---แต่ที่นี่ มีเพียงไม้หน้าสามที่จักมอบให้ได้เท่านั้น---
เมื่อเซนกีดกันตัวเองออกไปอยู่นอกพระสูตร นอกนิกาย นอกคอก ไร้ตำราไร้คัมภีร์ให้ศึกษายึดเหนี่ยวตามทฤษฏี แพร่พันธุ์ออกไปจากจิตสู่จิตโดยตรง แล้วจักหอบหิ้วเอาอะไร มาใส่ของเหล่านั้นให้มันเกะกะ
- ไม่ว่าอะไรก็ตาม ที่นำมาซึ่งกฏเกณฑ์แห่งการเกาะเกี่ยว นั่นเป็นเพียงไม้จิ้มฟันที่ใช้แคะเศษเสี้ยวความโสมมออกจากจิตเท่านั้น ไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกับเซน
- แต่ที่นี่ มีเพียงไม้หน้าสามที่จักมอบให้ได้เท่านั้น ไม่มีอะไรให้ค้นหา ไม่มีอะไรที่จักเอาออกมาสอนสั่งใคร ไม่มีอะไรให้ใครได้ฉกฉวยติดมือไปได้
- มีเพียงความว่างเปล่าที่ถูกตีกระหน่ำอย่างไม่มียังมือ คำสอนสั่งที่พวกเธอได้ยิน ได้ฟัง ได้เห็นมา อย่าคิดว่านั่นคือเสียงสวรรค์ที่ดังมาจากฟากฟ้า มันก็แค่ของหลอกเด็กสำหรับล่อตาล่อใจให้หันมาใส่ใจต่อสิ่ง-สิ่งนี้เท่านั้น
- ไม่ว่านรกหรือสวรรค์ ที่ใฝ่ฝันหรือหวาดกลัวกันมานานนับพันๆปี มันถูกตีกระหน่ำจากไม้หน้าสามอันนี้อย่างไม่มียั้ง ไม่มีคำว่าปราณีสำหรับการหลงผิดอย่างสมยอม เพียงครั้งเดียวพวกเธอก็ไปไกลถึงฝั่งโน้นแล้ว
- ไม่ว่าอะไรจะเป็นอะไร หรือไม่เป็นอะไรก็ตาม เนื้อหาสาระสำคัญมันมีเพียงแค่ การกระโดดเพียงครั้งเดียว แล้วถึงฝั่งโดยไม่หันหลังกลับเพียงเท่านั้น
- และเมื่อใดที่พวกเธอว่อกแว่ก ก็จักตกลงไปตายอยู่กลางแม่น้ำนั้นนั่นเอง ไม้หน้าสามอันนี้ มันไม่ยาวพอที่จะยื่นลงไปถึงกลางแม่น้ำได้หรอก มันเป็นได้เพียงเครื่องมือที่หวดส่งพวกเธอจากริมฝั่งนี้ไปเท่านั้นเอง
-------------------------------------------------------------------------------------------
--- ท่าน naree suwan สบายดี ---
---อนัตตาหรือไม่นั้นไม่สำคัญแล้ว
---ผู้ที่ตื่นแล้วย่อมไม่หันหลังกลับไป
---มันเหมือนข้าวที่เรากินเข้าไปอยู่ทุกวัน
สวัสดีค่ะ พี่ณัฏฐ์ อนุเซน...ที่น่ารัก
อะไรก็เป็นอะไรนั่นแหละค่ะ ....จะเป็นอย่างอื่นให้ยุ่งยากทำไมค่ะ 5555++ อะล้อเล่งน๊า......อ่านบันทึกพี่ทีไร ....มีอะไรให้คิดทุกที เอิกๆๆๆ
แวะมาสวัสดี และเป็นกำลังใจให้เจ้าค่ะ -------> น้องจิ ^_^