ในแต่ละวันเราได้ความรู้ใหม่อะไรบ้าง

  เป็นครูต้องเป็นนักสร้าง ไม่ใช่แค่สอน ต้องสร้างให้เขามีพัฒนาการ เด็กเก่งอย่าคิดว่าเก่งทุกเรื่อง มันแค่บางเรื่อง เด็กเก่งมีจุดอ่อนมากมาย บางคนเก่งแต่ในตำรา ทำโครงการไม่ได้ แต่การทำโครงงานจะทำให้รู้ว่ามีจุดอ่อนอย่างไร  

 %e0%b8%82%e0%b8%ad%e0%b8%87%e0%b8%82%e0%b8%a7%e0%b8%b1%e0%b8%8d%28small%29

(ของฝากจากชุมชนและญาตในเมืองผู้อารี)

เช้านี้อ่านหนังสือพิมพ์มติชน เจอความคิดโดนใจของอาจารย์นิพนธ์ ศรีนฤมล อาจารย์ที่ปรึกษาโครงงานหมวดวิชาวิทยาศาสตร์ โรงเรียนเตรียมอุดมศึกษา ดังนี้ ..  

..โครงงานวิทยาศาสตร์สมารถพัฒนาให้เด็กเป็นนักวิจัยได้ การเรียนวิทยาศาสตร์ปัจจุบัน ขั้นตอนต่างๆมันเยอะไป ผมเลยเปลี่ยนให้เด็กมาทองทำเลย เน้นให้คิดเอง ไม่ว่าจะเรื่องกิ้งกือ ไมยราบ คิดจากปัญหาใกล้ๆตัว เป็นเรื่องที่เด็กสนใจ เรื่องต่างๆ เกิดจากการเล่น เพราะพอสนุกแล้วก็จะค้นหาคำตอบ เกิดการค้นคว้า ก่อนจะมาประยุกต์ใช้บนเครื่องมือที่จำกัด เป็นต้นว่าจะเอาอะไรมาทดแทน มีการปรับเปลี่ยนประยุกต์ เกิดกระบวนการคิด    

ครูไม่จำเป็นต้องรู้ทุกเรื่อง เราต้องยอมบอกว่าไม่รู้บ้างก็ได้ เรียนรู้กับเด็กไป ครูต้องรู้จักตั้งคำถาม ไม่ใช่ให้คำตอบ เพราะจะทำให้เด็กเกิดแนวทางจากคำถาม สำหรับโครงงานที่ผมเป็นที่ปรึกษา จะถามเด็กว่า ..คุณคิดอะไร สนใจอะไร มีแนวคิดอย่างไร ไม่ต้องมาบอกประโยชน์ว่าทำแล้วได้อะไร ซึ่งคนไทยมักคิดว่าไม่เกิดประโยชน์ ก็เลยไม่ทำ ที่สำคัญคือเด็กต้องคิดเอง เขาจะเจอประสบการณ์ ล้มลุกของเขาเองหัวใจของความเป็นครูต้องเป็นนักสร้าง ไม่ใช่แค่สอน ต้องสร้างให้เขามีพัฒนาการ เด็กเก่งอย่าคิดว่าเก่งทุกเรื่อง มันแค่บางเรื่อง เด็กเก่งมีจุดอ่อนมากมาย บางคนเก่งแต่ในตำรา ทำโครงการไม่ได้ แต่การทำโครงงานจะทำให้รู้ว่ามีจุดอ่อนอย่างไร  

วิชาโครงงานมีความสำคัญ คือช่วยพัฒนานักเรียนทุกด้าน ทั้งเนื้อหา กระบวนการคิด กระบวนการทางวิทยาศาสตร์ การทำงานเป้นกลุ่ม ทักษะการแก้ปัญหา การตัดสินใจ การสื่อสาร ช่วยให้สมองทำงานทั้งสองซีก สุดท้ายคือรู้จักนำเสนอ ทำยังไงที่จะอธิบายโครงงานที่ทำมากว่าสองปีให้คนเข่าใจได้ใน 10-15 นาที  

เด็กไทยไม่ชอบวิทยาศาสตร์ (ชอบแต่ Copyศาสตร์) เพราะการเรียนการสอนมันไกล มองไม่เห็นภาพ ก็อย่างบอกว่าเกิดฝนตก เพราะน้ำระเหยเป็นไอ รวมตัวเป็นเมฆ ควบตัวกลายเป็นหยดน้ำฝน มันเป็นทฤษฎีอยู่ในกระดาษ อย่างนี้ไม่น่าสนุก ถ้าจะสนุกก็คือต้องแสดงให้ดู มีการทดลองให้เห็น ให้ได้เล่น (ควรพิจารณาหลักสูตร และฝีกอบรมครูสอนวิทยาศาสตร์)  

ทั้งหมดนี้ผมได้เรียนรู้จากหนังสือพิมพ์ ที่รางงานข่าว เด็ก 3คนจากโรงเรียนเตรียมอุดม สามารถชนะเลิศการประกวดโครงงานวิทยาศาสตร์ในรายการIntel International Science and Engineering Fair (ISEF) ประจำปี 2550 ที่ประเทศสหรัฐอเมริกา  โดยคว้ารางวัล Grand Award อันดับหนึ่ง จากโครงงานที่ชื่อความลับในการหุบใบของต้นไมยราบ คว้ารางวัลจากผู้ส่งประกวด1,500โครงงาน จาก51ประเทศทั่วโลก เจ้าของโครงงานสุดเจ๋งนี้ คือ ณัฐนรี ศิริวัน, กรวิชญ์ นิยมเสถียร, และ ณฐฬส สุโภไควณิช    

เรื่องนี้ทำให้ผมย้อนมาดู การทำโครงการของลูกศิษย์ตัวกะเปี๊ยกระดับประถมของโรงเรียนเม็กดำ ดร .ศักดิ์พงศ์ หอมหวน และเพื่อนครูออกแบบกระบวนการตามสไตล์โรงเรียนไกลปืนเที่ยง ทำเรื่อง การเลี้ยงไก่ไข่ ไก่ดำ และอีกกลุ่มทำเรื่องการขุนโคในโรงเรียน จะเห็นว่าการทำโครงงานถ้าทำจริง ไม่ว่าจะเป็นโรงเรียนในกรุง หรือโรงเรียนในชนบทล้วนมีเสน่ห์ในตัวของมันเอง

ผู้อำนวยการโรงเรียนเล่าว่าเด็กพวกนี่เมื่อไปเรียนต่อที่อื่น จะไปมีบทบาทเป็นผู้นำในโรงเรียนใหม่ทั้งสิ้นการเพิ่มกระบวนการเรียนภาคปฏิบัติทำให้เด็กๆอยู่กับความเป็นจริง เขาจึงจริงจังกับการเรียนมากขึ้น เด็กกลุ่มที่ว่านี้จะไปแสดงผลการเรียนผ่านนิทรรศการวิชาชีพในโรงเรียน ในงาน UKM.ที่มหาวิทยาลัยราชภัฎมหาสารคามวันที่23-24เดือนนี้ครับ

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน KM ในมหาชีวาลัยอีสาน

คำสำคัญ (Tags)#มหาชีวาลัยอีสาน

หมายเลขบันทึก: 118479, เขียน: 10 Aug 2007 @ 03:19 (), แก้ไข: 11 Feb 2012 @ 19:51 (), สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ, ความเห็น: 16, อ่าน: คลิก
บันทึกล่าสุด


ความเห็น (16)

สวัสดีค่ะครูบา...ครูบา สุทธินันท์ ปรัชญพฤทธิ์  

  • ครูอ้อยเห็นด้วยกับการสอนนักเรียน ด้วยการตั้งคำถาม  ครูอ้อยนำวิธีการนี้มาใช้บ่อยมากในการเรียนรู้ภาษาอังกฤษ  นักเรียนจะต้องคิดซับซ้อนและถ่ายโอนจากภาษาอังกฤษด้วย  และใช้วิธีการนี้เพื่อฝึกกระบวนการคิดให้นักเรียนด้วยค่ะ
  • ครูอ้อยได้พบนักเรียนที่เก่งและมีความสามารถทางการคิดเหมือนท่านเลยค่ะ  เรียนเชิญอ่านที่นี่  ค่ะ

ขอบคุณค่ะ

ครูอ้อยทำการบ้านไว้เยอะ แต่ไม่ค่อยจะเอามาโชว์เพื่อน เก็บไว้อมยิ้มคนเดียว ข้างล่างนี้เป็นเสี้ยวหนึ่งที่ครูสอยภาษาอังกฤษชื่นชมลูกศิษย์แต่งกลอน ภาษาไทย ..

แม่นี้บุญคุณ..อันใหญ่หลวง

พระคุณของแม่   ลูกขอเทิดทูน 

ท่านรักเกื้อกูล  ให้ลูกตลอดมา 

 เมื่อลูกเติบใหญ่  ให้การศึกษา 

แม่จ๊ะแม่จ๋า  ลูกขอแทนคุณ

ด.ญ.สุทธินันท์  นักจะเข้  ป.4/3

โรงเรียนพระยาประเสริฐสุนทราศรัย(กระจ่าง สิงหเสนี) 

 สพท.กทม.เขต 2

 

 

ในภาพนี้...เป็นผลงานของนักเรียนที่ครูอ้อยสอน  ในสัปดาห์วันแม่   ครูอ้อยได้บูรณาการ   วิชาต่างๆ  เข้ามาอยู่ในวิชาภาษาอังกฤษ   นักเรียนได้เรียนภาษาอังกฤษ เรื่อง....love   happy   good  Mom  และนักเรียนนำคำเหล่านี้ มาแต่งเป็นประโยค  เพื่อนำมาเขียนในผลงานที่เรียกว่า....บัตรอวยพรในวันแม่....

ซึ่งจะจัดงานวันแม่...ในวันศุกร์ที่ 10 สิงหาคม 50 ที่สนามโรงเรียน...

เพี้ยง...ฝนอย่าตกเลย   จะได้มีภาพที่สวยงาม..และประทับใจมาฝากท่านผู้อ่าน  

ขอคิดถึง   มิตรรักชื่อ...สุทธินันท์   ซึ่งชื่อเหมือนกันกับนักเรียนของครูอ้อย....

แถมยังมีฝีมือในการแต่งคำประพันธ์ด้วย...

เยี่ยม...สุทธินันท์...เยี่ยม  เยี่ยม

คำหลัก: ครูอ้อย
โดย สิริพร กุ่ยกระโทก   ลิงค์ที่อยู่ถาวร   ความคิดเห็น (0)
สร้าง: ศ. 10 ส.ค. 2550 @ 03:32   แก้ไข: ศ. 10 ส.ค. 2550 @ 03:32
  • สวัสดียามเช้าครับพ่อครูบา
  • เช้านี้ได้ความรู้ใหม่ๆ ตั้งหลายเรื่องแล้วนะครับ แค่อ่านบันทึก อ.อ้อย พ่อครูบา  อ.handy อ.แป๋ว
  • ขณะนี้ฝนที่กำแพงเพชรกำลังตกครับ ที่สวนป่าก็น่าจะมีฝนนะครับ ฟังข่าวเมื่อวานบอกว่าน้ำท่วมอีสาน หวังว่าคงท่วมไม่ถึงสวนป่านะครับ..อิๆ
  • ขอบพระคุณมากครับ

P

ฝนกำลังดีครับ แต่ที่อิ่นท่วมก็มี แล้งก็มี แต่ถ้าฝนไม่มาก้อนนี้ ชาวไร่ชาวนาสลบแน่ ฝนทิ้งช่วง นานเกินไป

ครูบาฯ  คะ  ช่วยกันภาวนาอย่าให้ฝนตกสัก   2 ชั่วโมงตอนเช้าได้ไหมคะ เพี้ยง  เพี้ยง  อยากให้กิจกรรมวันแม่จัดที่สนามค่ะ...นะคะ

ขอบคุณค่ะ

  • ครูอ้อย..อย่ากังวลเลย
  • ถ้าฝนตกเราก็จัดแบบเลี่ยงฝน

 

  • เชื่อมือว่ายังไงก็ออกมาดีและสนุกอยู่แล้ว ถ้าฝนมาก็คิดว่าดีเสียอีกที่บรรยากาศชุ่มฉ่ำ เอารูปมาฝากบ้างนะครับ นับถือๆๆ..

P

ทำไงดีละครับ  ครูอ้อย ขอให้พระพิรุณเว้นวรรคแค่ 2 ชั่วโมง ท่านจะยอมไหมนี่ เอาใจช่วยก็แล้วกัน ..น้องไผ่สบายดีนะครับ ฝากกอดหน่อย อิอิ

ครูบาครับ

ดีใจทุกทีที่ได้ข่าวเด็กไทยได้รางวัลที่นั่นที่นี่

ทำไมเด็กเก่งจังเลย  ครูดี สอนดี เด็กดี

นึกเลยเถิดไปไกลว่าเด็กเก่งเหล่านี้อนาคตจะมาช่วยกันสร้างชาตินะครับ  ไม่ใช่มาเป็นผู้ใหญ่ที่ทะเลาะกันจนชาติป่นปี้ไปหมดแล้ว อิอิ. เอ เขาสอนการเป็นผู้ใหญ่ที่ดีพร้อมไปด้วยหรือเปล่าหนอออออ.

  • ครูบาฯคะ  งานเสร็จเรียบร้อย  ฝนตกแบบฝอยๆ พอดีเหมือนพระพรมน้ำมนต์ค่ะ
  • ได้ภาพที่สวยงามมามากค่ะ  แต่จะมีเวลารายงานหรือเปล่าค่ะ
  • ครูอ้อยไปกินข้าวก่อนนะคะ..เดี๋ยวมาค่ะ  อย่าลืมกินยานะคะ

เรียนท่านครูบา

ผมมีข้อน่าสังเกตุอยู่อย่างหนึ่งครับ

เด็กไทย ระดับประถม มัธยม เรามีความสามารถสูงมาก(ในกลุ่มโรงเรียนในเมือง) สามารถแข่งขันกับต่างชาติได้ แต่ทำไม พอเข้าระดับอุดมศึกษากับแพ้อย่างหลุดลุ่ย ครับ

ขอเพิ่มข้อความที่หายไปนะครับ

" พอเข้าระดับอุดมศึกษากลับแพ้อย่างหลุดลุ่ย"

P

นั่นนะสิ.. อีกหน่อยคงจะดีขึ้นกระมังครับ

Handy
เขียนเมื่อ 

    เด็กยุคใหม่มีอะไรให้เล่น ให้สนุก ให้เรียนรู้มากครับ 
    สิ่งที่เป็นปัญหาน่าจะอยู่ที่ครูมากกว่า ว่าทำให้สิ่งที่  เรียนเชื่อมโยงหรือเป็นเนื้อเดียวกับชีวิตจริงของเด็กได้หรือไม่  เพียงใด  เรียนมากแค่ไหน  สนุกอย่างไรถ้าไร้ความหมาย  ก็จะไม่มีอะไรยั่งยืน
   ขอจุดธูปบนบานให้ครูอาจารย์ทั้งหลายประสบความสำเร็จในการสลัดคราบการเรียนการสอนที่ทำตามๆกันมาอย่างไร้ความหมายให้ได้โดยเร็ว และพบทางสว่างมากขึ้นในการจัดการเรียน ชนิดที่เป็นประโยชน์ต่อชีวิตผู้เรียนให้มากที่สุด โดยเร็ว

         ผมว่าถ้าทุกวิชามีการใช้โครงงาน เป็นตัวประเมินผลของการเรียนน่าจะทำให้เด็กได้ใช้กระบวนการคิดมากขึ้น ซึ่งผมก็กำลังทดลองใช้กระบวนการนี้อยู่ กับวิชาการงานอาชีพ ทั้ง 6 วิชา เช่น งานบ้าน งานเกษตร งานช่าง งานประดิษฐ์ งานออกแบบ และงานธุรกิจ โดยทั้ง 6 วิชา เป็นการทำโครงงานทั้งหมด ครับ

สวัสดีค่ะพ่อครู

สวัสดีค่ะ

อาจารย์

P
ภูคา

บอกว่าเด็กไทย ระดับประถม มัธยม เรามีความสามารถสูงมาก(ในกลุ่มโรงเรียนในเมือง) สามารถแข่งขันกับต่างชาติได้ แต่ทำไม  พอเข้าระดับอุดมศึกษากลับแพ้อย่างหลุดลุ่ย" ครับ

จริงๆก็ไม่แพ้นะคะ เท่าที่ดิฉันทราบ แต่อาจจะมีปัญหาด้านภาษา อยู่บ้างนะคะ