คิดอย่างไรให้มีความสุข

©อยากมีความสุขต้องฝึกหัดคิดให้เป็นสุข อย่าไปคิดให้เป็นทุกข์ คนเราทุกข์เพราะเราคิดทุกข์ นั่นคือสิ่งที่เราสร้างขึ้นมาเอง ย้ำทุกอย่างตั้งตนที่ใจ

{ความสุข ความทุกข์ไม่ได้อยู่ที่ไหน อยู่ที่ใจของเรานี่เอง ใจเป็นนาย กายเป็นบ่าว ฉะนั้นจงรักษาไว้ซึ่ง ความคิดดี ตรวจสอบความคิด“ไม่ให้มีคำว่าทุกข์”ไม่ให้คิดว่า สิ่งนั้นไม่ดี สิ่งนี้ไม่ดี ใครไม่ดี อะไรไม่ดี จงคิดดี เมื่อคิดดี ใจก็จะดีทำให้สุขภาพใจ สุขภาพกายดี

{นรกอยู่ที่ตาหูจมูกลิ้นกายใจฉันสวรรค์ก็อยู่ที่ ตา หู จมูก ลิ้น กายใจ ฉันนั้น{

J ความสุข ความทุกข์ อยู่ที่ใจ ไม่ได้อยู่ที่ไหน ทุกข์เพราะไม่พึงพอใจ สุขเพราะพึงพอใจJ-

Y อิสระจากความคิด คือ การพักผ่อนอย่างแท้จริง

J คนที่ขาดรองเท้าให้นึกถึงเขาที่เท้าขาด

{จงระวังความคิด เพราะ ความคิดจะกลายเป็นความประพฤติ

จงระวังความประพฤติ เพราะ ความประพฤติจะกลายเป็นความเคยชิน

จงระวังความเคยชิน เพราะ ความเคยชินจะกลายเป็นนิสัย

จงระวังนิสัย เพราะ นิสัยจะกลายเป็นสันดาน จงระวังสันดาน เพราะสันดานจะกำหนดชะตากรรม{

ทำอย่างไรให้มีความสุข

©อยากมีความสุข จงถอนออกจากความรู้สึก กลัว วิตกกังวล อาลัยอาวรณ์ อิจฉาริษยาโกรธ เกลียด รัก หึงหวง หวัง ฟุ้งซ่าน อึดอัดใจ ลังเลใจ ละเหี่ยใจ ขัดใจไม่แน่ใจ มีแต่ความว่าง

©จงพยายามทำในสิ่งที่ถูกต้อง ไม่ทำในสิ่งที่ถูกใจความถูกต้องมีอำนาจเหนือสิ่งอื่นใด เพราะความถูกต้องนำไปสู่จุดหมายปลายทางที่พึงปรารถนา ความปรารถนาที่เป็นไปไม่ได้ เพราะมันไม่มีความถูกต้อง

♥การกระทำที่นึกขึ้นภายหลังแล้ว ต้องเสียใจนั้น ควรละเว้นเสีย

Cรู้เท่าทันว่า การให้ร้ายป้ายสี คำตำหนิอย่างไม่เป็นธรรม การนินทา มักจะเกิดขึ้นมาจาก ความรู้สึกที่เขายกย่อง สรรเสริญ ทั้งนี้มักจะสืบเนื่องมาจาก ท่านเป็นคนที่มีความสำคัญควรค่าแก่การ อิจฉาริษยา ไม่มีใครเตะหมาที่ตายแล้ว

þ ถ้าเราเอาจิตไปใส่ไว้ในสิ่งใด เมื่อสิ่งนั้น สูญเสียไป ใจเราก็จะสูญเสียไปด้วย ถ้าเราไม่เอาใจไปใส่ไว้ ยึดไว้ เราก็จะไม่เสียใจเลย

J ไม่มีใครสามารถทำร้ายทำลายตัวเราได้ นอกจากตัวของเราเอง ไม่มีใครหยิบทุกข์จากหัวใจใครทิ้งได้ ทั้งหมดต้องวางจากจิตตน

♥ดูกรภิกษุทั้งหลาย จิตใจที่ไม่หวั่นไหวด้วยโลกธรรม คือ นินทาและสรรเสริญนั้น เป็นจิตใจที่ประเสริฐยิ่ง

อยู่อย่างไรให้มีความสุข

อยากมีความสุขต้องอยู่กับปัจจุบัน อดีตคือสิ่งที่ล่วงไปแล้วไม่ควรไปทำความผูกพัน เพราะสิ่งนั้น กลับมาเป็นปัจจุบันไม่ได้ ปัจจุบันเท่านั้นสามารถสำเร็จประโยชน์ได้ เพราะอยู่ในฐานะที่ทำได้ไม่สุดวิสัย

J ปัจจุบันเป็นการสร้างเหตุอันจะก่อให้เกิดผลขึ้นในภายภาคหน้า เมื่อเราเรียนรู้เรื่องกรรมอย่างละเอียดแล้ว เราจะสามารถเลือกชีวิตที่ดีให้กับตัวเราเองได้

©จงทำปัจจุบันให้ดีที่สุดเถิด แล้วอนาคตจะจัดเรียงตัวของมันเอง

©เหตุของความทุกข์เกิดจากตัณหา อุปทาน ความอยากได้ อยากมี อยากเป็น ความไม่รู้จักพอ

“รู้จักพอไม่ก่อทุกข์”

ทรัพย์แสนประเสริฐ

ความพอใจ คือทรัพย์ แสนประเสริฐ

ใจสุขเลิศ เพราะพอใจ ไม่ไหวหวั่นถ้ายังคิด

ไม่พอใจ สารพัน ทรัพย์อนันต์ ก็ยังทุกข์ สุขไม่พอ

ท่านพุธทาสภิกขุ

Jความสำเร็จคือได้รับสิ่งที่ประสงค์ ความสุขคือความพอใจในสิ่งที่ได้รับ

J ทุกอย่างไม่เที่ยงแล้วเราก็จะอยู่ในโลกนี้อีกไม่นาน เพราะฉะนั้นระหว่างมีชีวิตอยู่ก็ทำสิ่งที่เป็นประโยชน์ทั้งสองฝ่าย ไม่เอาความทุกข์ไปให้ใคร แล้วไม่เอาความทุกข์มาให้ตัวเราด้วย