"เอาปู่ตานงค์มาขี่เครื่องบินดีก้า"
หวัดดีค่ะ....วันนี้ขอเล่าเรื่องขำขันของลูกสาวตัวน้อย วัย 1ขวบ 9 เดือน มาอ่านคลายเครียดกันหน่อยค่ะ
พ่อแม่ทุกคนคงเคยสัมผัสกับความไร้เดียงสาของลูก ๆ กันมาแล้ว
ดิฉันก็เช่นกันกันค่ะ..คิดทีไรก็ขำทุกที คืองี้ค่ะ...คุณตาของสบายอยู่ ตจว.เวลาคิดถึงหลานตัวน้อยทีไรก็จะนั่งรถเมล์มาหา จนหลานตัวน้อยจำติดตาเลยว่า รถเมล์สีส้ม คือ " รถเมล์ปู่ตานงค์มาแย้ววว"
จนวันนึงดิฉันพาลูกสาวตัวน้อยไปเรียนรู้ มองเครื่องบินลำเล็ก ที่รับส่งผู้โดยสาร ( ที่ปายมีเครื่องบินโดยสารด้วยค่ะ 12 ที่นั่ง เธอก็จ้องมองไปที่เครื่องบินตาแป๋ว.......แล้วเธอก็เปล่งคำพูดที่ชัดบ้างไม่ชัดบ้างออกมาว่า "เอาปู่ตานงค์มาขี่เครื่องบินดีก้า" ดิฉันที่นั่งอยู่ข้าง ๆ ได้แต่หัวเราะทั้งตลกและก็ชื่นชมในความคิดเจ้าเด็กน้อยสบาย
ขำ ขำ กับความน่ารักของเด็กๆ ที่ชอบทำอะไรให้เราได้ทึ่ง ได้ขำเสมอๆ เขาถึงว่านะค่ะ ว่าอยู่กับเด็กๆ แล้วมีความสุข
สวัสดีครับอาจารย์
ขอบคุณมากๆครับที่เข้ามาเยี่ยมนะครับ
ดีใจมากๆเลยนะครับ
บันทึกเรื่องนี้คุณแม่น้องสบายเขาอยากเขียนครับ
ก็เลยเปิดบันทึกนี้ให้ครับ
ขอบคุณท่านอาจารย์ครับ
เห็นแววฝีมือการเขียนของเปิ้ล ผมคิดว่าน่าจะเปิดเป็นบันทึกของตัวเองเลยน่าจะดีครับ
เขียนเรื่องของเจ้าสบายนี่หละ...มีเรื่องเล่าเยอะแยะ อีกหน่อยเมื่อโตขึ้นก็เป็นไดอารี่ให้เค้าอ่าน..
จดหมายเหตุ-สบาย Story
เห็นด้วยกับน้องเอกค่ะ เป็นการเขียนบันทึกถึงพัฒนาการเขาแต่ละขั้นตอน พร้อมมีรูปเขาประกอบ โตมาเขาจะได้รู้ว่าพ่อแม่รักเขามากแค่ไหนนะค่ะ … ชวนคุณหมอไปดูบันทึกนี้ด้วยค่ะ http://gotoknow.org/blog/paew/129149
น้องสบายนี่ น่ารักจริงๆนะ อ่านแล้วมองเห้นภาพชัดดีจัง