ให้หยุดนิ่งไปกับสิ่งนั้น...นาน ๆ ...

ยามเช้านี้ตื่นขึ้นมาตอนตีสี่ท่ามกลางความเงียบสงัดของสรรพสิ่ง  ตัวเองออกมาง่วนอยู่กับการค้นหาหนังสือเกี่ยวกับวัฒนธรรมได้แล้วเจ็ดเล่ม  ขณะค้นหาเพื่อรวบรวมนำไปเขียนอ้างอิงในงานวิจัยวันนี้  ก็ไปเจอหนังสือที่ซื้อไว้นานแล้วอ่านแล้วก็ลืมไปแล้ว  เลยเปิดอ่านใหม่ 

 ปกหลังเขียนไว้ว่า...ปรัชญาชีวิต...ว่าด้วยมนุษย์...มนุษย์เป็นเพียงสิ่งมีชีวิตกระจ่อยร่อยอย่างหนึ่งในสังคมโลก  ทว่ามนุษย์ทึกทักเอาตนเองเป็นศูนย์แห่งความคิดตัดสินใจและการกระทำใด ๆ ต่อโลกทั้งมวล  ทั้งหมดนั้นถูกต้องแล้วละหรือ 

อภิมนุษย์คืออันใดเล่า ? แล้ว เขา ในตัวมนุษย์  กับทั้งเขา ผู้เป็นหนึ่งเดียวกับสิ่งทั้งปวงนั้นคืออันใด ? 

 การล่วงรู้ถึงธาตุแท้ของมนุษย์ จักเปิดทางสู่ความสุขแท้ล่ะหรือ?

  <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">…เป็นมุมคิดว่าด้วยมนุษย์  ของท่านรพินทรนาถ  ฐากูร ผู้รจนา  </p>คุณสมฤทธี  บัวระมวล  แปลเรียบเรียงครับ…นี่คือการค้นหาอย่างหนึ่งแต่ไปสะกิดใจและหยุดเวลากับอีกสิ่งหนึ่งจนได้นะเรา  ฮา ๆ เอิก ๆ