...เมื่อไหร่ถึงจะตายจากใจฉัน ฉันทุกข์ท้อทุกคืนวันหมองหม่นไหม้ กี่บอบช้ำที่เธอทำเจ็บช้ำใจ กี่ร้องไห้เสียน้ำตาร่ำหาเธอ...

....เมื่อไหร่ถึงจะตายจากใจฉัน

ฉันทุกข์ท้อทุกคืนวันหมองหม่นไหม้

กี่บอบช้ำที่เธอทำเจ็บช้ำใจ

กี่ร้องไห้เสียน้ำตาร่ำหาเธอ....

...แต่สิ่งที่ได้รับกลับมานั้น

คือเจ็บปวดทุกคืนวันฝันบ่นเพ้อ

ทุ่มเทรักภักดีมีต่อเธอ

แต่กลับเจอความชอกช้ำทำลายใจ...

...ใจจึงเจ็บระทมตรมหม่นหมาง

ระท้อทดหมดหนทางหวังวางไว้

เมื่อมีรักถูกรักทำให้ช้ำใจ

จะมีรักไปทำไมให้ใจช้ำ...

....ขอตีจากลากันทีหนีจากรัก

เบื่อความเจ็บช้ำหนักปักตอกย้ำ

จะเก็บเพียงเศษซากรักไว้จดจำ

ไม่ให้ก้าวถลำซ้ำรอยเดิม....