...ของมันไม่ได้มีอยู่ก็ทำให้มี...
  • สรรพสัตว์ทั้งหลายอันมีความทุกข์ทับถมอยู่เต็มปาก ก็อะไรกันเล่าที่มันเป็นตัวการในการทำให้พวกเธอ หลงไปในความวุ่นวายนั้น ปากของพวกเธอใช่ไหม ที่พูดพร่ำออกมาโดยไม่ยังคิด หรือคิดแต่ไม่ทัน
  • นั่นใช่ไหม ที่ทำพวกเธอเดือดร้อนกันไม่เว้นแต่ละวัน เที่ยวรับปากใครต่อใครเขามั่วไปหมด แล้วก็วิ่งชนกับเงื่อนไขที่เขาตั้งขึ้นโดยไม่รู้ตัว เงื่อนไขที่ทำให้เธอต้องกล้ำกลืนฝืนกินมันลงไป อย่างยากลำบาก
  • วันทั้งวันวุ่นวายอยู่กับอะไรกันเยอะแยะไปหมด เยอะเสียจนเบลอไปก็มี จะไปโทษใครเขา ก็ในเมื่อเงื่อนไขต่างๆที่พวกเธอเผชิญอยู่ มันเกาะกินเธออยู่ทุกวี่วัน ทั้งเงื่อนไขทางบ้าน ทางที่ทำงาน ทางสังคม ทางด่วน(?) มันเกาะเกี่ยวพวกเธอเหมือนปลิงตัวหนึ่ง สูบกินเลือดพวกเธออย่างสุขสบาย แล้วไง สบายกันดีมั้ย
  • ของมันไม่ได้มีอยู่ก็ทำให้มันมีขึ้นมา แล้วพอทำให้มันมีขึ้นมาแล้ว กลับควบคุมมันไว้ไม่อยู่ แทนที่พวกเธอจะควบคุมมัน กลับกลายเป็นว่ามันควบคุมพวกเธอเสียอย่างนั้นแหละ เป็นการควบคุมชนิดที่ว่ากระดิกกระเดี้ยวไม่ได้เลย
  • แล้วเวลามีใครเขามาขอร้อง ขอความช่วยเหลือ พวกเธอก็สร้างข้อแม้ขึ้นมา ตามเงื่อนไขที่พวกเธอเผชิญอยู่ ต้องอย่างนั้น ต้องอย่างนี้ ต้องได้เท่านั้น ต้องได้ไอ้นี่ ต้องๆๆๆๆๆๆๆๆๆ ไม่มีสิ้นสุด
  • พวกเซนเอง ก็มีเงื่อนไข มีข้อแม้เหมือนกัน อยากรู้มั้ยว่ามันคืออะไร ไม่อยากรู้ ก็ไม่เป็นไร ไปหละ ปู้น ปู้น .....555