พื้นที่ของคนมีรัก คนอกหักก็รักษาได้

 

พื้นที่ของคนมีรัก  

 คนอกหักรักษาได้

 

บันทึกนี้คงจะหาสาระอะไรไม่ได้หรอกนะคะ  

 แต่จะมีคุณค่าที่จิตใจของคนที่อารมณ์เดียวกัน

  • เราเราวัยทำงานผ่านหนาวผ่านร้อยมามากแล้ว   ไม่ได้เจตนาว่าใครแก่นะคะ  อิอิ

  • แต่จะบอกว่าเป็นคนมีประสบการณ์มาก  แบบมะพร้าวยิ่งแก่ยิ่งมันอะค่ะ

  • แต่ในบางอารมณ์เราก็ยังต้องการ   การดูแลเอาใจใส่   การเอาใจ   ปลอบใจ    หัวเราะ    ร้องให้   อยากทำตัวงอแงเหมือนเด็ก ๆ   ฯลฯ   เมื่อเราอยู่กับใครบางคน

เคยเป็น   หรือเคยพบ   ผู้ที่มีโรค  เหล่านี้หรือเปล่า   ช่วยเล่าหน่อย

 

1  ในพื้นที่   ตรงนี้   มีความรัก    

มีคนเขาบอกว่าความรักทำให้คนตาบอด   แต่ถ้ารักแบบมีสติความรักเป็นสิ่งที่สวยงามนะคะ   

2   พื้นที่นี้   คนอกหัก   ก็จัดให้

คนอกหักพักบ้านนี้ค่ะ   นั่งรวมกลุ่มปรับทุกข์กันเอาเองนะคะ    มีหลายคนค่ะ     อิอิ    อย่าโกรธกันนะคะอกหักดีกว่ารักไม่เป็น  (ซ่อมได้ค่ะ)    ว่าแต่ว่าเป็นยังไงล่ะคะ    ไม่มีประสบการณ์เรื่องอกหักค่ะ    หรืออยากเล่าก็ยินดีรับฟังนะคะ

3   พื้นที่นี้   ต้อนรับคน   ที่จริงใจ

สูตรมีอยู่ว่า  ความจริงใจ   =  ความจริงใจ  ค่ะ

4    เชิญขึ้นบน   บันใด   ถ้าท้อมา

                คนเราท้อแท้เพราะขาดกำลังใจ   ท่องไว้ค่ะคนไม่รักเราเป็นร้อย   มีค่าน้อยกว่าคนที่รักเราเพียงหนึ่งคน    ดูแลคนที่รักเราดีดีนะคะ   ห้ามปล่อยค่ะ   แต่ถ้าเขาไปจากเรา   คิดใหม่ค่ะเขาไปแล้ว   เราเป็นปล่อยเขาไปเอง    ฮ่าๆๆๆ     มีความสุขเราไม่ได้โดนทิ้ง

5  ที่ตรงนี้   คนน่ารัก   เชิญพักก่อน

        ใคร ๆ ก็ชอบคนน่ารักทั้งนั้นแหละค่ะ   ขอให้งามนอกงามในนะคะ สมบูรณ์แบบมาก   แต่ข้างนอกสุกใส   ข้างในเป็นโพลง    ก็ไม่ดีนะคะ    

 ยกตัวอย่างผู้เขียนค่ะ  (การยกตัวอย่างเป็นสื่อที่ดีอย่างหนึ่ง)   งามนอกเพื่อนๆ ๆ หาไม่เจอหรอกค่ะ   อิอิ    แต่งามในขอให้เวลาเป็นเครื่องพิสูจน์นะคะ    (ใช้แต่ภาษาโบราณ  สงสัยจะสอนประวัติศาสตร์สมัยอยุธยามากไปหน่อย)

6  ฟังคำสอน   ของครูดี   มีสมอง

เหนือคำบรรยายสำหรับวรรคนี้  ทุกท่านล้วนคุณภาพค่ะ    ผู้เขียนน้ำน้อยไม่เต็มแก้วขอน้อมรับคำแนะนำค่ะ

7  gotoknow   เรากล้า   ท้ามาลอง

เท่าที่สัมผัสมารักษาได้ทุกโรคจริง  ๆ  ค่ะ    ยกเว้นโรคเดียวที่รักษาไม่หาย   โรครัก    gotoknow   ค่ะ

8  ทุกคนต้อง    เห็นประจักษ์    รัก    gotoknow

เฮ่อ.... จบแล้วค่ะ   (มีใครเห็นว่าเราพยามที่จะเขียนเป็นกลอนหรือเปล่าน้า  เข้าทำนองที่ว่า  หุ่นไม้ให้แต่ใจรักค่ะ)

ขอบคุณค่ะ