วันนี้เวรดึกพรุ่งนี้ลงเวรไปก็ต้องไปทำบุญที่บ้านอาไก่อีกเสร็จก็ต้องรีบนอนเพื่อจะต้องขึ้นเวรต่อช่วงนี้ไม่ค่อยได้เขียนบันทึกหนังสือก็ไม่ค่อยได้อ่านชีวิตส่วนมากทำงานเวลาหยูดก็อยากพักผ่อนกี่วันแล้วน่ะที่เราไม่ได้เจอกันว้าถ้านับดูจริงๆก็ไม่กี่วันแต่ทำไมเรารู้สึกว่ามันนานจังจะได้เจอกันเมื่อไหร่น่ะเพราะช่วงนี้ พ่อแม่ มาก็ต้องไปหาที่บ้านป้า พ่อ แม่มาหาที่ รพ.แป็บเดียวก็กลับเพราะมีธุระเหมือนกันแต่ไม่เป็นไรอย่างน้อยก็ได้เจอกันแต่ไม่ได้นอนกอดแม่เลยเพราะเราต้องกลับมานอน รพ. เพื่อทำงาน แต่วันนี้ดีใจที่สุดเลยคือที่ตึกจัดงานเลี้ยงปีหใม่น้องพยาบาลจบใหม่ต้องมีการแสดงก็ตื่นเต้นกับการแสดงเราพะขนาดลงเวรบ่ายไปการแสดงยังไม่ได้ซ้อมต้องไปซ้อมกันต่อเพื่องานนี้เริ่มงานหลังเปิดพิธีกันอาหารน่ารับประทานมากมายอร่อยมากเรื่องที่ตื่นเต้นคือมีการจับรางวัลของขวัญปีใหม่เพ่อเป็นกำลังใจซึ่งจับมาเป็นชื่อเราดีใจสุดๆได้เงิน 2000 บาท