น้อยหน่า...ผลไม้ไทย ในโรงเรียนที่พี่พี่ปลูกไว้ให้น้อง ๆ กิน รุ่นแล้วรุ่นเล่า..ไม่ต้องซื้อหา
เย็นนี้ประมาณ 5 โมงครึ่ง ขณะที่ครูแอนกำลังนั่งทำงานธุรการที่ห้องธุรการอยู่นั้น...รู้สึกว่า...มีอะไรอยู่บนต้นน้อยหน่า...ต้นน้อยหน่ามันสั่นไหว...เอ...มันคืออะไร...นั่น...ต้นน้อยหน่าต้นใหญ่อยู่ข้างห้องธุรการ...ผีหลอกกลางวันหรือนี่....ออกไปดูจึงได้รู้ว่ามันเป็น........เช่นนี้นี่เองจ้า
เริ่มจะเห็นตัวแล้ว
ออ...มนุษย์น้อยหน่านี่เอง
น้อยหน่าของผม.....คร้าบ
น้อยหน่า
(Custard apple,Sugar apple,Sweetsop,
Annona squamosa)
น้อยหน่าที่บ้านเมืองแปงเรียก มะน้อแน่ เหมือนคนภาคเหนือ ค่ะ น้อยหน่าต้นข้างบนที่เห็นนี่เป็นผลพวงจากรุ่นพี่ที่ปลูกไว้คงจะหลายปีแล้ว...ครูแอนมาอยู่ที่นี่ย่างปีที่ 6 มันก็ยังคงผลิดอกออกผลมาให้เด็ก ๆ ได้กินกัน...ไม่ต้องซื้อหา...นี่คือผลไม้ที่อร่อยที่สุดสำหรับเด็ก ๆ ที่นี่ค่ะ




สวัสดีค่ะพี่ชาย อ.
ขจิต ฝอยทอง
สวัสดีค่ะคุณ
naree suwan
จำได้ว่าต้นนี้ปลูกมานานมากครับ คงเริ่มปลูกตอนผมยังเด็กๆอยู่ ตอนนั้นต้นเล็กๆเองนะ
มีอีกหลายต้นที่ปลูกเอง เอ..ต้นไหนมั่งหนอ
อ๋อ..ต้นปรง (มะพร้าวเต่า) นั่นฝีมือผมเอง ไปเอามาจากวัดจันทร์นะนั่น ตอนนั้น ใช้ จยย.คันเก่าสีแดง
ทุกอย่างในโรงเรียนมี่เรื่องราวให้เล่าขานเสมอเลยนะครับครูแอน
อ้อ..อีกเรื่อง แถมให้ ต้นไม้สองต้นหน้าอาคารสอง ที่ออกดอกสีชมพู ไม่แน่ใจว่าเป็นต้นตาเบบูญ่าหรือเปล่า สองต้นนี้ปลูกเมื่อเริ่มขยายโอกาสเลยล่ะ สิบกว่าปีมาแล้วนะเนี่ย โหๆๆๆ
โห..อ๋อง.
นาย รณฤทธิ์ ศรีพันธุ์
ได้ข่าวว่า อ.ปาย มีสถานที่และวิวที่สวยมากๆ ว่างๆ ช่วยถ่ายภาพเอามาโพสบ้างนะครับ กำลังอยากจะไปแอ่วเหนือ..
สวัสดีค่ะคุณ
Ko
http://www.oknation.net/blog/tirannor/2007/09/07/entry-1
อยากเห็นรูป ดูที่นี่นะครับ
ขอบคุณค่ะอ๋อง
นาย รณฤทธิ์ ศรีพันธุ์
โรงเรียนมีผลไม้ มีต้นไม้เยอะๆ เป็นสิ่งที่ดีครับ เราต้องร่วมใจกันเพื่อให้โรงเรียนของเราและโลกของเราร่มรื่นยิ่งขึ้น ข่วยแก้ปัญหาโลกร้อนครับ
ขอบคุณค่ะคุณครู
ทัมมัง