---ไม่มีความหมายพิเศษในการถ่ายทอดธรรมจากพระพุทธเจ้าและพระสังฆปรินายก แม้ว่ามีการสอนด้วยคำพูด---
- วันๆหนึ่งพวกเธอมีอะไรให้ทำกันตั้งมากมาย ดูวุ่นวายกันเสียจริง ก็บ่นกันไปว่าเวลาไม่พอกันบ้างละ มันลำบากกันบ้างละ มันน่าเบื่อกันบ้างละ ก็แล้วจะเอายังไงกัน
- มีหลายต่อหลายครั้ง ที่คำถามว่าชีวิตมันคืออะไรกัน คนเราเกิดมาทำไม ทำไมมันถึงได้ยากลำบากขนาดนี้หนอ ถ้าหากเลือกเกิดได้ คงไม่เลือกที่จะเกิดมาให้มันลำบาก หรือไปเกิดที่มันดีๆสบายๆหน่อยก็คงดี
อืมม์...ช่างคิดกันไปได้นะ มีสมองก็สักแต่ว่าคิดกันไปจริงๆ แล้วเมื่อไหร่พวกเธอจะแกล้งโง่กันเสียบ้างล่ะ เอานิ้วจิ้มตา ให้มันบอดลงเสียข้างหนึ่งก็ได้ ลบเหลี่ยมที่มีอยู่มากมายนั่นออกเสียบ้าง ไม่ใช่ให้มันขบเหลี่ยมกันเรื่อยไป
- ก็แล้วก่อนหน้านี้ พวกเธอมีเหลี่ยมเลห์เสนียดหากันด้วยรึไง ไม่ผิดหรอก เสนียดหานั่นแหละถูกแล้ว ก่อนหน้านี้มันไปอยู่ไหนมิทราบ ถ้ามันไม่มี แล้วไปค้น ไปแคะ ไปแกะ ไปหามันมาทำไม หา!
- อยากรู้ใช่มั้ยว่าชีวิตมันคืออะไร คำตอบมันไม่เห็นจะยากอะไรเลย ชีวิตมันก็คือนั่น โน่น นี่ และโน้นๆๆๆๆๆๆ นั่นไง ชีวิตมันก็คือชีวิต พวกเธอจะเอาอะไรกับมันนักหนา หนึ่งคนก็หนึ่งชีวิต หนึ่งตัวก็หนึ่งชีวิต หนึ่งตนมันก็ยังเป็นหนึ่งชีวิต ต่อให้พวกเธอเกิดได้วันละหลายๆหน มันก็มีแค่หนึ่งชีวิตเท่านั้น
- พวกเธอจะงกอยากได้ครั้งละหลายๆชีวิตนี่มันไม่เกินไปหน่อยรึไง และถึงพวกเธอจะทำได้ก็จริงอยู่ แล้วมันจะมีประโยชน์อะไรกับพวกเธอกัน
- เพียงแค่ชีวิตเดียวยังเหนื่อยกันแทบตายแล้ว ยังจะเอาไปทำไมกันอีกเยอะแยะ ไม่ต้องคิดไปถึงเรื่องการแบ่งเบาอะไรเลย ยิ่งพวกเธอมากชีวิต ก็ยิ่งไม่พอ ยิ่งรับผิดชอบอะไรๆอีกมากมาย
- ปล่อยให้มันเป็นไปของมันอย่างนั้นแหละดีแล้ว ไม่ต้องแบกมันขึ้นมาด้วยตัวของตัวเองเลย พวกเธอจะแบกมันขึ้นมาทำไมมิทราบ
- อาจารย์เฒ่ารินไซของพวกเรากล่าวไว้ว่า...
- กฏแห่งมรรคที่มีอยู่ในตน ไม่สามารถเผยแพร่โดยการสร้างทฤษฏีหรือการโต้แย้ง และไม่ใช่การตีระฆังและฆ้องที่ทำให้ทางอื่นๆถูกลบล้างไป ไม่มีความหมายพิเศษในการถ่ายทอดธรรมจากพระพุทธเจ้าและพระสังฆปรินายก แม้ว่ามีการสอนด้วยคำพูด มันก็เป็นเพียงการอธิบายชั่วคราวแห่งเหตุและผลของตรียานและธรรมชาติทั้งห้า แห่งมนุษย์และเทวดา
- แต่ไม่สามารถพัฒนาให้เป็นคำสอนที่สมบูรณ์และฉับพลันได้ อย่าปล่อยให้จิตใจของเจ้าให้หลงไป มหรรณพมิได้มีไว้เพื่อกับเก็บซากศพ เจ้ากำลังแบกภาระของตัวเอง เจ้าคิดเพียงแต่จะวิ่งพล่านพาตัวเองไปสู่อุปสรรคที่ขัดขวางจิตของเจ้า
- เมื่อไม่มีเมฆบดบังอาทิตย์ สวรรค์อันสงบสุขจึงเปล่งประกายแห่งรัศมี เมื่อปราศจากจุดมืดในดวงตา ย่อมไม่มีดอกไม้ในท้องฟ้าที่ว่างเปล่า...(1)*
------------------------------------------------------------------------------------------------
(1)*-จาก///บันทึกของรินไซ-อ.จงชัย เจนหัตถการกิจ ผู้แปล-
ก็นั่นคือชีวิต และโน่นคือมิตรภาพ นี่คือจิตใจ โน้นคือนิพพาน........
เป็นกำลังใจให้เจ้าค่ะ ------> น้องจิ ^_^
สวัสดีขอรับ น้องจีจี้
ท่าน naree suwan สบายดี
ไปโน่น ไปนี่ อยู่โน่น อยู่นี่
เหนื่อยนัก ก็พักบ้าง ตามการ์ตูน อิกคิวซัง
สวัสดี ท่านผศ.เพชรากร หาญพานิชย์ สบายดีครับ
ถ้ามันดิ้นมากนักก็จับมัดเลยครับ มัดให้แน่นๆแล้วตีให้ตาย พอมันตายแล้วก็หายเหนื่อยเท่านั้นเอง หุหุ
จารีบไปไหน จารีบไหน พักเดี๋ยวซิคร้าบบบบบบบบบ
ด้วยความขอบพระคุณขอรับที่แวะมาทักทายเยี่ยมเยือน