ความสุขของกะทิ หนังสือโปรด


รางวัลซีไร้ท์,คำโปรยที่กัดกินหัวใจ,"แม่ไม่เคยสัญญาว่าจะกลับมา" หนังสือแห่งความสุขที่เรียกน้ำตา(ดิฉัน)เกือบทุกตัวอักษร

 

ความสุขของกะทิ โดยคุณงามพรรณ  เวชชาชีวะ

รางวัลซีไร้ท์ปีที่แล้วค่ะ



บทที่หนึ่งชื่อ"กระทะกับตะหลิว"

ชื่อบทและคำโปรยที่กัดกินหัวใจคนอ่าน อาจสัมพันธ์หรือไม่สัมพันธ์กัน กับเนื้อหา
แต่มีนัย..นัยยะสืบเนื่องกัน

คำโปรยที่กัดกินหัวใจ

"แม่ไม่เคยสัญญาว่าจะกลับมา"

ประโยคนี้เริ่มต้นบนมุมขวาของบทที่หนึ่งค่ะ "โฮ"ค่ะตอนอ่านครั้งแรก..รอบแรก




ไม่เสียน้ำตาได้หรือคะ โดยเฉพาะคนที่เข้าใจความรู้สึกของการเป็นแม่

เรื่องราวอื่น ๆ ที่ตามมา ดำเนินไปอย่างช้า ๆ เรียบ ๆ เนิ่น ๆ ราวกับต้องการ เป็นอย่างยิ่งที่จะทำให้คนอ่านเห็นภาพของ"กะทิ"ที่ค่อย ๆเติบใหญ่

เติบโตทั้งกายภาพและความคิดอ่าน


รวมทั้งเป็นการถ่ายทอดให้เห็นว่า ถึงแม้กะทิจะไม่ได้อยู่กับแม่ แต่เธอมีความสุข

มีตาและยายดูแล ฟูมฟักให้ความอบอุ่น

มีพี่ทองเป็นเสมือนพี่ และเพื่อน

มีครูราตรี มีน้าฏา มีลุงตอง มีเพื่อน ๆ เฮี้ยว ๆ และไม่เฮี้ยว

ชีวิตดำเนินไปตามปกติ



แต่ทว่าในส่วนลึกของหัวใจ

เธอปฎิเสธไม่ได้ว่า


หนูน้อยโหยหา ใครคนหนึ่ง

ใครคนหนึ่งผู้ซึ่ง


"มีเพียงเสียงของแม่เท่านั้นที่กะทิจำได้เสมอ"

 


หากไม่ได้ฟูมฟาย หนูกะทิของเรา

เธอค่อย ๆ เข้าใจชีวิต..เข้าใจในสถานภาพที่แม่และเธอต้องแยกจากกัน

จากเป็น..จน...กลายเป็นจาก..นิรันดร์


"กะทิรอแม่ทุกวัน"
"ในบ้านไม่มีรูปถ่ายของแม่เลย"
"กะทิจำหน้าแม่ไม่ได้แล้ว"

และที่สุดประโยคหนึ่งของตา 

"กะทิ ลูกเอ๊ย คนเราอยู่ที่ไหนก็ดูพระจันทร์ดวงเดียวกัน"


หนูน้อยก็คิดต่อเอาเองในใจว่า
ตาคงหมายถึง "ใครคนหนึ่ง"  กำลังมองดูดวงจันทร์แสนสวย บนฟ้าอยู่เช่นกัน

ใครคนนั้นคือคนที่หัวใจของกะทิร่ำร้องเรียกหาอยู่ ทุกลมหายใจ




เรื่องในบทส่งท้ายทิ้งท้ายไว้ดีมาก

"ทิ้งอดีตไว้ให้เป็นเพียงเงา"

"ทิ้งอดีตไว้ให้เป็นเพียงเงา"



ลองอ่านประโยคนี้ซ้ำ ๆ และทำความเข้าใจให้ดี

เป็นสิ่งที่จริงที่สุด

"ทิ้งอดีตไว้ให้เป็นเพียงเงา"



นอนให้หลับ

วันรุ่งพรุ่งนี้ตื่นมาก็จะเป็นอีกวันหนึ่ง



....ความสุขของกะทิ.....


หนังสือแห่งความสุขที่เรียกน้ำตา(ดิฉัน)เกือบทุกตัวอักษร

หมายเลขบันทึก: 131042เขียนเมื่อ 23 กันยายน 2007 23:32 น. ()แก้ไขเมื่อ 20 พฤศจิกายน 2014 22:18 น. ()สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ


ความเห็น (9)
  • ไม่ได้อ่านเรื่องนี้ครับ
  • ถ้าอ่านคงน้ำตาท่วมหนังสือเหมือนกัน
  • อ่อนไหว
  • แต่ไม่อ่อนแอครับ
  • จะไปหาอ่านที่ห้องสมุดครับ
  • ขอบคุณที่นำมาแนะนำ
  • Reading 
  • "ทิ้งอดีตไว้ให้เป็นเพียงเงา"
  • เศร้าจังคะ

"ทิ้งอดีตไว้ให้เป็นเพียงเงา" เศร้าจังคะP ชอบประโยคเดียวกันค่ะ

P หามาอ่านนะคะ ถ้าหายากแล้วล่ะก็  มาแวะที่โรงพยาบาล(ถ้าเจอ)จะยกให้หนึ่งเล่มค่ะ

อารมณ์เดียวกันค่ะ..เมื่อซึ้งและอยากร้องก็ร้อง..บ่อยครั้งที่น้ำตาไหลแต่สุขใจ..ขอบคุณค่ะ

หนังสือเศร้าๆ อ่านแล้ว ร้องไห้ค่ะ

P

       P  หนังสือเล่มนี้ซึ้งแต่ไม่เชิงเศร้า  อบอุ่นคลุกเคล้าน้ำตานิด..หนึ่งค่ะ (ความเห็นส่วนตัว..)

วันนี้ได้ดูหนัง แล้วค่ะ

เด็กที่เล่นเป็นกะทิหน้าตาน่ารักมาก

คุณรัชนก แสดงเป็นคุณแม่ เล่นได้พอดี ๆ ดู ๆ แล้วเหมือนท่าทางคนไข้จริง ๆ

โรค ALS (Amyotrophic lateral sclerosis) แม้ไม่เคยเห็นกับตา แต่ดูคุณ Stephen Hawking ซึ่งป่วยด้วยโรคนี้เหมือนกัน แล้วคิดว่า แม้ไม่ดูเพลีย ๆ เท่า แต่คุณรัชนก ก็แสดงท่าทางได้ผ่าน

อยากให้หลาย ๆ คนดูค่ะ หนังทำได้ "ดี" ในความรู้สึกส่วนตัว

ถ่ายภาพสวย อาร์ต ได้อารมณ์เข้ากับธีมของเรื่อง ดนตรีและเพลงประกอบ โอเค

เสียดายนิดเดียวว่า  นักแสดงบาง(อืมม..หลาย)คน แข็งไปนิด

สรุปว่า ชอบ เชียร์ค่ะ

มีลูก ไม่มีลูก มีครอบครัวแล้วหรือยังไม่มี ก็..น่าจะดู ค่ะ

ไม่เศร้านะคะ คิดลึก ๆ หนูน้อยกะทิ เธอมีความเข้มแข็ง มีความสุข มีชีวิตอยู่กับปัจจุบัน

**เธอรู้ใจตัวเองว่า ต้องการอะไร และ เลือกสิ่งที่ตัวเองต้องการ **

 

  • "ทิ้งอดีตไว้ให้เป็นเพียงเงา"
  • เศร้าจังคะ

ถ้าคิดให้ดีเป็นสัจธรรม นะคะ

พบปัญหาการใช้งานกรุณาแจ้ง LINE ID @gotoknow
ขอแนะนำ ClassStart
ระบบจัดการการเรียนการสอนผ่านอินเทอร์เน็ต
ทั้งเว็บทั้งแอปใช้งานฟรี