คนตัดต้นไม้
มีคนตัดไม้คนหนึ่งนำฟืนไปขายให้แก่ร้านขายฟืนซึ่งร้านขายฟืนก็ปฏิบัติต่อคนตัดไม้ดีมาก ดังนั้นคนตัดไม้จึงคิดอยากตอบแทนโดยการจะตัดไม้ให้ได้เป็นจำนวนมากในวันแรกคนตัดไม้ตัดได้ 20 ต้นแล้วนำมาให้ร้านขายฟืนซึ่งร้านขายฟืนก็ชมเชยและปฏิบัติต่อคนตัดไม้อย่างดีแต่พอในวันที่สองคนตัดไม้ก็ตั้งใจจะตัดให้ได้มากขึ้น แต่ปรากฏว่ากลับตัดได้เพียง 18 ต้น ในวันรุ่งขึ้นก็กะว่าจะตัดให้ได้มากยิ่งขึ้นแต่ก็กลับเหลือ 16 ต้น ยิ่งนับวันผ่านไปเรื่อยๆ ก็ตัดได้น้อยลงเรื่อยๆจนในที่สุดคนตัดไม้ ก็รู้สึกละอายใจ จึงไปกล่าวคำขอโทษกับทางร้านขายฟืน แต่เจ้าของร้านขายฟืนก็กลับถามคนตัดไม้ว่า คุณลับขวานครั้งสุดท้ายเมื่อไหร่คนตัดไม้ตอบว่าผมไม่มีเวลาหยุดลับขวานเลย เพราะขนาดไม่หยุดยังตัดไม้ได้น้อยขนาดนี้ซึ่งเจ้าของร้านก็บอกแก่คนตัดไม้ว่าคุณลองคิดดูสิว่าหากคุณหยุดลับขวานให้คมโดยเสียเวลาเพียงเล็กน้อยคุณอาจตัดไม้ได้มากกว่านี้ก็ได้ <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoBodyText"> เปรียบได้กับการทำงาน ถ้าคุณก้มหน้าก้มตาทำโดย ไม่หยุดพักหยุดคิด เปรียบได้กับคนตัดไม้ คุณก็จะล้าลงไปเรื่อยๆ ...</p>
เห็นด้วยเป็นอย่างมากมีเพื่อนผมคนหนึ่งทำงานไม่มีเวลาทานข้าว ผมบอกว่าเดี่ยวพอตายแล้วจะไม่ได้ทำงานนะ ให้ทานข้าวเสียบ้างจะได้ทำงานนานๆหน่อย