ครูครับวันนี้ครูจะไปไหนอีกครับ.......

วันนี้เป็นอีกหนึ่งวันในหลายๆวัน ในรอบหนึ่งเดือน ในภาคเรียนนี้  ที่ไม่ได้ขึ้นสอน ด้วยเหตุผลที่ว่าต้องรอต้อนรับคณะที่จะมาศึกษาดูงาน(ในระหว่างนั่งรอเลยมีเวลา...นั่งระบาย..อุ๊ยเขียนบันทึก)

 ตั้งแต่เปิดเทอมมารู้สึกว่าตัวเองและครูอีกหลายท่านในโรงเรียน มีภาระงานที่จะต้องเดินสายออกนอกโรงเรียน และ รอต้อนรับคณะที่จะมาศึกษาดูงานเยอะมากๆ (วันนี้รับ 3 คณะ ทั้งดูงาน ประเมินกิจกรรมรักการอ่าน และประเมินโครงการประยุกต์ใช้เทคโนโลยีสะอาดในโรงเรียน) และในสัปดาห์นี้ยังมีอีก 3 คณะ  และแต่ละครั้งก็จะต้องมีการเตรียมงานล่วงหน้า ทำให้ต้องเบียดบังเวลาสอนนักเรียน จนนักเรียนมักจะถามว่า ครูครับครูจะไปไหนอีกล่ะครับ หรือ เฝ้าครูตุ๊กไว้เดี๋ยวครูตุ๊กหนีทั้งๆไม่ได้ไปไหนแค่หันหลังออกจากห้องแค่นั้น แต่ก่อนเวลานักเรียนคุยมากๆ ก็มักจะแกล้งพูดกับนักเรียนว่า คุยเก่งจังเดี๋ยวครูหนีดีกว่า เขาก็จะเงียบ แต่ตอนนี้ถ้าพูดคำนี้จะโดนย้อนกลับมาว่า ผมรู้ยังไงครูก็ต้องไปไม่ต้องมาแกล้งหรอก

แต่ที่ห่วงที่สุดคือปีนี้มีนักเรียนที่เรียนอ่อนหลายคน แต่ครูตุ๊กก็บกพร่องในหน้าที่การสอนเพราะยังไม่ได้ให้การช่วยเหลือซ่อมเสริมเด็กเหล่านี้ ทำให้เขายังเรียนอ่อนอยู่เหมือนเดิม  ที่สำคัญสัปดาห์หน้าจะมีการทดสอบการอ่าน และ การท่องสูตรคูณซึ่งเป็นโครงการของโรงเรียน และปลายเดือนนี้ก็จะสอบปลายภาคแล้ว เขาจะทำอย่างไร (มันเป็นความผิดของครูตุ๊ก)

ตั้งแต่เป็นครูมา ปีนี้เป็นปีที่ครูตุ๊กรู้สึกผิดมากๆ เพราะละเลยหน้าที่หลักคือการสอน ซึ่งเป็นสิ่งสำคัญของความเป็นครู  ครูขอโทษ.......