ดึกมากแล้ว... กรุงเทพฯ ฝนกำลังโปรย... .บ้านผมอยู่ใกล้ ๆ ถนนอักษะ (ที่ว่ากันว่าสวยที่สุดในประเทศไทย)... อยู่ใกล้ ๆ พุทธมณฑล (คล้าย ๆ ป่าหิมพานต์) คงจะเข้านอนอย่างมีความสุข (น่าอิจฉาเนอะ)
พรุ่งนี้กะว่าจะไปฟิตเนส (ที่หลวมจ่ายตังค์ให้ฝรั่งแต่แทบไม่มีเวลาไปเล่นเลย) คงต้องตรวจสอบรองเท้าแต่เช้า เพราะเคยพาคางคกตัวใหญ่ไปทัวร์ในเมืองด้วย...
มีอยู่ครั้งหนึ่งหยิบรองเท้าใส่กระเป๋าท้ายรถ โดยไม่ได้ตรวจตราขับจากบ้าน (อยู่ใกล้มาก...ใกล้นครปฐม) ไปถึงเมเจอร์ ปิ่นเกล้าตรงขึ้นไปห้องแต่งตัวชั้น 3 เปิดกระเป๋าออกมา คางคกหน้าตาประหลาด..กระโดดผลึง ! หัวใจแทบหยุดเต้นหลังจากนั้นมันก็กระโดดดึ๋ง ๆ ไปยังล็อกอื่น ด้วยความอับอายสุดขีด เลยทำเป็นไม่รู้จักคางคกตัวนั้น...ไม่ได้มาด้วยกันนะ...ก้มหน้าก้มตาใส่รองเท้า
สักพัก ได้ยินเสียงกรี๊ด สตรีเหล็ก 2 ท่าน (ที่นี่มีเยอะครับ กล้ามบึ๊กด้วย) พรวดออกมาจากล็อกถัดไป เอาเข้าให้แล้ว มันคงสงสัยว่าอยู่ที่ไหน และกำลังสับสนในชีวิต
ได้ยินเสียงแว่ว ๆ จากล็อกไกล ๆ สตรีเหล็กอีก 2 ท่านกำลังวิพากวิจารณ์ว่า มันมาได้ยังไง.. สงสัยระบบรักษาความปลอดภัยที่นี่หละหลวม… หรือมันจะขึ้นมาจากท่อระบายน้ำ …ว่าไปนั่น…
จะมาจากไหนก็ช่างเถอะครับ ขอยืนยัน…มันไม่ได้มากับผม ฮา
ไมรู้ป่านนี้มันขึ้นไป ชั้น 4 หรือยัง….จะได้เตรียมตัวกรี๊ด……..555
เคยเจอมาแล้ว สมัยเรียนค่า ลืมเก็บรองเท้าเข้าในบ้าน ตอนเช้าก็สวมรองเท้าเตรียมวิ่งสี่ x 100 เมตรไปโรงเรียน ว๊าย...อะไรเนี่ยนุ่มๆ เย็นๆ ร้องลั่น รองเท้ากระเด็นไปอีกทาง เจ้าคางคกนอนแอ้งแม้งกะพื้น มีเลือดออกมาด้วย ก็คงตกลงมาระหว่างรองเท้าลอยกลางอากาศล่ะค่ะ รู้สึกแย่จัง เป็นความผิดของเราเลย สงสารเจ้าคางคกตัวนั้นมาก
บางที ถ้าเราได้จุมพิตมัน เจ้าคางคกตัวนี้มันอาจจะกลายเป็นสาวแสนสวย แบบในนิยายก็ได้นะคะ แหะ ๆ ว่าไปนู๊นนนน...หนูแซวเล่นคะ
ขอบคุณที่เข้าไปแสดงความคิดเห็นนะคะ..ช่วงนี้พี่เป็นอย่างไรบ้างคะ...เริ่มงานวิจัยไปถึงไหนแล้วเอ่ยยย
เป็นกำลังใจให้นะคะ
จาก น้องสาวแสนซวยยย เอ้ยยย ไม่ใช่ แสนสวยยย...อิอิ