สคส. ได้ใช้เวลาสองวันที่ผ่านมา (28 – 29 ส.ค.) ไปฝึก Dialogue กันนอกสถานที่ โดยมี คุณมนต์ชัย พินิจจิตรสมุทร เป็น “คุณประคอง”  คอยประคับประคองไม่ให้ “วงล่ม” ยิ่งได้ฝึกฝนก็ทำให้ยิ่งเห็นชัดว่า Dialogue เป็นทักษะที่ได้จากการปฏิบัติ แรกๆ ทำก็ออกมาแบบเกร็งๆ พอเกร็งก็เลยไม่เป็นธรรมชาติ พอไม่เป็นธรรมชาติ ก็เลยไม่ “ไหลเลื่อน” คือไม่ “flow” <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">        ผมชอบที่อาจารย์มนต์ชัยใช้การเปรียบเปรยว่า การพูดของพวกเรานั้นออกมาคล้ายๆ กับการ “จุดพลุ” คือแวบขึ้นมาเป็นดวงๆ คนละทีสองที  แต่พอมีการ “ไหลเลื่อน” มันก็เหมือนกับเราเคลื่อนไปด้วยกัน ลักษณะคล้ายกับการ “ลอยของบอลลูน” (อันนี้เป็นข้อเปรียบเทียบของผม)  ค่อยๆ ลอยขึ้นไป แต่บางครั้งก็ลอยลงมา เรียกได้ว่า “มีขึ้นมีลง” ขึ้นอยู่กับสมาธิของคนในวง วงใดที่มีการเลื่อนไหล ก็จะรู้สึกได้ถึงพลัง ตรงนี้เองที่ทำให้ผมเริ่มเข้าใจสิ่งที่อาจารย์ใหญ่ (อ.วิศิษฐ์ วังวิญญู) ใช้คำว่า “มลฑลแห่งพลัง”</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p>        ผู้ใดที่ยังงงๆ อยู่ว่า “สุนทรียสนทนา หรือ Dialogue” คืออะไร ลองเข้าไปอ่านที่อาจารย์ณัฐฬส วังวิญญูเขียนไว้ในมติชนรายวัน  ซึ่งท่านได้เอามา post ไว้ใน http://gotoknow.org/blog/sph/111597  หรือจะลองเข้าไปอ่านประสบการณ์ของผู้ที่ทำหน้าที่กระบวนกรในวง Dialogue ที่อาจารย์หมอสกลเขียนไว้ที่ http://gotoknow.org/blog/phoenix-mirror/100399 ก็ได้ น่าจะทำให้เข้าใจ Dialogue มากขึ้นครับ