กลอนตลาด........วิถีชีวิตคนจร...2

ยูมิ
ถึงมิ่งมิตรเยาว์วัยใจใฝ่ถึง

 ต่อจากตอนที่หนึ่งนะครับเป็นกลอนตลาดง่าย ๆ อ่านสบาย ๆ ...

โอ้....ชีวิตย้อนมองต้องตามติด  

                          ถึงมิ่งมิตรเยาว์วัยใจใฝ่ถึง

 

เพื่อนร่วมเรียนเพียร ศึกษาแต่ปอหนึ่ง  

                ติดตราตรึงฝังใจในวัยเรียน

 

สิบสี่คนร่วมเรียนเพียรศึกษา  

   

                         ถึงเวลาฝึกคัดหัดอ่านเขียน

 

ครูอบรมบ่มเราเฝ้าพากเพียร   

                           ในโรงเรียนบ้านสะพังยังฝังจำ

 

เป็นโรงเรียนศาลาวัดรัฐจัดให้   

                       เราก็ใช้เรียนรู้ทุกเช้าค่ำ

 

รามราชชื่อตำบลคนมีธรรม  

                             ท่าอุเทนเป็นอำเภอเมืองนคร

 

จบปอสี่แล้วเจ้าจงเข้าบวช  

                ท่องบทสวดสร้างตนทางธรรมก่อน

 

ฝึกอยู่วัดดัดจิตคิดสังวร  

                                    จะกินนอนเลี้ยงง่ายในทางธรรม

 

เดินตามพ่อก้าวต่อก้าวเข้าอยู่วัด

                        มุ่งกำจัดกิเลสเขลาเช้ายันค่ำ

 

บวชเป็นเณรอยู่วัดเรียนศีลธรรม  

                    เฝ้าจดจำคำสอนของหลวงตา....

มีต่อตอน3 นะครับผม ฮา ๆ เอิก ๆ

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน วัฒนธรรมท้องถิ่น

คำสำคัญ (Tags)#โอ้....ชีวิตย้อนมองต้องตามติด#สิบสี่คนร่วมเรียนเพียรศึกษา

หมายเลขบันทึก: 122333, เขียน: 27 Aug 2007 @ 11:39 (), แก้ไข: 11 Feb 2012 @ 20:04 (), สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ, ความเห็น: 2, อ่าน: คลิก


ความเห็น (2)

JJ
เขียนเมื่อ 

เรียน ท่าน umi

 กลอนตลาด แต่ สอนให้ ปราชญ์ เปรื่อง เรืองปัญญา ครับ

สวัสดีครับ  ท่าน
P
เป็นวิถีชีวิตคนจรร่อนเร่ไป....
จากทุ่งนาบ้านป่าเขาจนเดินขึ้นไปอยู้บนยอดขุนเขาครับ...เป็นชีวิตคนดอยธรรมดา ๆ ครับท่าน...
ขอบคุณครับผม.