ไปราชการที่เมืองกาญจน์หลายวัน เลยไม่ได้เขียนบันทึก วันนี้จะเขียนเอกลักษณ์คนใต้ของอาจารย์กลิ่นฯ ต่อนะครับ
๓. คนใต้รักภาค
คนใต้ในภาพรวมเป็นคนที่มีความรู้สึกภาคนิยมสูง มีความหยิ่งและภูมิใจในท้องถิ่นที่อยู่ รวมถึงการใช้ภาษาใต้ด้วย แม้ว่าจะตกไปอยู่ท้องถิ่นอื่น ยังมีความภูมิใจลึกๆ ว่าเขาเกิดมาเป็นคนใต้ นับว่าเป็นเอกลักษณ์ศักดิ์ศรีประการหนึ่ง
๔. คนใต้รักตายาย
คำว่าตายายในที่นี้หมายถึงบรรพบุรุษ เน้นการนับถือผีตายาย (เดิมคงเน้นสายสกุลแม่เป็นสำคัญ) แต่คำว่าตายายโดยทั่วไปหมายถึงบรรพบุรุษของทุกฝ่าย เป็นพฤติกรรมที่เป็นแบบอย่างของความเคารพ กตัญญูกตเวทีสำนึกในบุญคุณบรรพบุรุษ สืบต่อมาช้านานจนเป็นวัฒนธรรมภาคใต้ที่เด่นชัด งานสารทเดือนสิบของคนใต้จึงเป็นงานใหญ่ และเป็นวัน"ชุมญาติ/รวมญาติ" กันอีกด้วย
๕. คนใต้ใจสู้
หมายถึงการมีใจกล้านั่นเอง กล้าสู้ กล้าคิด กล้าทำ กล้าที่เผชิญหน้ากับเหตุการณ์หรืออุปสรรคที่เกิดขึ้น พร้อมที่จะออกหน้า มีลักษณะที่ค่อนข้างจะไม่กลัวใคร จึงกล้าที่จะตัดสินใจเป็นลักษณะแห่งผู้นำได้
๖. คนใต้ใจใหญ่
มิได้หมายความว่าหัวใจโตกว่าคนอื่น คำว่า ใหญ่หรือบางทีว่าใจนักเลง แต่มิใช่นักเลงหัวไม้ เป็นคนกล้าได้กล้าเสีย ใจกว้างยอมเสียสละเพื่อชื่อเสียง แม้ตัวเองจะต้องเสียผลประโยชน์ไปบ้าง เอาหน้าไว้ก่อน บางทีมีคนแซวว่า " ฉิบหายไม่ว่า ต้องการชื่อเสียง " จริงหรือเปล่าก็ไม่รู้
