บางครั้งสิ่งที่เตรียมไปอาจใช้ได้ไม่เหมาะสม ต้องสามารถปรับเปลี่ยนวิธีการที่หน้างานให้ได้ อย่าไปทำให้เขาเสียบรรยากาศ

     

   
   
   

กำหนดการ

วันพุธที่ ๑๒ กันยายน ๒๕๕๐

๑๘.๓๐-๑๙.๓๐ น.    รับประทานอาหารค่ำ 
๑๙.๓๐-๒๑.๐๐ น.    กิจกรรม การละลายพฤติกรรม ระหว่าง สทอภ. และ
                                ๕ ศูนย์ภูมิภาคฯ โดยนายสมลักษณ์ วงศ์สมาโนดน์
                                และคณะทำงาน หน่วยประกันคุณภาพ มน.

 

        ผมได้รับโจทย์จาก ท่านอาจารย์วิชาญ อมรากุล ผู้อำนวยการศูนย์ภูมิภาคเทคโนโลยีอวกาศและภูมิสารสนเทศ ภาคเหนือตอนล่าง มหาวิทยาลัยนเรศวร ให้ไปเป็นวิทยากรละลายพฤติกรรม กับแขกประมาณ ๗๐ ท่าน ตอนงานเลี้ยงอาหารค่ำ แถมด้วยมีการ Surprises เค็กวันเกิดให้แขกผู้มีเกียรติท่านหนึ่ง... จองคิวผมมาประมาณ ๓ เดือน บอกไปช่วยงานนี้ให้ได้

        ผมมาตีโจทย์ว่า จะต้องมีสันทนาการช่วงงานเลี้ยงนิดหน่อย (ทำตอนอิ่มแล้ว) พร้อมๆ กับนำเข้าสู่ช่วงไฮไลท์คือ จุดเทียนเค็กวันเกิด

        เนื่องจากมีผู้สูงอายุในงานนี้ แล้วก็มีเจ้าหน้าที่รุ่นหนุ่ม-สาว กิจกรรมก็ต้องให้ Soft หน่อย เล่นได้ในช่วงต่างวัย...ผมก็มาพิจารณาว่า "ใช้เพลง และท่าเต้น" จาก มรม. แบบของอาจารย์น้อย(จันทร์เพ็ญ)ท่าทางจะดี...ไม่มีแผ่นไม่เป็นไร ขอให้อาจารย์น้อยจัดส่งมาให้..

        พอถึงวันงาน ทางท่านอาจารย์วิชาญ ส่งรถมารับทีมงานจากหน่วยประกันฯ ตอน ๔ โมงเย็น ทีมงานมี beeman, ท่านอาจารย์วิบูลย์, ตูน,โอ,พัช,อ้อย..... ผมไปรอที่หน่วยประกันฯ ตั้งแต่ก่อน ๔ โมง แต่กว่าจะเดินทางกันได้ก็ตอน ๕ โมงกว่าๆ 

        ตูนกับโอ รู้แกว ออกไปตอน ๔ โมง.. เพื่อไปติดต่อประสานงานในเมือง แล้วก็ไปรออยู่แถวหมู่บ้านชินลาภ

        ตกลงกันว่า วิทยากรภาคกลางคืนมีผมเป็นหลักกับทีมงานจากหน่วยประกันฯ เป็นผู้ช่วย ส่วนภาคกลางวัน (วันที่ ๑๓) ตั้งแต่เช้าถึงเที่ยงเป็นของท่านอาจารย์วิบูลย์กับทีมงาน

        ตอนนั่งรถมาด้วยกัน ทางทีมงานหน่วยประกัน ทำท่าจะไม่ยอมออกไปแสดง "จินตลีลา" ประกอบเพลง "ลมหายใจ" กับผมด้วย.. แต่ไม่เป็นไร ผมคงแก้ปัญหาได้..ผมก็ร้องเพลงในใจและนึกท่าเต้นไปด้วย...(อ่อนซ้อม)        

         ผมวิตกว่าจะไปงานและเตรียมตัวไม่ทันเนื่องจากเราออกเดินทาง Late และเราไปถึงสถานที่จัดงานคือ "วนธารารีสอร์ทฯ" ๖ โมงครึ่ง ช่วงนั้นทางทีมจากศูนย์เทคโนโลยีอวกาศฯ พึ่งมาถึงก่อนหน้าไม่นาน และกำลังเข้าสู่ที่พัก....

       ด้วยความกังวล พอผมได้ห้องพัก ผมก็ให้พนักงานช่วยนำกระเป๋าไปพักก่อน ส่วนคน..คือผม (ผู้รับผิดชอบหลักงานกลางคืน) แอบไปเตรียมการที่งานเลี้ยงต้อนรับก่อน

       ที่นั่นเขาเตรียมส่วนของ คาราโอเกะไว้แล้ว และแขกเริ่มมาทานอาหารกันบ้างประปราย..ผมก็เอาแผ่นเพลงไปลองเครื่องกับทางเจ้าหน้าที่ ทดลองยังไม่เรียบร้อยดี...มีแขกมาขอเพลงคาราโอเกะ ทางเจ้าหน้าที่ก็จัดการให้ ผมก็คอยดูสถานการณ์อยู่

       ช่วงนั้นก็พบท่านอาจารย์สมบัติ (ชื่นชูกลิ่น) เพื่อนอาจารย์ด้วยกัน แกทำหน้าที่เป็นพิธีกรอยู่ เตรียมเชิญแขกร้องเพลง แต่แขกส่วนมากพึ่งมาทานอาหารกัน จึงยังไม่มีใครอยากร้อง

       ช่วงนั้นอาจารย์วิชาญมาบอกว่าให้ผมไปรับเสื้อสีส้มมาใช้ใส่ในงานเลี้ยง เพื่อให้บรรยากาศกลมกลืน ผมก็ไปรับเสื้อมา... กลับมายังไม่ทันได้เปลี่ยน เสียงเพลง "เรือนแพ" ของชรินทร์ นันทนาคร ขึ้น intro มา

        เหมือนรู้ใจ...แขกบนเวที ยื่นไมค์ มาทางผมพอดี (คิดว่าผมเป็นพิธีกรร่วมกับอาจารย์สมบัติ)..ด้วยความที่เป็นเพลงโปรดของผม ผมก็คว้าไมค์ มาร้องทันที สร้างบรรยากาศที่เป็นมิตรขึ้นมาได้ (ฟังจากเสียงปรบมือ)

        และเนื่องจากแต่ละท่านสารวนอยู่กับอาหาร ทำให้ผมต้องร้องเพลงอื่นๆ ของ คุณชรินทร์ นันทนาคร อีกไม่ต่ำกว่า ๕ เพลง.. ขัดตาทัพไปจนกระทั่ง มีพิธี "เป่าเทียน ตัดเค็ก"

        หลังจากนั้น อาจารย์สมบัติ ก็เชิญผู้มาร่วมงาน ร้องเพลงคาราโอเกะได้ (เพราะทานอิ่มกันแล้ว) และทำได้อย่างต่อเนื่อง..ผมสังเกตบรรยากาศ..ว่ามิตรภาพเกิดขึ้นแล้ว กิจกรรมละลายพฤติกรรมที่จัดมาไม่ต้องใช้

       ผมสังเกต อาจารย์วิชาญ ก็ไม่มีท่าทีจะต่อว่าอะไรเรื่องนี้ ส่วนทีมงานหน่วยประกันก็รอดตัวไม่ต้องออกมาเต้น ส่วนผมก็ทำหน้าที่สร้างบรรยากาศครื้นเครงต่อเนื่องได้อย่างลงตัว (เพราะมีอาจารย์สมบัติคอยช่วย) ตั้งแต่ ๑ ทุ่มถึง ๓ ทุ่ม.. เห็นว่าเข้าที่เข้าทางดีแล้ว..ผมก็ขอตัวไปเตรียมงานพรุ่งนี้กับทีมงานท่านอาจารย์วิบูลย์ต่อไป

       สรุปบทเรียนครั้งนี้ ชีวิตวิทยากร ต้องเตรียมแผนงานไป แต่ต้องสังเกตบรรยากาศ บางครั้งสิ่งที่เตรียมไปอาจใช้ได้ไม่เหมาะสม ต้องสามารถปรับเปลี่ยนวิธีการที่หน้างานให้ได้ อย่าไปทำให้เขาเสียบรรยากาศ

       หมายเหตุ งานนี้ประเมินจากผู้จัด เขาก็ค่อนข้างพอใจผลงาน (ที่ไม่ค่อยได้ทำอะไร) ของผมอยู่เหมือนกัน...ครับ (ส่วนมากทีมงานผู้จัดก็งงๆ ว่า กิจกรรมละลายพฤติกรรมของผมคืออะไร.. เป้าหมายหลักคือทำให้ผู้เข้าร่วมงาน สนุกสนานได้ต่อเนื่องและเปิดใจกัน ซึ่งผมสังเกตว่ามันเกิดขึ้นแล้ว จึงมิได้นำกิจกรรมที่เตรียมมาออกไปใช้ แต่ประยุกต์จากเหตุการณ์ในขณะนั้นบรรยากาศลงตัวดีแล้ว)

 

beeman by Apinya

มนุษย์ผึ้งมหัศจรรย์  
神奇的蜂爷  
(shen2  qi2  de1  feng1  ye2)