ช่วงนี้ พอพูดเรื่องปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียง ให้ภาพเป็นการดำเนินกิจกรรมตามแนวนี้ โดยมีองค์ประกอบหลัก คือ พอประมาณ ,มีเหตุมีผล , มีภูมิคุ้มกัน บนเงื่อนไขของความรู้ และคุณธรรม ปัจจุบันถ้ากิจกรรม งานที่ทำดำเนินไปตามหลักการนี้แล้ว ถือได้ว่า เดินมาถูกทาง เมื่อย้อนไปถึง กรณีของบ้านนาอีสาน หรือหลายแห่ง จนมาถึง บ้านหนองกลางดง ก็ทำให้นึกถึงคำว่า " พึ่งตนเอง " เพราะคนหมดเครดิตอย่างน้าเลี่ยม กู้เงินที่ไหน ไม่ได้ ก็คิดเรื่อง พึ่งตนเอง ใน 5 อย่าง (วิธีคิด แบบ 353 ) คือ เรื่อง ข้าว(ปลูกเอง ,จัดการเอง, กินเองเหลือขาย) อาหาร (ปลูกเอง ,ทำเอง,ซื้อน้อย),ของใช้ในบ้าน(น้ำยาล้างจาน,แชมพู,น้ำยางเอนกประสงค์) ปุ๋ย(อาหารบำรุงดิน) ,สมุนไพร (กาฝาก 109 แทนพาราเซตามอน)ยาแก้ไอ (น้ำฝาง) เป็นต้น หนองกลางดงเองก็คิดไม่ต่างกัน แต่ต่างเวลากันเพราะที่ผ่านมา เราเคยได้ยินคำว่า "พึ่งตนเอง"มาแล้ว แต่ปฏิบัติกันได้มากน้อยเท่าไหร่ แต่สำหรับชุมชนที่เราดำเนินการมาตลอด เขายังทำเรื่องพึ่งตนเอง อยู่ครับ
การพัฒนาตั้งแต่ ปี 2521 มาแล้ว เคยกล่าวถึงหนังสือ เรื่อง Back to the root "คืนสู่รากเหง้า"เขียนโดย รศ.ดร.เสรี พงศ์พิศ กล่าวถึง พื้นฐานของคนเรา ว่าต้องมี รากเหง้า ต้องมีความเข้าใจตัวเอง เป็นที่ตั้ง รู้จักอดีต ก็จะรู้ตัวเอง รู้ปัจจุบัน ก็จะเข้าใจอนาคตได้ไม่ยากนัก ฟังแล้วเหมือนกับที่ได้ฟังน้าเลี่ยมคุยให้ฟัง จากการออกอากาศ "มหาวิทยาลัยชีวิต เรียนรู้เพื่ออยู่อย่างพอเพียง" ตอน "สู่สังคมความรู้" ออกอากาศวันที่ 18 สิงหาคมนี้ว่า เราต้องรู้ 3 รู้ คือ รู้จักตัวเอง รู้จักปัญหา และรู้จักทรัพยากร จัดการ 5 อย่าง คือ ข้าว,อาหาร, เครื่องใช้,ปุ๋ย(ดิน)และสมุนไพร และวางแผน 3 แผน คือ แผนชีวิต(ตัวเอง),แผนครอบครัว(แผนชุมชน) และแผนทรัพยากร น้าเลี่ยมบอกว่า แผนชุมชน ตามแนวปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียง ทำให้ได้ 1 ใน 4 ก็ดีถมแล้วครับ น้าเลี่ยมรับปากว่ากลุ่มออมทรัพย์อยากให้ได้สมาชิก ซัก 25 เปอร์เซนต์ ก็พอแล้วครับ สำเร็จแล้ว
