วันนี้ได้บริโภคข้อมูลข่าวสาร จากเรื่องเล่าเช้านี้ทางช่อง 3 ข่าวทางด้านสังคม ที่รับข่าวแล้วรู้สึกสะเทือนจิตใจและสังคมเป็นอย่างยิ่ง ต้องขอแสดงความเสียใจ กับครอบครัวของน้องก้อย(นามสมมุติ) เหยื่อผู้เคราะห์ร้ายนี้ด้วยค่ะ จากเสียงร่ำให้ของแม่ผู้เป็นเหยื่อ ปานจะขาดใจตาย พร้อมกับความโกรธแค้นระงับอารมณ์ตนเองไม่อยู่
เมื่อเผชิญกับหน้า 6 เดนทรชน อายุระหว่าง 14-16 ปี ร่วมกันข่มขืนฆ่าอำมหิต เด็กหญิงวัย 14 ปี(ลูกสาว) ที่พูดว่า คำกล่าว ว่า" ขอโทษ " ไม่คุ้มกับการขอโทษ กับชีวิตของลูกสาว ไม่สามารถที่จะยกโทษให้ได้จริงๆ เพราะ มีใจที่อำมหิตโหดร้ายกับลูกสาวเหลือเกิน และยังฝากวิงวอนไปถึงเจ้าหน้าที่ หรือ กฎหมาย
พระราชบัญญัติคุ้มครองเด็ก พ.ศ. 2546
ที่จะต้องนำเดนทรชน ไปลงโทษอย่างสาสม ไม่มีอะไรที่จะมาชดเชยความเสียหายที่เกิดขึ้นกับหัวอกของผู้เป็นแม่ในครั้งนี้ได้
จากการหายตัวไปของเด็กหญิงก้อย(นามสมมุติ) ที่หายตัวไปเมื่อ 10 กันยายน 2550 ในขณะที่ยืนรอรถโดยสารไปโรงเรียนบริเวณศาลาริมทางถนนสายช่างแสง-หันตรา ต.บ้านเกราะ อ.นครหลวง จ.พระนครศรีอยุธยา จนมาพบศพบริเวณบ่อน้ำภายในสวนมะม่วง ต.บ่อโพง จ.พระนครศรีอยุธยา
จากการนำกำลังตำรวจกว่า100 นาย พร้อมกับหมายศาลเข้าจับกุมนายหนึ่งอายุ 16 ปี หัวหน้าฉายา "แก๊งบ้านดาษ " ที่ได้ติดตามจนกระทั้งนำผู้ต้องหา มาดำเนินคดีได้สำเร็จ แต่เป็นเรื่องที่น่าแปลกใจกลุ่มวัยรุ่นที่ก่อเหตุไม่ได้เรียนหนังสือ ผู้ปกครองปล่อยปละละเลย เที่ยวเตร่และก่อเหตุต่างๆ คงจะต้องฝากผู้ที่เป็นผู้ปกครองจะต้องให้การเอาใจใส่ และติดตามลูกอยู่เสมอๆที่สำคัญ เด็กเหล่านี้ควรจะได้รับการศึกษา ตามพัฒนาการและวัยของแต่ละคน
คำกล่าว ว่า" ขอโทษ " ไม่คุ้ม กับการเสียชีวิตของลูกสาว นี่เป็นคำพูดของแม่ ผู้ที่เป็นเหยื่อ
สวัสดีค่ะ
ความรักของแม่เป็นความรักที่ยิ่งใหญ่มากค่ะ