...เมื่อเหล้าเข้าปาก...ความทุกข์ยากก็หาย แต่ไม่ใช่กับชายคนนี้.....

เมื่อดึกสงัดวันหนึ่ง  สามีผู้หิวโหยเดินทางกลับบ้านแบบเมาแอ๋...ไม่เป็นท่า  กว่าจะหาทางกลับบ้านได้ก็คลานเป็นไอ้ตูบซะหลายรอบ

เมื่อถึงหน้าบ้านตัวเอง  เมียสุดที่รักก็ล็อคประตูบ้านซะแล่ว....

ก็จะไม่ให้ล็อคได้ไงกัน  มันจะสว่างอยู่แล้ว  เดี๋ยวก็จะเห็นพระออกบิณฑบาตรหรอก 

แม่....แม่จ๋า...แม่   

สามีร้องเรียกภรรยา  อันรู้สึกว่าเธอจะเป็นสุดที่รักเอาเมื่อถึงหน้าบ้าน   หลังจากสนุกสนาน  เมามันมาทั้งคืน

เงียบ...ไม่มีเสียงตอบ  (เป็นฉันก็เงียบเหมือนกันแหละ) 

เอ้า.....ลองอีกที  เผื่อเมียยังหลับ  ไม่ได้ยิน  

เพิ่มการเคาะประตูไปด้วยก็แล้วกัน 

ก๊อกๆๆๆ...แม่...แม่จ๋า   เปิดประตูให้พ่อหน่อย   พ่อกลับมาแล้ว 

กูบ่มีลูกซั่วๆอย่างมึง บักสันดาน!.....  น่าน..นั่น  เสียงสวรรค์ของเมียลอดมา

แม่....พ่อชื่อสันติ   บ่แม่นสันดาน  แม่จำผิดแล้ว 

"เออ...กูเพิ่งเปลี่ยนชื่อให้มึงใหม่  จากสันติเป็นสันดาน".....

แล้วก็ไม่มีการเปิดประตู  ....แต่อย่างใด 

เออ...เออ...ก็ได้...ก็ได้... 

ว่าแล้วก็ทรุดตัวลงนั่งพิงประตู พร้อมกับบ่นเสียงอ้อแอ้ๆ  สักพักก็ตะโกนตอบกลับไป... 

“ดี...บ่เปิดประตูให้ก็ช่าง  สมน้ำหน้า ....เดี๋ยวกูจะขังมึงไว้ข้างในอย่างงั้นแหละ  บ่ให้ออกมาข้างนอก    ....อ๊วกกกก...