ความจริงแล้วเรารักกัน แต่แค่นั้นไม่พอ ไม่พอที่จะทำให้รักยืนยาว หากรักไม่เคยจะเข้าใจกันและสุดท้ายรักนั้นก็คงจะจบในไม่นาน เราต่างก็ต้องเสียใจ ที่ไม่อาจไปด้วยกันได้ เราอาจเสียใจเท่ากัน ฉันอยากให้เราปรับตัวเข้าหากัน เข้าใจและมองเห็นในสิ่งที่เป็นในแต่ละคน ยอมรับในสิ่งที่เห็นหากชั่งน้ำหนักดูแล้ว ถ้าเราต้องทนมากกว่า ยอมรับก็คงจะแยกกันอย่างเข้าใจ อย่างทรมานและฝืนใจในสิ่งที่ต้องทำ ไม่มีประโยชน์จะทำอย่างนั้น มันไม่ช่วยให้ความรักดีขึ้น กับทำให้ความรู้สึกแย่ลง ไม่มีใครอยากจบความสัมพันธ์ลงหรอก แต่เมื่อมันมาสุดทางของรักก็ควรจะยอมรับและเข้าใจมัน <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p>หากว่าคุณยังรักกันและยอมรับกันมากกว่าจะทนกันนั่นเป็นเรื่องที่น่ายินดี จงรักษามันไว้ให้ดี-ดี เพราะกว่าที่จะเรียนรู้ใจกันจะเข้าใจ มันเนิ่นนานเหลือเกิน เกินกว่าที่เราจะต้องเริ่มต้นใหม่กับใครสักคน ซึ่งในร้อยคนคงจะมีแค่คนเดียวที่จะรักและดีกับเราอย่างนั้น <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p>การค้นหารักที่ยิ่งใหญ่ สักครั้งในชีวิต ต้องใช้เวลานานในการร่วมเดินทาง และเหตุผลมากเลย กว่าจะมีวันนี้วันที่เราต่างก็แน่ใจกันและกันว่า คือ คนที่รอคอยมาตลอดชีวิต <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p>“อย่างน้อย การเจอรักดี-ดี สักครั้งในชีวิต แม้ต้องเจ็บปวดเมื่อจบลง แต่ก็ดีกว่ากาอยู่โดยลำพังและไม่รู้จักรักเลยสักครั้ง ให้ได้รู้จักรักเป็น”
อย่างน้อย การเจอรัก ดี-ดี สักครั้งในชีวิต
"อย่างน้อย การเจอรักดี-ดี สักครั้งในชีวิต แม้ต้องเจ็บปวดเมื่อจบลง แต่ก็ดีกว่ากาอยู่โดยลำพังและไม่รู้จักรักเลยสักครั้ง ให้ได้รู้จักรักเป็น"
ความเห็น
- รักที่เกิดจากฐานใคร่ มักไปได้ไม่กี่เพลา
- รักที่เกิดจากฐานเมตตา ชั่วชีวาสุขนิรันดร์
1. ทนัน ภิวงศ์งาม
อภิปรัชญาจริงๆครับ
บทความในวันเดียวกัน
somtawin · 14 ก.ย. 2550
ปัทมาวดี โพชนุกูล ซูซูกิ · 14 ก.ย. 2550
อิฐ ณ ลาซาล · 14 ก.ย. 2550
witeethai · 14 ก.ย. 2550
บ้านสวนพอเพียง · 14 ก.ย. 2550
รศ.ดร. เพชรากร หาญพานิชย์ · 14 ก.ย. 2550