เรามักได้ยินเสมอๆ ว่าการทำงาน หรือการพัฒนาต้องไม่คิดแยกส่วน แต่ไม่รู้ว่าสิ่งที่ผมคิดและผมทำอยู่นี้เป็นการคิดที่ไม่แยกส่วนหรือไม่

         คือผมมีหน้าที่ต้องรับผิดชอบการจัดทำโฮมเพจ ของสำนักงานเกษตรจังหวัด โดยมีทีมงานคือคุณแพรวพรรณ ชาญตระกูล คอยดูแลในการพิมพ์และการจัดการอีกท่านหนึ่ง แต่รายละเอียดและข้อมูลเกือบทั้งหมด ผมต้องเป็นผู้หาวัตถุดิบเพื่อนำมาจัดทำ ทั้งข่าวสารข้อมูลต่างๆ   แต่เมื่อมาบันทึกการปฏิบัติงานบนบล็อกของ KM นักส่งเสริมการเกษตร ดูเหมือนจะเป็นการเพิ่มภาระให้กับตัวเอง แต่ของเรียนว่าไม่เพิ่มเลยครับ  เพราะผมเชื่อมประสานทั้งสองกิจกรรมนี้ให้เป็นเรื่องหรือกิจกรรมเดียวกัน ทำงานเหมือนเดิมแต่กลับดูเหมือนว่าได้งานเพิ่มมากขึ้น 

       เพราะสิ่งที่ผมได้เรียนรู้จากสองกิจกรรมนี้ก็คือ

  • ศิลปในการทำโฮมเพจ สามารถสนับสนุนการบันทึกบล็อกได้เป็นอย่างดี เพียงศึกษาเพิ่มเติมเพียงเล็กน้อยก็สามารถทำได้ (ในระดับที่พออ่านได้ครับ)
  • การบันทึกบล็อกก็เป็นการสนับสนุนการทำโฮมเพจได้เป็นอย่างดีเช่นกัน เพียงแต่ทำลิงค์เชื่อมโยง (และก็คงไว้ซึ่งจุดยืนของโฮมเพจและบล็อก แต่แสวงหาจุดร่วมมาเพื่อเกิดประโยชน์กับงานให้มากที่สุด)
  • สามารถนำเสนอรายละเอียดและข้อมูลได้อย่างหลากหลาย (สองแรงบวก)
  • ไม่ว่าจะทำกิจกรรมใด ก็เป็นการทำงานและการเรียนรู้ของตนเอง องค์กร ลูกค้า (win-win)
  • หากเราเข้าใจ ก็สามารถสร้างสรรค์และเชื่อมประสาน หลายเรื่องเป็นเรื่องเดียวกันได้ (ทำหลายกิจกรรมเพื่อเป้าหมายเดียว)
  • สามารถนำเสนอกิจกรรมหรือบันทึกการปฏิบัติงานได้อย่างรวดเร็ว
  • เป็นกุศโลบายในการสร้างความเข้าใจระหว่างทีมงาน และผู้ที่สนใจอ่าน ได้เข้าใจสิ่งที่เรากำลังทำอยู่นี้ได้เป็นอย่างดี
  • เมื่อไม่คิดแยกส่วน ทำให้ไม่มีความรู้สึกว่าเพิ่มภาระหรือทำงานเพิ่มมากขึ้น จะทำให้สนุกกับการทำงาน
  • ...........ฯลฯ

          เป็นอีกบันทึกหนึ่งที่ต้องการ ลปรร. กับผู้ปฏิบัติทุกท่าน ทั้งในฐานะของคุณลิขิต หรือในบทบาทอื่นๆ  หากเพื่อนนักส่งเสริมการเกษตรหรือนักพัฒนาท่านอื่นๆ จะนำไปใช้หรือให้ข้อเสนอแนะก็ยินดีครับ

วีรยุทธ  สมป่าสัก