เจ้าตัวน้อย

chainung
เจ้าแมวน้ำ,ลูกสาว

เกาะกุมกอดเคลียคลอออเซาะพ่อ

เช้าแล้วเหรอ-ลูกขอนอนต่อหน่อย

เสียงออดอ้อนรองขอให้รอคอย

 แล้วพ่อค่อยกระซิบปลุกให้ลุกตื่น-

ตื่นมาสร้างสรรโลกที่โศกเหงา

ให้คลายเศร้าทุกข์ระทม-สุขสมชื่น

ตื่นมารับขวัญเจ้า-เจ้าขวัญยืน

ตื่นเถิดตื่นลูกจ๋ามาสร้างโลก.....

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน ยินเสียงขับขานบนลานกวี

คำสำคัญ (Tags)#กวี,ลูกหล้า,เจ้าแมวน้ำ

หมายเลขบันทึก: 120149, เขียน: 17 Aug 2007 @ 09:51 (), แก้ไข: 11 Feb 2012 @ 19:57 (), สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ, ความเห็น: 3, อ่าน: คลิก


ความเห็น (3)

สิ่งที่ผมขาดก็คือ การเขียนกวี ซึ่งผมไม่สามารถเลยครับ

มาติดตามอ่าน และให้กำลังใจในการเขียนครับ

บทกวีเพราะมากครับ

มาเยี่ยมอ่านบทกวีค่ะ ชอบเขียนเหมือนกัน ไว้ว่างๆ เรามาเปิดบันทึกร่วมกันเขียนมั้ยคะ แต่อาจจะต้องทำใจในภาษากวนๆ ของหนูหน่อยนะ ^ ^
ขอบคุณที่แวะมาทักทายครับ และยินดีสำหรับการแลกเปลี่ยนงานกวีร่วมกัน ผมว่าน่าสนใจนะครับ