เธอถามว่า ...เรารักเขาใช่ไหม ถึงได้ทำแบบนี้
เราตอบว่า ....มีเธอเพียงคนเดียวในใจที่รักเธอมากที่สุด
เธอตอบว่า....ตอแหล...มันหลายครั้งแล้วนะ ทนไม่ไหวแล้ว
เรา : มันจำเป็นจริงๆ คิดให้ดีๆ หน่อยได้ไหม
ถ้าเราไม่รักเธอ คงไม่พาไปบ้าน ไม่พาไปแนะนำใครๆหลอกว่าเธอคือแฟนเรา......ยังไม่เข้าใจหรือไง
ส่วนเรื่อง ผู้ชายของเธอ
เราขอโทษที่เราเข้าใจผิดไปเอง เพราะความหึงของเรา ทำให้เราขาดสติ ไม่ฟังเหตุผลใดๆจากเขาและเธอ นั่นก็เป็นเพราะว่า เรารักเธอมากรู้ไหม
ผ่านมาแล้วก็ขอให้ผ่านไป อย่านำกลับมาคิดและใส่ใจอีกเลย เราขอปรับปรุงตัว ให้ดีขึ้น เพื่อจะได้คอยดูแลเธอได้ เป็นเพื่อนเธอได้ เมื่อยามทุกข์ทรมาณ เพราะความรู้สึกดีๆ มันหวลกลับคืนมาไม่ได้หลอก เมื่อแก้วมันแตก ปิ่นร้าวขนาดนี้ จะเก็บมาทากาวแปะและเชื่อมก็ต้องอาศัยเวลา
ขอโทษ ที่ทำร้ายร่างกายของเธอ
เธอคงคิดว่า ทำไมคนที่รักเธอถึงทำฉันได้ขนาดนี้ใช่ไหม ตอนนั้นคนเรายิ่งโมโหควบคุมอารมณ์ไม่อยู่จึงเกิดบันดาลโทสะ ทำร้ายร่างกายให้เธอบาดเจ็บ เมื่อมีสติแล้วไม่รู้จะขอโทษเธออย่างไรดี ในเมื่อเหตุการณ์มันผ่านไปแล้ว ตอนนี้ก็ได้แต่ขอให้เธอยกโทษให้และไม่ให้มันเกิดกับเธออีก
นี่เป็นบทเรียนที่มีค่ามาก เมื่ออารมณ์ที่รุนแรง และไม่ยอมฟังเหตุผลใครๆ มันอาจทำให้เรื่องเล็กๆของคนสองคนกลายเป็นเรื่องใหญ่ๆตามมาเช่นนี้
คนที่ผิดทั้งหมด ก็คือ ตัวเรา
แม้ว่าช่วงนี้เธอจะไม่ได้เข้ามาอ่านที่นี่ แต่เราได้เขียนไว้ก็สบายใจมากขึ้น
