"เพียงเพื่อกำลังใจ...ในการช่วยเหลือซึ่งกันและกัน" โดย "วรกมล"

ติดตามบรรยากาศของงาน "การสัมมนาการจัดการความรู้เพื่อพัฒนาเครือข่ายเรียนรู้ระดับประเทศ"วันที่ 13-15 ส.ค.ที่เชียงใหม่ จากบล็อกเกอร์ใจดีทั้งหลาย ด้วยความอบอุ่น ซาบซึ้งและตื้นตันใจ ได้เห็นหลายๆบล็อก หลายๆบันทึกที่ทยอยผุดขึ้นมาภายใต้คำหลัก "KM เชียงใหม่" ตอนนี้ก็เกือบ 200 บันทึกแล้ว ขอตั้งความหวังว่า พวกเราทุกคนที่รู้สึกประทับใจกับงานนี้ ทั้งที่ได้ไปอยู่ในงานจริงๆและพวกเราที่ส่งใจติดตามงานนี้จากที่อื่น จะช่วยกันสร้างสังคมแห่งการเรียนรู้ GotoKnow แห่งนี้ ให้เป็นเครือข่ายคนดี ที่จะทำดีร่วมกันทุกอย่างเท่าที่จะทำได้ เพื่อชาติบ้านเมืองของเราต่อไปอย่างสม่ำเสมอไม่ย่อท้อ

ในโอกาสนี้ ขอนำข้อความดีๆจากหนังสือ "เพียงเพื่อกำลังใจ" ของ"วรกมล" มาเป็นของฝากเพื่อให้เราช่วยเหลือเกื้อกูลกัน สรรสร้างโลกแห่งการเรียนรู้ไม่สิ้นสุดของพวกเราทุกคนต่อๆไปค่ะ

เพียงเพื่อกำลังใจ...ในการช่วยเหลือซึ่งกันและกัน 

การช่วยเหลือซึ่งกันและกัน
ทำให้คืนวันในชีวิตสวยงาม
และทำให้ความเป็นมนุษย์สมบูรณ์ขึ้น

ในการช่วยเหลือซึ่งกันและกันนั้น
การให้ความสนใจผู้รับมากกว่าตนเองคือเคล็ดลับ
เคล็ดลับที่ผู้รับจะได้รับประโยชน์สูงสุดของการให้ 

ในการช่วยเหลือซึ่งกันและกันนั้น
การรู้จักให้ให้มากกว่าการเรียกร้องคือเคล็ดลับ
เคล็ดลับที่ผู้ให้จะได้รับความอิ่มใจไปยาวนาน 

ในการช่วยเหลือซึ่งกันและกันนั้น
การให้คำแนะนำให้มากกว่าคำบงการคือเคล็ดลับ
เคล็ดลับที่จะช่วยให้ผู้รับก้าวหน้าไปด้วยความภูมิใจ 

ในการช่วยเหลือซึ่งกันและกันนั้น
การรู้จักให้เกียรติให้มากกว่าการให้สิ่งของคือเคล็ดลับ
เคล็ดลับที่จะทำให้ผู้ให้ได้รับความไว้วางใจด้วยดี 

ในการช่วยเหลือซึ่งกันและกันนั้น
การให้ด้วยศิลปะมากกว่าการให้อย่างเคยชินคือเคล็ดลับ
เคล็ดลับที่จะทำให้ผู้ให้และผู้รับก้าวไปสู่ความสุขร่วมกัน 

เป็นผู้ให้ก็ไม่แน่ว่าจะได้รับความเข้าอกเข้าใจ
เพราะผู้คนต้องการได้รับความเข้าใจมากกว่าตั้งใจเข้าใจผู้อื่น
แต่กระนั้นการให้นี่เองที่จะทำให้คนเข้าใจกัน 

เป็นผู้ให้ก็ไม่แน่ว่าจะได้รับชื่อเสียงเกียรติยศ
เพราะผู้คนย่อมเรียกร้องมากกว่าที่เขาควรจะได้รับ
แต่กระนั้นการให้นี่แหละที่จะทำให้ได้เกียรติยศที่มีคุณค่า 

เป็นผู้ให้ก็ไม่แน่ว่าจะได้รับน้ำใจไมตรีคืนมา
เพราะผู้คนชอบจดจำความแค้นมากกว่าบุญคุณ
แต่กระนั้นการให้นี่เองที่จะชำระความแค้นให้หมดสิ้น 

เป็นผู้ให้ก็ไม่แน่ว่าจะได้รับการยอมรับนับถือ
เพราะผู้คนย่อมยึดติดอยู่่กับความคิดของคน
แต่กระนั้นการให้นี่แหละที่จะเปลี่ยนความคิดผู้อื่นได้ 

เป็นผู้ให้ก็ไม่แน่ว่าจะได้รับความสุขเป็นกุศล
เพราะผู้คนย่อมสนใจอยู่กับความสุขของตนมากกว่า
แต่กระนั้นการให้นี่เองที่จะทำให้ความสุขมีความหมาย 

เราให้กำลังใจตนเองได้
ด้วยการเข้าใจคนที่ไม่ยอมเข้าใจเรา
คนบางคนเพียงเราเข้าใจเขา เราก็จะช่วยเขาได้ 

เราให้กำลังใจตนเองได้
ด้วยการยอมรับผู้คนอย่างที่เขาเป็น
คนบางคนจะเปลี่ยนไปเมื่อเรายอมรับเขาได้ 

เราให้กำลังใจตนเองได้
ด้วยการสนใจความสำเร็จภายในของเราเอง
คนบางคนในขณะที่เราช่วยเขา เราจะรู้จักตัวเราเอง

 เราให้กำลังใจตนเองได้
ด้วยความไม่ถือสาคนที่ไม่เห็นคุณค่าของความดี
คนบางคนเราช่วยเขาเพียงเพื่อจะช่วยคนอื่นๆก็ได้ 

เราให้กำลังใจตนเองได้
ด้วยการคิดเสียว่าเราไม่มีสิทธิ์ลิขิตชีวิตผู้ใด
คนบางคนเป็นได้เพียงสิ่งที่เขากำลังเป็นอยู่เท่านั้นเอง