คิดมากไปอีกแล้ว

วันนี้ผมตื่นตั้งแต่เช้า รีบไปอยู่เวรโรงงานที่ Mitsubishi มาอยู่แทนพี่เขา 1 วัน

อยู่เวรทั้งวันเหมือนคนจะหมดแรง นั่งเหม่อลอย ไม่มีจิตใจทำงานหลอก แต่รับปากพี่เขาไว้แล้ว เลยต้องมาอยู่

วันน้ทั้งวันก็พยายามโทรหาเธอตั้งแต่เช้า จนเธอยอมรับสายบอกว่าจะนอน ผมก็ให้เวลาเธอนอน

ช่วงเย็นผมก็โทรไปหาเธออีกครั้งกว่าเธอจะรับสาย ผมบอกว่าจะไปหาเธอ เธอบอกว่าไม่อยู้ รพ มาทำธุระข้างนอก

ผมก็อยากจะคุยกับเธอ เธอก็ยอมคุยกับผมได้หนึ่งชั่วโมง เธอก็ย้ำคำเดิมว่า เลิก

ผมก็ปวดหัวมากๆๆ ผมไม่รู้จะทำอย่างไรดีแล้ว คงต้องอดทนต่อไป

กลับมาห้อง มานั่งร้องไห้ กินยา ก็ยังไม่หาย

แถมคืนนี้ได้โทรไปหาเธอเกือบร้อยสายได้ เธอปิดเบอร์หนีเลยทั้งสองเบอร์

ผมก้โรไปหาโดยโทรเข้าเครื่องเบอร์ของผู้ชายที่เป็นญาติเขา เขาบอกว่าหลับไปแล้ว

คิดมาก คิดมาก ปวดหัวแทบระเบิด

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน เรื่องเล่า ประจำวัน

คำสำคัญ (Tags)#จิตใจ#เรื่องเล่าวันนี้#ศราวุธ อยู่เกษม#เกศนี วัณณกุล

หมายเลขบันทึก: 125420, เขียน: 05 Sep 2007 @ 23:10 (), แก้ไข: 03 Jun 2013 @ 13:25 (), สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ, ความเห็น: 4, อ่าน: คลิก


ความเห็น (4)

น่าสงสารสังเพื่อนเรา ทำไม่เป็นได้ขนาดนี้ เธอช่างใจร้ายซะกะไร ทำเพื่อนเราร้องให้ด้วย

เอาวะ สู้ๆโว้ย เพื่อน ฟ้าหลังฝนมักสวยงามเสมอ

น่าสงสารสังเพื่อนเรา ทำไม่เป็นได้ขนาดนี้ เธอช่างใจร้ายซะกะไร ทำเพื่อนเราร้องให้ด้วย

เอาวะ สู้ๆโว้ย เพื่อน ฟ้าหลังฝนมักสวยงามเสมอ

น่าสงสารสังเพื่อนเรา ทำไม่เป็นได้ขนาดนี้ เธอช่างใจร้ายซะกะไร ทำเพื่อนเราร้องให้ด้วย

เอาวะ สู้ๆโว้ย เพื่อน ฟ้าหลังฝนมักสวยงามเสมอ

  • ขอบคุณเพื่อนที่เข้ามาให้กำลังใจ
  • ฟ้าหลังฝนย่อมดีเสมอ ใช่เห็นด้วย
  • แต่ตอนนี้ต้องอดทน และพยายามทำให้ใจเย็นๆให้ได้ก่อน
  • รอเวลาและโอกาส