“บูรณาการ” มีหลายระดับ

  <p>เมื่อวันก่อน</p><p></p><p>ผมได้ตอบในบล็อกของคุณเม้งเรื่อง</p><p></p><p>ปัญหาที่เราทำงานแบบไม่บูรณาการ หรือทำก็ไม่ครบนั้น เนื่องมาจาก</p><p></p><p>การบูรณาการในโลกแห่งความเป็นจริงนั้น มีหลายแบบ และหลายระดับ</p><p></p><p>แต่ละระดับ ก็มีปัญหาทั้งในตัวเอง และจีดความสามารถในการปฏิบัติของแต่ละคน ในแต่ละระดับ</p><p></p>เพราะการบูรณาการนั้น <p></p><p>มีตั้งแต่การนำอย่างน้อยสองปัจจัยเข้ามาทำให้มันผสานและอยู่ด้วยกันอย่างสอดคล้องกลมกลืนกัน </p><p></p><p>ตัวอย่าง</p><p></p><p>เริ่มจาก ง่ายที่สุด ในการแก้จุดอ่อนของระบบ ที่มีทุกอย่างเกือบครบ</p>ขาดเพียงหนึ่งปัจจัย <p></p>แต่หนึ่งที่เอามาเติม จะต้องสอดประสานกับที่มีอยู่เดิมในทุกมุมที่เป็นอยู่เดิม <p></p><p>ข้อนี้ แม้จะยาก ก็ยังนับได้ว่าไม่ยากเท่าไหร่</p><p></p><p>หรือ</p><p></p><p>การนำสองปัจจัยเข้ามารวมกัน ผสมผสานกันให้เข้ากัน เพื่อเดินไปตามเป้าหมายที่กำหนดไว้</p><p></p><p>ข้อนี้จะยากมากกว่าประเด็นแรก</p><p></p><p>เพราะต่างฝ่ายต่างมักมีรูปแบบ วัตถุประสงค์ และมีเป้าหมายต่างกันมาแต่เดิม</p><p></p><p>ที่อาจต่างกันในทางแนวคิด หลักการ วิธีการ</p><p></p><p>มีมาจากทางเดินและประสบการณ์ที่ต่างกัน</p><p></p><p>แล้วจะให้มารวมกันนั้น มันต้องใช้เวลา ความพยายาม ที่มักจะยาก จริงๆ</p><p></p><p>แล้วจะยิ่งยากมากขึ้น ถ้าที่จะรวมกันนั้นมีหลายภาคี</p><p></p><p></p><p>ที่ยากมากขึ้นไปอีก อีกแนวหนึ่งก็คือการคิดแบบบูรณาการ ในคนหนึ่ง หรือองค์กรหนึ่ง ที่ต้องพยายามสอดประสานหลักการแบบต่างๆ หลายสาขามาใช้พร้อมๆกัน </p><p></p>อันนี้ก็ยากพอสมควร ถ้าไม่ชัดเจนในเนื้อหา แต่จะง่าย ถ้าชัด <p></p><p>แบบที่ ๔ ซับซ้อนขี้นไปอีก</p><p></p><p>ที่แต่ละคนต้องบูรณาการของตัวเองให้ได้ ก่อนจะไปบูรณาการกับคนอื่น และต้องไปบูรณาการเชิงวิธีการและเป้าหมายอีก</p><p></p><p>ซึ่งจะซับซ้อนในแต่ละขั้นตอน และมีหลายขั้นตอนที่จะต้องบูรณาการเชิงเวลา และเชิงสถานที่ เชิงทรัพยากร เชิงสังคม เชิงเป้าหมายการพัฒนาอีกหลายชั้น</p><p></p><p>และบางทีต้องทำพร้อมๆกัน</p><p></p><p>คล้ายๆกับ computer ที่ต้องมีทั้ง harddisk ram cpu ที่เข้ากันพอดี</p><p></p><p>ที่ทั้งภายในและภายนอก รวมถึงการสื่อสารใรเรื่องต่างๆ จะขัดกันไม่ได้</p><p></p><p>นี้แหละที่ว่าบูรณาการ ทำได้ยาก</p><p></p><p>แต่ทำไมในธรรมชาติจึงบูรณาการได้ดี </p><p></p><p>ตรงนี้อาจเป็นเงื่อนไขของเวลา และ ความนิ่งของสถานการณ์ แบบเดียวกับการตกตะกอน และตกผลึก ที่ต้องใช้เวลาในความนิ่งสงบ และเป้าหมายร่วมเดียวกัน</p><p></p><p>แต่ในการทำงานของเรา มักไม่นิ่ง ไม่สงบ และทำให้คิดว่าไม่มีเวลา</p>   <p>และนอกจากนี้ แต่ละคน แต่ละองค์กรอาจจะมีเป้าหมายแฝงต่างกันครับ</p><p></p><p>เลยยากมากขึ้นไปอีก</p><p></p><h3>เพราะใจ (มโนกรรม)ยังไม่รวมกัน กายกรรมยังรวมกันไม่ได้ กิจกรรมจึงอยู่ไกลไปอีก  ครับ</h3>   <p> </p>