ผมเป็นคนที่ไม่ค่อยชอบเข้ากรุงเทพฯ เพราะอยู่มาตั้งแต่เกิดมันช่างสบาย มีความสุข สงบเงียบ อย่างเมืองมหาสารคาม แต่เมื่อมีภารกิจที่จะต้องไป โดยเฉพาะไปราชการเข้าร่วมประชุมต่างๆ ก็จะต้องมีคำถาม เพื่อการเตรียมการล่วงหน้าหลายอย่าง อาทิ

  • จะไปกี่วันดี?
  • จะพักหรือไม่?
  • ไปถึงเช้ากลับเย็นดีไหม?
  • แวะแต่งตัวที่ไหนถ้าไม่พักค้าง?
  • จะให้ใครไปส่งขึ้นรถ?
  • นั่งบนรถข้างผู้หญิง ผู้ชาย เด็ก ผู้ใหญ่ คนแก่?
  • ออกเดินทางตอนกลางวันกับตอนเย็นตอนไหนปลอดภัยกว่า?
  • ถึงหมอชิตกี่โมง?
  • สถานที่จะไปอยู่ที่ไหน?
  • ไกลจากหมอชิตเท่าไหร่ ใช้เวลานานไหม?
  • ค่าแท็กซี่ไปโรงแรมประมาณกี่บาท? (ไม่พูดถึงว่าขี่รถเมล์เลยนะครับ ขึ้นไม่เป็นจริง)
  • มีเบอร์ผู้จัดหรือยัง?
  • เขาเลี้ยงข้าวเที่ยงหรือไม่?
  • จะแต่งตัวอย่างไรถึงเหมาะสม?
  • หลังจากประชุมเสร็จจะแวะหาเพื่อนดีไหมหนอ?
  • เมื่อเกิดข้อติดขัดจะติดต่อใคร?
  • จะได้เจอมิตรเครือข่ายหรือไม่?
  • มีงานอะไรค้างที่สืบเนื่องตอนไม่อยู่หรือไม่?

อื่นๆอีกมากมาย แต่ไม่ถึงขนาดเป็นคนวิตกจริตนะครับ แค่เผื่อไว้

แต่ที่สำคัญคือจะไปเอาอะไรกลับมาเพื่อพัฒนาต่อไป? ซึ่งสิ่งนี้คือสิ่งสำคัญ เพราะถือว่าเราเป็นตัวแทนองค์กรเพื่อไปนำข้อความ ความรู้ สาร กลับมา ต่อยอดอย่างไรต่อ? เพื่อให้สมกับงบประมาณที่องค์กรจ่ายไป ดังนั้นทุกครั้งที่กลับมาจะทำการทบทวนกิจกรรม AAR แล้วก็ต่อด้วย Action

KPN