วันนี้ผมตื่นตั้งแต่เช้า รีบไปอยู่เวรโรงงานที่ Mitsubishi มาอยู่แทนพี่เขา 1 วัน
อยู่เวรทั้งวันเหมือนคนจะหมดแรง นั่งเหม่อลอย ไม่มีจิตใจทำงานหลอก แต่รับปากพี่เขาไว้แล้ว เลยต้องมาอยู่
วันน้ทั้งวันก็พยายามโทรหาเธอตั้งแต่เช้า จนเธอยอมรับสายบอกว่าจะนอน ผมก็ให้เวลาเธอนอน
ช่วงเย็นผมก็โทรไปหาเธออีกครั้งกว่าเธอจะรับสาย ผมบอกว่าจะไปหาเธอ เธอบอกว่าไม่อยู้ รพ มาทำธุระข้างนอก
ผมก็อยากจะคุยกับเธอ เธอก็ยอมคุยกับผมได้หนึ่งชั่วโมง เธอก็ย้ำคำเดิมว่า เลิก
ผมก็ปวดหัวมากๆๆ ผมไม่รู้จะทำอย่างไรดีแล้ว คงต้องอดทนต่อไป
กลับมาห้อง มานั่งร้องไห้ กินยา ก็ยังไม่หาย
แถมคืนนี้ได้โทรไปหาเธอเกือบร้อยสายได้ เธอปิดเบอร์หนีเลยทั้งสองเบอร์
ผมก้โรไปหาโดยโทรเข้าเครื่องเบอร์ของผู้ชายที่เป็นญาติเขา เขาบอกว่าหลับไปแล้ว
คิดมาก คิดมาก ปวดหัวแทบระเบิด
น่าสงสารสังเพื่อนเรา ทำไม่เป็นได้ขนาดนี้ เธอช่างใจร้ายซะกะไร ทำเพื่อนเราร้องให้ด้วย
เอาวะ สู้ๆโว้ย เพื่อน ฟ้าหลังฝนมักสวยงามเสมอ
น่าสงสารสังเพื่อนเรา ทำไม่เป็นได้ขนาดนี้ เธอช่างใจร้ายซะกะไร ทำเพื่อนเราร้องให้ด้วย
เอาวะ สู้ๆโว้ย เพื่อน ฟ้าหลังฝนมักสวยงามเสมอ
น่าสงสารสังเพื่อนเรา ทำไม่เป็นได้ขนาดนี้ เธอช่างใจร้ายซะกะไร ทำเพื่อนเราร้องให้ด้วย
เอาวะ สู้ๆโว้ย เพื่อน ฟ้าหลังฝนมักสวยงามเสมอ