วันนี้ 19-09-07 วันแรกของการสอบปลายภาคของมหาวิทยาลัยอิสลามยะลา ผมและอาจารย์คอเหล็ด (ผช.คณบดีศิลปศาสตร์และสังคมศาสตร์ ฝ่ายบริหารและแผน) เป็นกรรมการอำนวยการสอบ
เป็นปกติครับ วันแรกต้องวุ่นเป็นปกติ ขนาดป้องกันแล้วนะเนี้ย ปัญหาไหนเกิดมาเมื่อปีที่แล้ว ปีนี้ขออย่าให้เกิดอีก
ปรากฏว่า จริงอย่างคิดครับ ปัญหาเก่า ที่เกิดซ้ำในปีนี้น้อยลงมาก เพราะให้น้องๆ เจ้าหน้าที่ใช้พลังภายในสะสางมันก่อนแล้ว
แต่ที่เป็นปัญหา กลายเป็นปัญหาใหม่อีกครับ คนเหนื่อยก็คือ น้องๆ เจ้าหน้าที่และอ.คอเหล็ดครับ (ส่วนผมของนั่งทำการบ้านไปนำเสนออาจารย์บ่ายนี้ก่อน ฮาฮาฮา กินแรงชาวบ้าน)
ปัญหาที่พบ แปลกมากในปีนี้คือ เอาข้อสอบและกระดาษคำตอบของสองวิชามาใส่รวมกันในซองเดียว คิดดูทำได้ไง แล้วกรรมการจะส่งข้อสอบคืนอาจารย์ถูกได้ยังงัยเนี๊ยะ (รอมฏอนนะเดือนนี้ ไม่อยากจะว่าใคร เย็นไว้ เย็นไว้)
ส่วนระบบลงเวลาของอาจารย์ผู้คุมสอบ ปีนี้อาจารย์คุ้นเคยกับโปรแกรมที่ผมทำขึ้นแล้ว เพียงแค่พิมพ์ชื่อ แล้วกด enter หรือคลิกปุ่ม ok เท่านี้แหละ ไม่ยุ่งยากสำหรับอาจารย์ และเจ้าหน้าที่ก็ง่ายในการวิเคราะห์ตรวจสอบว่า อาจารย์ท่านใดมาสายบ้าง ลืมบอก กรรมการอำนวยการก็ต้องมาล็อกอินด้วย (ตั้งใจจะปรับปรุงเป็นเวอร์ชั่นสอง แต่ไม่มีเวลาจริงๆ)
เมื่อวันจันทร์ที่ผ่านมา ได้มีการประชุมร่วมระหว่างกรรมการอำนวยการกับอาจารย์คุมสอบไปแล้วครับ คิดว่า ปัญหาความสับสนในเรื่องต่างๆ จะลดลง ต้องชมการประชุมครั้งนี้ครับ ราบรื่นและเต็มไปด้วยมิตรไมตรี (ฮิฮิ) เพราะร่วมกันประเมินทั้งฝ่ายอาจารย์คุมสอบและกรรมการอำนวยการสอบ อันนี้ต้องขอบคุณ อ.โสรัตน์ (กรรมการอำนวยการ) ที่ช่วยสะกิดนำเสนอประเด็นการปฏิบัติงานของกรรมการอำนวยการ
ส่วนเมื่อวาน ผมนั่งขลุกอยู่กับการงานวิจัย ตอนเช้า ประชุมสรุปผลการดำเนินงานวิจัยที่ได้ทำไป (หัวหน้าทีมคือ ดร.ดลวนะ ส่วนผมเป็นทีมงาน และทำหน้าที่หลักเป็น navigator ของการวิจัย ฮิฮิ ตำแหน่งนี้ตั้งมาเองครับ)
พอช่วงบ่าย นั่งหัวโต๊ะ เพื่อหยิบเอาโครงการวิจัยมาเลเซีย จำนวนสี่โครงการ ที่ผู้ทรงคุณวุฒิได้พิจารณาแล้ว มาปรับปรุงตามข้อเสนอแนะ ใช้เวลานานมากครับ เกือบห้าโมงเย็นจึงจะได้เลิกกันไป แต่ยังไม่เสร็จสมบูรณ์ครับ เนื่องจากรายละเอียดของแต่ละโครงการเยอะมาก การประชุมจึงใช้กระบวนการสนทนากลุ่ม ซักถามเพื่อให้แต่ละโครงการมีความชัดเจนขึ้นว่าจะทำอะไร เพื่ออะไร และทำอย่างไร ถ้าตอบคำถามได้ชัดเจนและน่าสนใจก็ผ่านไปก่อน แล้วอาจารย์ก็ต้องไปเขียนมาตามที่พูด แล้วขึ้นเวทีที่โรงแรมเจบี วันที่ 23 เดือนนี้แหละครับ (ไม่กี่วันแล้วครับ)
โครงการที่ได้รับข้อแนะนำเชิงแก้ไขน้อยและมีข้อแนะนำเชิงบวกเยอะ ก็น่าจะเป็นโครงการของอ.ซอลีหะฮ์ หะยีสะมะแอ (ขอปรบมือให้หน่อย แปะ แปะ)
จริงๆ มีประเด็นที่น่าสนใจจากการรับฟังบรรยายจากท่านคณบดีอิสลามศึกษาและท่านอธิการบดี เมื่อวาน แต่เวลาเขียนบันทึกไม่มีแล้วครับ (ต้องไปทำการบ้านเสนออาจารย์บ่ายนี้ก่อน) แล้วค่อยหาเวลามานำเสอนอีกหนึ่งหนึ่งแล้วกันนะครับ
رمضان مبارك
มาเยี่ยม คุณจารุวัจน์
คนที่ตื่นเต้นคงเป็นผู้มาสอบนะครับ ผู้คุมสอบก็ว่าง ๆ คุยกันเพลินดี...นะครับผม สบาย ๆ นะครับ
ผมคิดอยู่แล้วครับว่าอาจารย์ต้องนำประเด็นการสอบวันแรกมาเขียน มันธรรมดาครับสำหรับบททดสอบ ขอชื่นชมสำหรับการทุ่มเทของทุกคน การงานทุกอย่างอัลลอฮฺย่อมตอบแทน ยิ่งเดือนรอมฎอนด้วยแล้วทุกคนได้เต็มๆ(วัลลอฮฺอะลัม) เรื่องวิจัยผมขอชื่นชมทางผู้ทำวิจัยอีกครั้งครับเรามีดีมากพอผมเชื่ออย่างนั้นแต่อยู่ที่โอกาสและการหยิบฉวยมัน…ผมอยากให้อาจารย์นำเสนอประเด็นของคณบดีคณะอิสลามศึกษาเมื่อวานครับผมฟังภาษามลายูรู้เรื่องบ้างไม่รู้เรื่องบ้างเห็นเขาหัวเราะกันผมก็ไม่รู้ว่าหัวเราะอะไร นั่งงงอยู่ครเดียว ทั้งๆที่พยายามตั้งใจฟังประเด็นคำถามและตอบคำถาม แต่คำถามเป็นภาษาไทย แต่พอตอบกลับเป็นอีกภาษาหนึ่งผมอยากได้คำตอบแต่ละประเด็นมากครับ อยากเข้าใจอะไรมากกว่านี้ครับมาอยู่ที่นี่แล้วไม่อยากขาดทุน ขอบคุณอาจารย์ล่วงหน้าครับที่คิดจะเขียน
คิดว่า ผู้สอบตื่นเต้นจริงๆ ครับ เห็นด้วยครับอาจารย์
ผมต้องขอสารภาพอาจารย์
แวะมาอ่านครับ
เริ่มอ่านก็ตกใจ นึกว่าเกิดเหตุการณ์อะไรที่ไม่สงบ
ค่อยโล่งใจเมื่ออ่านไปเรื่อยๆ ไม่เป็นอย่างที่คิด
อย่าว่าแต่ระดับนักศึกษาเลยครับ ระดับพวกผมก็มีคนงงงงบ้างเหมือนกัน เขาบอกว่าเลี้ยวซ้าย ท่านก็เลี้ยวขวา บอกไม่ให้เข้าด้านนี้ท่านก็ทะเล่อทะล่าเข้าไป
ปวดเศียรครับ
เห็นด้วยร้อยเปอร์เซนต์เลยครับ คุณหมอ
ไม่รู้ยิ่งโตยิ่งคุยยากไปจนถึงอายุเท่าไร