เมื่อวานนี้  ครูอ้อยกับพ่อบ้านไปปฏิบัติการ..ตามบันทึกเรื่อง...ปฏิบัติการการจัดการความรู้ สพท.กทม.เขต2  และ ปฏิบัติการการจัดการความรู้ สพท.กทม.เขต2 (2)  ที่โรงเรียนสตรีเศรษฐบุตรบำเพ็ญ  มีนบุรี 

คิดดูนะคะ  จากบ้านจตุจักร  ข้ามไปห้วยขวาง  ลาดพ้าว  รามอินทรา  กิโลแปด และมีนบุรี  ต้องใช้เวลาในการขับรถอยู่บนถนนใน กทม.จะลำบากขนาดไหน 

แต่เพื่อการปฏิบัติหน้าที่ที่ได้รับมอบหมาย  ทั้ง 2 คน ก็มุ่งหน้าไปด้วยการพูดคุยกันกระหนุงกระหนิงในตอนเช้า  

พอขากลับ  ก็เหมือนเดิมค่ะ  เพราะมีรอยยิ้มให้กันเสมอ  AAR กันมาในรถด้วย  ขับรถมุ่งหน้า  มาได้ครึ่งทางแล้วมั้ง 

พ่อบ้าน....อ้าวพ่อลืมเสียบชาร์ทถ่านกล้องไว้ที่ห้องประชุม 

วาย...หากปล่อยไว้ทั้งคืน  จะไม่อันตรายหรอกหรือ 

ตีไฟขวา หาที่เลี้ยวกลับเร็ว..พ่อ 

ส่วนครูอ้อยหาเบอร์โทรศัพท์  หาแว่น กดหา เท่าไรก็ไม่เจอ ที่จะติดต่อให้ใครไปจัดการ  จึงต้องขับรถย้อนกลับมาอีก 

พ่อบ้านก็ขับอย่างรวดเร็ว  มาถึงโรงเรียน  ภารโรงก็ปิดตึกเรียบร้อยแล้ว  พบอาจารย์ชายสองท่าน  ยังไม่กลับบ้าน 

จึงต้องรอกุญแจจากอาจารย์ชายคนหนึ่งที่ไปตลาดแล้ว   เขาดีมากเลย  ที่กดโทรศัพท์เรียกให้กลับมาไขกุญแจตึกให้เรา 

ครูอ้อยรอสักครึ่งชั่วโมงได้  จึงได้เปิดตึกและสิ่งของที่ต้องการ 

คราวนี้มุ่งหน้ากลับบ้านได้จริงๆแล้ว  พอมาได้ครึ่งทาง  ครูอ้อยครั่นเนื้อครั่นตัวไปหมดเลย  ปวดเมื่อยตามตัว และเริ่มปวดศีรษะ 

บ่นปวดตลอดทาง  พ่อบ้านก็นานๆขับมาทางนี้  จึงหลงทางไปเล็กน้อย 

กว่าจะถึงบ้านต้องใช้เวลา 2ชั่วโมง  ครูอ้อยก็กินข้าวและกินยาก่อน แล้วเข้านอน

ตื่นขึ้นมาเขียนบันทึกนี้เลย...

เฮ้...คนอื่นเขาไปอบรม 2 วัน  แต่ 2 คน สามีภรรยานี้ เดินทาง 3 วันค่ะ..อิอิ...