เมื่อผู้ป่วยเป็น...."คุณตา...มหาสนุก"

ใครจะคาดคิด...ว่าผู้ป่วยแก่มากๆคนนึง อายุตั้ง 85 ปี จะสร้างความสนุกสนานในบรรยากาศการผ่าตัดกับเราในทีมได้...อย่างน่าทึ่ง...

วันนี้ตอนเช้า  รีบเข้าห้องปกติ  ....แต่ช้าไปนิดนึง ...คุณหมอใจดีรีบลงไปก่อนเพื่อฉีดยาชาเข้าไขสันหลังให้    คุณตา อายุ 85 ปี มาทำผ่าตัดเปลี่ยนหัวเข่าเพราะมีปัญหาในการเดิน

  คุณตาถูกจับให้นอนตะแคง  มีผ้าเขียวบางๆ...ปกคลุม...ไม่มิด....แอร์ภายในห้องผ่าตัดหนาวเย็นมากๆ   เราคุยกันว่าแอร์เย็นเจี๊ยบเลย...จะปิดกันก่อนดีไหมเนี่ย.....ให้คุณตาออกเสียงด้วยก็แล้วกัน  ถือว่าเป็นผู้ร่วมชะตากรรมในห้องผ่าตัดด้วยกัน

คุณตา...หนาวไหมคะ

โอ้ย!....หนาวฉิบหายเลย คุณตาพูด...แล้วอมยิ้ม...

จริงจริ๊ง....เราหัวเราะกัน....มันรู้สึกได้เลยถึงอารมณ์ของความหนาวเย็น...ของคุณตา....ซะใจ ….

อุ๊ย!....คุณตาพูดแบบนี้ถูกใจพี่ติ๋ว  แน่ะ!....น้องๆในห้องผ่าตัดเห็นฉันเป็นอะไร(ช่างแอบรู้ใจกันได้.....)

 

พอคุณหมอเริ่มฉีดยาชา  คุณตาก็เริ่มร้องโอ๊ย !...เพราะยาชาเข็มเล็กยังไม่ออกฤทธิ์เต็มที่...คุณหมอวัยรุ่น  ใจร้อนก็ใช้เข็ม  spinal blockที่ยาวกว่าสโล่ว์  ซะแล้ว.....

คุณตาขา...เจ็บนิดนึง

ฉันไม่รู้จะว่าไง  ได้แต่ปลอบใจ  ...ในใจคิดว่า.....รอยาชาออกฤทธิ์ซะก่อนจะดีกว่าไหม?...

โอ๊ย!...”

คุณตาขา...คุณหมอฉีดยาให้ชาเฉพาะที่นิดนึงก่อน  แล้วถึงจะใช้เข็มยาว  เอายาชาชุดใหญ่เข้าไขสันหลัง  คุณตาจะได้ไม่เจ็บ" ฉันให้ข้อมูลเพิ่ม 

"เดี๋ยวถ้าเจ็บจะฉีดยาชาเพิ่มนะคะ....คุณตาร้องได้  แต่อย่าขยับหลังนะคะ  ตำแหน่งที่ต้องการมันจะเปลี่ยนไป  อาจจะทำให้ทำยากขึ้น"  

ฉันไม่ดุที่คุณตาร้อง โอ๊ยๆ...  ด้วยมองว่าถ้าหลังไม่ขยับก็เพียงพอแล้ว...แต่ก็คนมันเจ็บนี่นา....

เออๆ....โอ๊ย!...”  คุณตารับคำ.....  ดูคุณตาเข้าใจดี  พยักหน้าแล้วยิ้ม...แต่ก็ยัง...โอ๊ย!......

ไม่นานนัก อาจารย์เห็นท่าไม่ดีเลยรีบจัดการ block เอง  ซึ่งไม่ง่ายนักที่จะให้คนแก่มากๆนอนในท่านี้นานๆ  .... ...ก้มศรีษะมากๆชิดอก   งอเข่าข้างที่ไม่ปวดชิดอก   ในท่าตะแคง  หลังตั้งฉากกับพื้นเตียง........และนานแค่ไหนก็ไม่รู้เพราะกระดูกมักแข็งติดกันไปหมด  ธรรมชาติทำให้ทำได้ยากกว่าคนปกติ

โอ๊ย!...”

โอ๊ย!...”

ระหว่างนั้น เราให้ยาแก้ปวดเข้าเส้นเลือดให้คุณตาด้วย  ....ไม่นานนักก็สำเร็จ  ..... พวกเราปรบมือกันแล้วเอ่ยปากชม

"เก่งจังเลย....คุณตาเก่งจัง"

"ไม่เก่งหรอก.....ถ้าเก่งต้องไม่เจ็บ"  แล้วคุณตาก็ยิ้ม....

พวกเราไม่รู้ว่าคุณตาว่าใครไม่เก่งกัน...อาจารย์หมอดมยารีบออกตัว

"หมอนี่แหละไม่เก่ง  ทำให้คุณตาเจ็บ"

คุณตายิ้ม

...............................................................................................

จากนั้นการผ่าตัดเปลี่ยนข้อเข่า ก็ดำเนินไปเรื่อยๆ   ประมาณชั่วโมงเศษๆฉันเห็นคุณตาเริ่มไม่สุขสบาย  ฉันถามได้ความว่า...เมื่อย......

"อีกนานไหม๊"

"โอย...ตอนนี้เพิ่งถึงโคราชลุง" อาจารย์แพทย์ผ่าตัดตอบ

"โอย...ทำไมนานจัง"

ฉันต้องอธิบายขั้นตอนการทำผ่าตัดเพิ่มเติม  ให้คุณตาเห็นและคาดเดาได้ว่าตอนนี้ทำถึงไหน  แล้วจะทำอะไร  สุดท้ายคืออะไร...ดูคุณตาผ่อนคลายขึ้น   ยาแก้ปวดและนอนหลับออกฤทธิ์ให้คุณตาเคลิ้มไปบ้าง

....................................................................................................

"อีกนานไหม๊"

"ตอนนี้ถึงสระบุรีแล้วลุง" อาจารย์แพทย์ผ่าตัดตอบ 

"เฮ้ย!....เอารถด่วนนา"  พวกเราฮา...........

"เกาจมูกให้หน่อยซี่...คัน...เอ้อๆ.....ตรงนั้นแหละ" คุณตาหลับต่อ

....................................................................................................

"ทำไมนานจัง  ไม่คิดว่าจะนานอย่างนี้"

"ตอนนี้ถึงรังสิตแล้วลุง" อาจารย์แพทย์ผ่าตัดตอบ 

"โอย...ไปทางตรงซี่  อย่าไปทางโค้ง...."

ฮาๆๆๆๆ...............

"เกาข้างปากให้หน่อยได้ไหม..."  แล้วคุณตาก็ดูเหมือนหลับต่อ

....................................................................................................

"ไปรถด่วนนา เฮ้ย...อย่าช้า"

ฮาๆๆๆ.......

"ไปแท๊กซี่ดีกว่าเว้ย....  เฮ้ย...."

ฮาๆๆๆ........

....................................................................................................

สักพักอาจารย์หมอดมยาแวะเข้ามาถามอาการคุณตา  แล้วเดินออกไป

"นั่นใครน่ะ" คุณตาถาม

"อาจารย์หมอที่ฉีดยาชาให้คุณตาค่ะ  แล้วนี่คุณหมอเด็กๆ...กำลังเรียนหมอค่ะ"  ฉันตอบ

"เออ...ขยันเรียนนะลูก"

ฉันได้ฟังแล้วรู้สึกอบอุ่น....พวกเรายิ้มน้อยยิ้มใหญ่กัน

 

สักพักมีน้องพยาบาลสาวแวะเข้ามาพูดคุยกับฉัน  คุณตามองแล้วก็ถามอีกว่า

"นั่นใครน่ะ" คุณตาถาม

"คุณพยาบาลค่ะ"  ฉันตอบ

"ไม่มีฟันในปากเลย ไม่ได้ใส่ฟัน ถอดฟันปลอมออกหมด" คุณตาพูดเหมือนจะออกตัว.....

"แน่ะ....คุณตากลัวไม่หล่อหรือคะ  หล่ออยู่แล้ว" ฉันว่า  คุณตายิ้ม  เห็นอย่างนี้เลยถามซะเลย

"คุณตาตอนหนุ่มๆอาชีพอะไร" หมอถาม

"เป็นตำรวจ....อย่าเผลอนา...จับนา..."

ฮาๆๆๆ.......

"อ้าว....ตำรวจจับคนเผลอเหรอคะ...ไม่ได้จับผู้ร้ายเหรอ" ฉันว่า  ฮาาๆๆๆๆ........รวมทั้งคุณตาด้วย

"คุณตาเป็นตำรวจ  เจ้าชู้ไหม๊" หมอถาม 

"ไม่หรอก คนเดียวก็พอแล้ว...คู่ทุกข์คู่ยาก"

บรรยากาศของความสุขในการทำงานเหล่านี้   มีส่วนทำให้ลดความเครียดของผู้ป่วยที่นอนรอคอยขณะทำผ่าตัด....

ส่วนฉันเอง....ความสุขแบบนี้ฉัน สัมผัสในงานที่ฉันทำได้อยู่เสมอๆ....

 

นี่แหละค่ะ.....ความสุขเป็นทีมซึ่งรวมถึงผู้ป่วยด้วย

 

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน เล่มที่ ๓ : ชีวิตวันวัน

คำสำคัญ (Tags)#ห้องผ่าตัด#ความสุขในห้องผ่าตัด#ทีมผ่าตัด#ความสุขของดมยา

หมายเลขบันทึก: 116664, เขียน: 03 Aug 2007 @ 19:26 (), แก้ไข: 11 Feb 2012 @ 19:45 (), สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ, ความเห็น: 8, อ่าน: คลิก


ความเห็น (8)

นิรันดร์
IP: xxx.19.95.118
เขียนเมื่อ 
สวัสดีครับ

อ่านแล้วเพลิน เลยครับ เป็นบรรยากาศที่ผู้ป่วยทุกท่านใฝ่หาจริงๆเลยครับ
"ความสุข" อยู่ที่ไหนก็ได้ครับ

ขอบพระคุณครับ P 
นายนิรันดร์

สวัสดีค่ะ คุณนิรันดร์

  • แวะมาเยี่ยมเยียนเสมอเลย  ขอบคุณนะคะ
  • มันเป็นจังหวะที่ต้องพอดีกันค่ะ  บางคราวแพทย์เครียดก็หยอกเอินไม่ได้....บางคราวผู้ป่วยอารมณ์ไม่ดี  เฉยๆ  สงบๆก็มีค่ะ  ก็ต้องให้นอนหลับไปแบบเงียบๆ...บางคราวมีคนขึ้นต้นมุขไว้  ลูกคู่ต้องตามดีๆถึงจะสนุกค่ะ  เขาเรียกว่าเข้าขากัน
  • ...ไปเที่ยวเชียงใหม่กับเขาหรือเปล่าคะ....

แวะมาฮาอีกรอบค่ะพี่ติ๋ว หลังจากวนเวียนให้ความเห็นหลายรอบแล้ว แต่ให้ความเห็นไม่ได้สักกะที

ถ้าทุกครั้งของการผ่าตัดเกิดการให้ความร่วมมือทั้งระหว่างคนไข้กับผู้ที่มีส่วนเกี่ยวข้องในห้องผ่าตัด ตลอดจนมีบรรยากาศหยอกเอินกันแบบนี้ก็ดีนะคะ  การผ่าตัดคราวนั้นคงสำเร็จไปแล้วครึ่งหนึ่ง

อ่านบันทึกนี้แล้ว อยากหายตัวไปเชียร์พี่ติ๋วถึงขอบเวทีเชียงใหม่ด้วยจังเลยค่ะ เสียด้าย เสียดาย

สวัสดีค่ะ คุณแป๊ดที่รัก

  • เมื่อวานก็มีปัญหาเรื่องบันทึกเช่นกันค่ะ  ตอนนี้ อ.ธวัชชัยบอกว่าเรียบร้อยแล้ว
  • จริงๆแล้วอยากให้ไปเที่ยวเชียงใหม่ด้วยจังเลยค่ะ  ไม่ต้องไปเชียร์ก็ได้  แวะไปพูดคุยกันก็ยังดี...อยากพบตัวเป็นๆคุณแป๊ดน่ะค่ะ.....
  • ...อ้อ...ได้บอกพ่อเพื่อนหมูอ้วนให้หรือเปล่า...ว่าคิดถึงน่ะตัวเอง...อิ..อิ....

แวะมาชื่นชมผู้ทำงานด้วยหัวใจแห่งเมตตา อ่านแล้วรู้สึกดีมากๆเลยค่ะ เห็นความสุขทั้งของฝ่ายหมอ /พยาบาล และฝ่ายคนไข้

สวัสดีค่ะพี่ติ๋ว

      วันที่ 8 นี้ สาวจาวเหนือ จะแวะเวียนไปใต้  ชาวใต้เลยรวมพลเลี้ยงข้าวเย็นรับขวัญค่ะ  งานนี้ได้เจอพ่อดอกมะลิแน่ๆ ค่ะ  ไว้จะกอดให้นะคะ

        อุ้ย  ลืมไป พี่ติ๋ว แค่ฝากบอกว่าคิดถึง 

สวัสดีค่ะ คุณนายดอกเตอร์ ....พยายามให้เกิดบรรยากาศของความสุขในทีมค่ะ ความทุกข์ก็ไม่แสดงออก ไม่งั้นบรรยากาศการทำงานเสียหมดค่ะ....ขอบคุณค่ะ
สวัสดีค่ะ คุณแป๊ด....สาวเชียงใหม่ คนไหน..ใครหนอ แวะไปหา....อ้อ..ฝากกอดพ่อดอกมะลิให้ด้วยน่ะถูกแล้วค่ะ...อย่าลืมล่ะ