19 กย 2550 วันสำคัญอีกวันหนึ่ง ของ งานเอดส์ในเด็ก ในระดับชาติ
วันที่สำนักโรคเอดส์ฯ เป็นเจ้าภาพ จัดประชุม สรุป บทเรียนการดำเนินโครงการพัฒนารูปแบบและการขยายการดูแลเด็กที่ติดเชื้อ เอชไอวี โดยการสร้างเครือข่ายกับโรงพยาบาลชุมชน
น้องกิ๊ก ชื่นกมล โดยการสนับสนุนจากท่านพี่ของเธอ คุณปุ๊ก ธิดาพร เภสัชกรทั้งสอง แห่งสำนักโรคเอดส์ฯ เชิญ โรงพยาบาลที่มีประสบการณ์ การขยายงานไปแล้ว 3 โรง คือ เชียงราย อุบล และ อุดร มาเล่าให้อีก 6 โรงใน 6 จังหวัดฟัง ว่า เกิด อะไรขึ้น ที่โรงพยาบาลแม่ข่าย และโรงพยาบาลชุมชน ใน ๓ จังหวัดที่เราขยายส่งเด็กไปรับการรักษาที่โรงพยาบาลชุมชน
โดยมีพี่เลี้ยงทีม TUC โดยคุณหมอรังสิมา คุณ ธนันดา และคุณ วรวรรณมาร่วมให้ความรู้เรื่องการดูคุณภาพ งาน และการติดตามประเมินผล
เราสลับกันเป็นผู้นำเสนอ เพิ่มเติม และตอบคำซักถาม
เริ่มจาก อุดร คุณหมอยุ้ย วนิดา พาคุณหมอ นุชจาก รพเพ็ญ มาเล่าว่าทีมอุดร ขยายมาก่อนโดยธรรมชาติที่ตั้งใจจะสนองความต้องการของเด็กและผู้ปกครองอยู่แล้ว วางแผนเป็นลำดับขั้น เป็นตอน เพราะรู้ว่าเป็นงานยากมาก
แต่น่าทึ่งมากที่โรงพยาบาลเพ็ญ รับเด็กไปดูแล รับเป็นธุระให้อย่างกล้าหาญ และ เต็มอก เต็มใจ ด้วยเทคนิกจัดให้มีผู้จัดการดูแลรายกรณี
คุณตุ่ง รัตนาภรณ์ พาทีมมาจากอุบล รพพระยุพราชเดชอุดม รพ วารินชำราบ
ที่เน้นการดูแลอย่างมืออาชีพ แสดงคุณภาพ และ เจาะลึก แสดงการดูแลด้วยหัวใจความเป็นมนุษย์
วิชาชีพไหนเข้ามา ไม่ว่าพยาบาล แพทย์ เภสัช หรือศูนย์ องค์รวมก็เพิ่มคุณค่าแก่การดูแลเด็กอย่างยอดเยี่ยม
คุณ ธนันดา และคุณหมอรังสิมา จาก ศูนย์ความร่วมมือไทยสหรัฐ ด้านสาธารณสุขมาแสดงประสบการณ์ และสิ่งที่ได้เรียนรู้ การดูแลโครงการ ติดตามและประเมินผลโครงการ และนำเสนอโครงการ Pediatric HIVQUAL T ซึ่งสามารถให้แต่ละที่นำไปใช้ได้
จาก LL Lesson learnในอดีต เราจะไปสู่ TT Technology Transfer สู่ ปัจจุบัน และอนาคตเลย
ทีมสุดท้ายที่นำเสนอก็ ทีม เจียงฮายเจ้าเก่าค่ะ
รวิวรรณ นำเสนอก่อนในภาพใหญ่ การวางระบบในการดูแลผู้ป่วยจำนวนมากที่ รพ ศูนย์ และการส่งผู้ป่วยออก ไปสู่รพช 16 โรง
แล้วตามต่อทันที รพ แม่สาย โดยคุณหมอภา ภาวิณี
และน้องติ๋ม พยาบาลผู้เชี่ยวชาญการดูแลเด็กติดเชื้อเอชไอวี จาก รพแม่สรวย
เล่าเรื่องราวงาน และความกังวลในช่วงแรกสองปีที่ผ่านมา และผลสำเร็จตอนนี้ที่สามารถแสดงความมั่นใจให้คนในห้องประชุมว่า ทีมเธอทำได้ แม้งานจะยาก นั้น ทำอย่างไร อย่างน่าประทับใจ
แถมว่าตอนนี้ เธอดูแลผู้ป่วยเด็กจำนวนมากเองได้อย่างไร (แม่สาย 45คน และ แม่สรวย 23คน)
เราคุยกันว่าจะต้องทำงานกันเป็นทีมใหญ่ต่อ ทั้งโรงพยาบาล เดิม ในจังหวัดเชียงราย อุดร อุบล โรงพยาบาลที่จะเริ่มใหม่ อีก 6-7 จังหวัด โดยมีสำนักโรคเอดส์ และ TUC ประคับประคองและช่วยเหลือ
พวกเราจะเอางานในอนาคตมาทำ เป็นงาน เชิง Proactive management เพราะเราจะไม่รอรักษาเด็กที่จะตาย รอรักษาเด็กป่วย รอรักษาเด็กที่ยุ่งยาก จากการติดเชื้อ จากโรคเอดส์
เราจะดูแลรักษาเด็กที่โชคร้ายติดเชื้อ เอชไอวี
ไม่ให้ตาย ไม่ให้ป่วย และไม่ให้ดื้อยา
ขอบคุณป้ายิ้ม ผู้อยู่เบื้องหลัง ภาพถ่ายทั้งหมดนี้ด้วยค่ะ
อ ภพ จาก ขอนแก่น เมนท์ มาทาง E mail อย่างทันควันค่ะ ว่า
เรียนอ.รวิวรรณ
เป็นการสรุปรายงานการประชุมที่เยี่ยมมากเลยครับ
ทั้งรวดเร็ว
เนื้อหาและรูปภาพ
เหมือนได้ประชุมใหม่อีกครั้งเลยครับ
ขอบคุณครับ
ภพ
มาร่วมเชียร์ด้วยอีกคนค่ะ
อยากบอกว่าดีใจที่ได้ทำงานโครงการนี้กับทีมทั้งหมดที่อ.รวิวรรณได้กล่าวถึง
ชื่นใจที่เก็นความก้าวหน้า และที่สำคัญคือความตั้งใจ และไม่กลัวเหน็ดเหนือยของทุกคน
ภูมิใจแทนเด็ก ๆ ไทยที่มีบุคลากรที่ช่วยดูแลรักษาด้วยใจ เข้มแข็ง เก่ง และเสียสละ
มีโอกาสได้เห็นบุคลากรทางการแพทย์ของบางประเทศ (ไม่ขอเอ่ยชื่อละกันนะคะ) ที่เมื่อทำงานด้วยแล้ว ให้ความรู้สึกแตกต่างจากของเราอย่างมาก อาจจะเป็นเพราะประเทศเขาค่อนข้างบอบช้ำมาแต่โบราณ ดูเหมือนหัวใจเสียสละเพื่อคนอื่นจะหลุดหายไป (เอ แต่บางประเทศที่ใกล้เคียงกันก็ไม่ยักเป็น ก็มี) เลยยิ่งรู้สึกดีใจและภูมิใจ ที่เกิดในเมืองไทย เย้ ๆ
ธนันดา
ขอบคุณ คุณ บิ๋นห์ ธนันดา แห่ง TUC ใจเสียสละของเธอ สุดยอด
คุณ บิ๋นห์ ดูแลโครงการเด็กแต่ต้นเตาะแตะ อยู่ทั้งนอกฉาก หลังฉาก และทุกที่รอบๆ เวที เพื่อหนุน ประคับประคอง ช่วยและให้ทุกอย่างที่เธอสามารถ
ขอให้คนทำงานทำได้เต็มที่
เห็นหน้าหรือได้ยินเสียงคุณ บิ๋นห์ ใจจะมาเป็นกองเลย ค่ะ
คิดถึงๆๆๆๆๆ เช่นกันค่ะ
เพราะ เวลาที่มีจำกัดลงอีก
แต่ยัง อยาก อ่าน อยากเล่า อยากเข้า G2K เสมอ
เข้าแต่ละที ก็นัวเนีย ติดเสน่ห์ ผู้คนใน G2K
ซะจน จะไม่ได้ทำงานที่จำเป็น แต่ไม่รีบด่วน
จะพยายามไม่หายนานๆ
ขอบคุณ ค่ะ อ ขจิต