บทหนึ่ง กวีสำหรับชาว gotoknow

chainung
อยู่ร่วมกันเป็นเพื่อน-ผองเพื่อนรัก

ลองอ่านดูครับ

  อยู่ร่วมกันเป็นเพื่อน-ผองเพื่อนรัก

ไม่รู้จัก-เหมือนรู้จักมักคุ้นแล้ว

ต่างคนต่างที่มา-มาตามแนว-

แนวทางที่เลือกสรรแล้ว-แนวทางดี

Go-คือไปสู่สิ่งหวังตั้งใจไว้

To-ถึงที่ฝันใฝ่ในตอนนี้

Know-คือรู้แลกเปลี่ยนเรียนทันที

จึงรู้จริง รู้ดี และรู้แท้

กวีบทนี้ สำหรับชาวgotoknow ทุกท่านนะครับ

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน ยินเสียงขับขานบนลานกวี

คำสำคัญ (Tags)#km เชียงใหม่

หมายเลขบันทึก: 119289, เขียน: 13 Aug 2007 @ 15:50 (), แก้ไข: 11 Feb 2012 @ 19:53 (), สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ, ความเห็น: 11, อ่าน: คลิก


ความเห็น (11)

  • สวัสดีค่ะ อาจารย์
  • แวะมาทักทายค่ะ วันนี้ตาแฉะหมดเลย
  • ทั้งตามอ่านบันทึก ทั้งลงโปรแกรม.....:-))

ช่างไพเราะ จับจิต และจับใจ

คนอะไร ช่างสั่งสม และเสาะหา

สิ่งดี ๆ ในgotoknow ล้วนงามตา

ช่วยนำพา มิตรไมตรี ที่จริงใจ

.....

โลกเสมือน เสมือนโลก แห่งความฝัน

ร่วมสร้างสรร ร่วมสร้างสี ให้สดใส

ร่วมกันสร้าง ร่วมกันส่ง ความในใจ

ดำรงไว้ ซึ่งความดี ในgotoknow

ชอบเขียนกลอนเหมือนกันนะครับ ผมเขียนประจำนะ

สวัสดีค่ะ

ขอบคุณสำหรับคำกลอน เขียนเก่งจัง ดิฉันจบอักษรฯ แต่แต่งไม่เก่งค่ะ เลยเลี่ยงไปเรียนเอกอังกฤษแทน

ในประวัติเขียนว่า  มีบุตรสาวหนึ่งคน ซนมากถึงมากที่สุด-ที่สุดในดวงใจของพ่อ 

อายุเท่าไรคะ หลานชายดิฉัน 1 ขวบเศษๆค่ะ กำลังเดินเตาะแตะค่ะ พูดได้บ้างเป็นคำๆ บางที 2 คำ เป็นไข้หวัดมา 3 วันแล้ว เลยคุณย่า ต้องไปหาเขาที่บ้านในวันแม่ แทน

คนมีครอบครัว จะเข้าใจในเรื่องความผูกพันของครอบครัวดีค่ะ

จะเข้ามาอ่านอีกนะคะ

paew
เขียนเมื่อ 

กลอนเพราะมาเลยค่ะ อ่านแล้วขนลุกยิ่งเราอยู่ในเหตุการณ์ยิ่งรู้สึกตามบทกลอนไปด้วย

ขอบคุณค่ะ

สวัสดีค่ะ

        กลอนเพราะมากค่ะ  ดิฉันเขียนกลอนไม่เก่ง  แต่ชอบอ่านที่คนอื่นเขียน

       ยินดีที่จะร่วมแลกเปลี่ยนเรียนรู้กันนะคะ

ขอต้อนรับมิตรใหม่ในงานนี้

หากคุณมีหัวใจใฝ่สร้างสรรค์

พร้อมจะให้ใช่แต่รับสลับแบ่งปัน

ร่วมสุขสันต์สืบสานลานปัญญา

ที่ตรงนี้มีไว้ให้ทุกท่าน

ไม่แบ่งชั้นแบ่งวัยไม่ยศฐา

ขอเพียง"ใจ"ให้กันด้วยศรัทธา

มาเถิดมาช่วยกันเสริมเติม GotoKnow

ขอบคุณคุณ chainung ที่ทำให้ได้กลอนบทนี้ออกมานะคะ ฝากมาถึงบล็อกเกอร์ทุกท่านด้วยค่ะ

ขอบคุณสำหรับทุกคำชมนะครับ แรงบันดาลใจมักเกิดขึ้นได้จากการไม่ทอดทิ้งกันทั้งในคราวสุขและคราวทุกข์

ลูกสาวผมอายุ๕ ขวบกว่าครับ ซุกซนตามวัย เมื่อเช้าเพิ่งไปส่งที่โรงเรียนปริ้นส์ ครับ ชั้นอนุบาล ๓ ผมรับ-ส่งลูกทุกวันครับ รู้สึกมีความสุขมากสำหรับทุกอย่างที่ทำเพื่อลูก

ไปเพื่อรู้...

มาเชียร์ครับ เขียนต่อไปนะครับ

ขอบคุณครับท่านคณบดี ท่านถือเป็นหนึ่งในแรงบันดาลใจที่ดีงามของผมตั้งแต่แรกเริ่มเข้ามาสู่รั้วมหาวิทยาลัยเลยครับ ด้วยความที่ท่านมีความคิดที่เป็นระบบ ระเบียบ และชัดเจน ขอบคุณด้วยใจจริงครับ ผมจะพยายามต่อไป