เหมือนไม่มีความทุกข์

          วันนี้ จัดกิจกรรมกับหน่วยพัฒนาการเด็กกับ รพ.สุรินทร์  สดุดใจกับน้องแก้ม

 

 “  ร่าเริงสุดๆ กับโลกที่เงียบสุดๆ”

     

 

        เธอเหมือน นางฟ้า  ประทับใจตั้งแต่เจอกัน ไหว้สวย มีย่อเล็กน้อยด้วย  อารมณ์ดี ยิ้มแย้ม เอียงอาย    คุยภาษามือ อย่างน่าสนใจ

       คุณแม่ที่มาด้วยก็อารมณ์ดี เธอสอนเราเรื่องภาษามือที่ไปเรียนกับลูก  เริ่มจาก สีต่างๆ ทำมือไปแต่ละนิ้ว    ฉันจำได้แต่สีดำ  โดยทำท่าถูที่คิ้ว กับ สีน้ำตาล ที่ทำท่ามืองอนิ้วโป้งและถูที่ข้างแก้ม  ถ้าขาวก็ปัดที่แขนเสื้อ      หรือเรียนเลข นับเลข ก็สนุก แต่จำไม่ได้เท่าไหร่ ต้องรอการเจอรอบใหม่ คราวหน้า

            

       ตอนเที่ยง ดูเธอจะอารมณ์ดี คุ้นกับพวกเรามากชึ้น    ในวงทานข้าว เธอก็ลุกขึ้นโชว์การรำ ตามที่เรียนมา

                           

    

       แม่น้องแก้มเล่าว่า มีลูกสองคน เป็นแบบนี้ ทั้งสองคน และเลี้ยงลูกลำพัง

       ให้นึกแปลกใจว่า …แม่ คนนี้ดูใจเย็นมาก ยิ้มแย้ม พูดดี  และน้องแก้ม ก็สดใสสุดๆ เหมือนไม่มีความทุกข์