วันนี้ ครูอ้อยรู้สึกว่านักเรียนตัวน้อยๆของครูอ้อยซนมากเป็นพิเศษ ซึ่งถ้าครูอ้อยจะสอนต่อไปนั้น.... คงไม่เป็นผล ครูอ้อยเลยสั่งให้นักเรียนยืนขึ้น และดูจิต.... แบบที่นักเรียนเคยปฏิบัติ ครูอ้อยก็ปล่อยให้นักเรียน...นิ่ง สักพักหนึ่ง ครูอ้อยอบรมให้นักเรียน รู้ตัวว่า..นักเรียนคือใคร กำลังทำอะไร และจะทำอะไรที่เป็นประโยชน์ต่อตนเองและครอบครัว.... จากนั้น ครูอ้อยก็เริ่มใช้เทคนิคคำถาม และตอบ นักเรียนปฏิบัติได้ดีและพร้อมเพรียง ครูอ้อยใช้เทคนิค ตั้งคำถาม และการสังเกตในภาพ นักเรียนก็สามารถตอบได้.. และจากนั้น ครูอ้อยก็นำวิธีนี้ใช้ทั้ง 3 ห้องเรียน ผลออกมา ก็คือ 2 ห้องปฏิบัติได้ในระดับดีมาก แต่มีเพียง 1 ห้องที่ นักเรียนยังไม่ให้ความร่วมมือ...ห้องนี้จะทำกิจกรรมได้น้อย..เพราะต้องใช้เวลาในการดูจิตนาน....
เป็นวิธีที่เยี่ยมมากครับ ผมชอบวิธีนี้จังเลย...
ถ้าหากเด็กไม่ยอมดูจิตล่ะครับ เราจะช่วยยังงัย (แต่คงน้อยนะครับ)
เป็นวิธีที่เยี่ยมมากครับ ผมชอบวิธีนี้จังเลย...
ถ้าหากเด็กไม่ยอมดูจิตล่ะครับ เราจะช่วยยังงัย (แต่คงน้อยนะครับ)
เป็นวิธีที่เยี่ยมมากครับ ผมชอบวิธีนี้จังเลย...
ถ้าหากเด็กไม่ยอมดูจิตล่ะครับ เราจะช่วยยังงัย (แต่คงน้อยนะครับ)
เป็นวิธีที่เยี่ยมมากครับ ผมชอบวิธีนี้จังเลย...
ถ้าหากเด็กไม่ยอมดูจิตล่ะครับ เราจะช่วยยังงัย (แต่คงน้อยนะครับ)
สวัสดีค่ะคุณ..Neocortex
นักเรียนประถม บอกง่านค่ะ ครูอ้อยจะเริ่มบอกเขาก่อน แบบแกมบังคับ ใหม่ก็คงใช้เวลานาน .
ต่อค่ะ นักเรียนเล็กๆบอกง่ายค่ะ ต้องเริ่มตั้งแต่ยังเด็ก เมื่อโตขึ้นพวกเขาจะเห็นประโยชน์ที่เกิดขึ้นค่ะ
ขอบคุณค่ะที่แวะมาทักทาย