ที่เป็นจริงได้มากกว่าการคิดทำนโยบายร้อยแปดพันประการในเวลานี้ (กระบวนการBlog น่าจะเป็นการเตรียมตั้งไข่ที่จะนำไปสู่การฟักตัวอ่อนของการนโยบายสาธารณะต่างๆ) ไม่เชื่อลองไปสังเกตชาวบล็อกเขาเมาส์กันที่เชียงใหม่ดูเถิด แล้วจะรู้ว่า สังคมชาวBlogger นั้นน่ารักน่าอิจฉายังไง

<div align="justify" style="padding-right: 4pt; padding-left: 4pt; padding-bottom: 1pt; padding-top: 1pt; border: windowtext 1pt solid"> </div><div align="justify" style="padding-right: 4pt; padding-left: 4pt; padding-bottom: 1pt; padding-top: 1pt; border: windowtext 1pt solid">การเขียนบล็อกสำหรับมือใหม่หัดเขียน ไม่ใช่เรื่อง่ายหรือยาก แต่มันจำเป็นต้องมีการบ่มเพาะความสุกงอมของพลังที่จะกระหายใครเขียน วัตถุดิบมีกันทุกคน ไม่งั้นพวกKM.จะพูดถึงชุดความรู้ในตัวคนกันรึ เพียงการตั้งต้นเขียนมีเบื้องหลังและที่มาแตกต่างกัน อย่างเช่นป้าจุ๋มของผมท่านนี้ แอบอ่านของคนอื่นมาเป็นปีๆ เดินรอบๆวนเวียนรั้ว G2K.จนรอยเป็นเทือก พอถึงจุดระเบิดก็มานั่งหน้าคอมฯไล่ถามคนโน้นคนนี้จ้าละหวั่น เพราะมาทีไรก็จเห็นใครๆเขียนบล็อกกันอย่างมีชีวิตชีวา แถมยังฮาเป็นระยะๆ บางทีก็นั่งหันหลังชนกันใช้ความคิดถ่ายทอดวิชาที่ตนเองกำลังคันในอารมณ์</div><div align="justify" style="padding-right: 4pt; padding-left: 4pt; padding-bottom: 1pt; padding-top: 1pt; border: windowtext 1pt solid">

แต่ก็นั่นแหละ ระบบรองรับของG2K.ยังไม่สะดวกเสียทีเดียว ต้องเรียนรู้ขั้นตอนที่จะปรับตัวหนังสือ การทำวรรคตอน การใส่ภาพใส่สีใส่เสียง ตรงนี้ได้อาศัยกัลยาณมิตรช่วยกันประคับประคองสมาชิกใหม่ใจสู้ ให้ปรับงานทั้งหมดให้สดสวยและโดนใจเจ้าตัวและสมาชิกที่เข้ามาอ่านผลงาน

</div><p style="text-align: justify; border: windowtext; padding: 0cm">ซึ่งตรงส่วนนี้มีความสำคัญมาก ที่ความรู้ในตัวของคนจะไม่สูญหาย แต่ได้มีการคัดกรองออกมาเสนอต่อสาธารณชน บางทีจะเป็นประโยชน์ในวงกว้างกว่าตอนที่คนนั้นทำงานในระบบก็อาจเป็นได้  ความรู้ในบล็อกจึงเป็นคุณูประการ  เป็นบุญ เป็นทาน เป็นอานิสงฆ์ที่ส่งต่อส่งถึงกันได้อย่างมีอิสระ เป็นบ่อเกิดความความดีงาม ความรัก ความผูกพันที่จะนำไปสู่การสร้างสังคมสมานฉันท์ ที่เป็นจริงได้มากกว่าการคิดทำนโยบายร้อยแปดพันประการในเวลานี้ (กระบวนการBlogน่าจะเป็นการเตรียมตั้งไข่ที่จะนำไปสู่การฟักตัวอ่อนของการนโยบายสาธารณะต่างๆ) ไม่เชื่อลองไปสังเกตชาวบล็อกเขาเมาส์กันที่เชียงใหม่ดูเถิด แล้วจะรู้ว่า สังคมชาวBlogger นั้นน่ารักน่าอิจฉายังไง</p><p align="justify">ตัวอย่างข้างล่างนี้เป็นข้อเขียนของป้าจุ๋มครั้งที่2 ที่ผมขออนุญาตนำมาปรับให้อ่านง่าย ต้นฉบับเข้าไปอ่านค้นอ่านได้blogที่ สมพิศ ไม้เรียง</p><p align="justify">นานๆจะได้มีโอกาสส่งblogกับเขาบ้าง   แต่ก็มีเวลาอ่านตลอดเลยไม่พลาดโอกาสได้ไปร่วมในเฮฮาศาสตร์2   ขอยอมรับว่าโชคดี-ประทับใจและสนุกจนลืมแก่ไปเลย   ชาวเฮฮาฯ ทุกท่านน่ารัก  หลายท่านมาทั้งครอบครัว มีครอบครัว คุณสิงห์ป่าสัก-ศรีภรรยา-น้องฝ้าย-น้องไผ่ และครอบครัวอ.อ้อย–คุณสะมะนึกะ-น้องขวัญ มาพร้อมกับผัดหมี่โคราชแสนอร่อยต้นตำรับ ก็เลยไม่ยอมพลาดโอกาสที่จะไปขอเป็นลูกมือคุณสะมะนึกะ เพื่อจะได้มีวิชาผัดหมี่โคราชกลับไปผัดให้สามีและลูกๆทานที่บ้านบ้างตามประสาแม่บ้านที่ดี ( รึเปล่า??? )  ขอบอกว่าแซบอีหลีจ้า  </p><p align="justify">และยังมีเมนูเด็ดคือต้มปลาร้าใส่ปลาดุกสดนี่ก็เด็ดมากเช่นกัน จิ้มกับผักนาๆพันธุ์ที่เก็บเกี่ยวจากในสวนท่านครูบานั่นแหละสดๆมีทั้งเพกา ดอกเพกา ชะอม และอื่นที่ทั้งงามและสด เพราะช่วงนี้ฝนฟ้าก็อำนวยเลยทำให้ผักที่สวนป่าเหล่านี้น่ารับประทานมาก สำหรับเมนูอาหารแต่ละมื้อไม่มีซ้ำ หลายๆท่านได้โชว์ฝีมือทั้งมีน้ำใจบรรจงปรุงแต่งให้พวกเรารับประทานเลยยิ่งเพิ่มรสชาด    อ.องุ่นมากับหวานใจอ.เสือหนุ่มสุดเท่ห์ควบChopperคู่ใจเท่ห์สะไม่มี และอ.องุ่นยังแสดงฝีมือเป็นหัวหน้าทีมพาน้องออย(ลูกรักครูบา-แม่หวี)และน้องขวัญคอยบรรจงจัดแต่งผลไม้ ใส่ถาดสวยงามมาให้พวกเราได้รับประทาน คุณสายลมหนุ่มรุ่นใหม่ไฟแรงที่มีบุคลิกดีน่ารักแต่แฝงความเป็นตัวของตัวเองและมีความมาดมั่นสมชายชาตรี  </p><p align="justify">อันนี้บอกได้ว่าเป็นผลพวงที่ได้ถูกหล่อหลอมมาจากครอบครัวที่มีความรัก-ความอบอุ่นและมีความใกล้ชิด ลูกหลานที่เกิดจากครอบครัวเหล่านี้จะไม่มีทางเป็นปัญหากับสังคม  และดูจากแววตาแล้วหนุ่มน้อยคนนี้พร้อมจะสู้ชีวิตและช่วยสังคม   ต้องขอชื่นชมคุณพ่อคุณแม่ด้วยค่ะ และอีกคนคือ  ดร.กมลวัลย์ก็เช่นกันเป็นคนเก่ง ที่มีความน่ารักและมาดมั่นก็ได้พาคุณพ่อคุณแม่มาด้วย ก็เลยไม่ต้องสงสัยเพราะทั้งคุณพ่อคุณแม่ดูท่านเป็นคนดีมีเมตตาและความอบอุ่น   หากลูกหลานไทยทุกครอบครัวได้รับความรัก-ความอบอุ่นและพ่อแม่มีความใกล้ชิดกับลูกๆเช่นนี้สังคมไทยคงจะดีไม่น้อย ปัญหาหลายๆอย่างของชาติที่ประสพอยู่ในขณะนี้คงไม่ต้องมานั่งแก้ไข   เคยคิดอยู่ตลอดเวลาว่าถ้าทุกครอบครัวซึ่งเป็นunitหนึ่งของสังคม ถ้าหากดีประเทศก็น่าจะดีด้วย  อยากให้ทุกครอบครัวตั้งใจดูแลรับผิดชอบตัวเองและลูกๆอย่าให้เป็นภาระของสังคมคงจะดีไม่น้อย </p><p align="justify">พอพูดถึงความประทับใจหนุ่มสายลมและดร.กมลวัลย์ก็เลยเถิดไปไกล  มีความประทับใจทุกท่านที่ได้พบในครั้งนี้แต่ละท่านมีบุคลิกเฉพาะตัวมีความรู้ความสามารถไปคนละอย่าง คงกล่าวรายละเอียดรายบุคคลไม่หมดในครั้งนี้ เพราะขณะที่นั่งบันทึกในครั้งนี้ดึกมากแล้ว และวันนี้เหนื่อยมากๆเลยเพราะไปดูแลแปลงสมุนไพรทั้งถากหญ้าและปลูกซ่อมเนื่องจากช่วงที่ผ่านมาฝนทิ้งช่วง ทำให้สมุนไพรที่ปลูกไว้ชงักการเจริญเติบโตบางหลุมไม่งอกก็มี  และพรุ่งนี้ต้องขับรถกลับกรุงเทพฯแต่เช้าเพื่อกลับไปทำหน้าที่หลายๆอย่างต่อที่กรุงเทพฯจ้า </p><p align="justify">ขอบอกว่ารักและคิดถึงทุกท่าน ดร.แป๋ว คนเก่ง   น้องดอกแก้ว(คนสวยและน่ารักของพี่)  คุณออตหนุ่มที่มีบุคลิกเป็นartist  และขอขอบพระคุณ อ.Handy  อ.บางทรายทีได้กรุณาให้ความรู้หลายอย่างทั้งด้านเทคโนโลยีคอมพิวเตอร์และปรัชญาชีวิตมากมาย ดร.แสวงอีกท่านที่ได้คุยกันครั้งใดก็มีอะไรดีๆที่ฝรั่งเรียกว่าbrillian ideas มานำเสนออย่างน่าสนใจตลอด แต่อยากขอเตือนอ.แสวงสักนิดด้วยความรัก จากคนรักกันนะคะด้วยสุภาษิตโบราณบทหนึ่งที่ว่า “ความจริงเป็นสิ่งไม่ตาย แต่คนพูดความจริงทีไรเห็นตายทุกที” ท้ายที่สุดคงจะไม่กล่าวถึงไม่ได้แน่คือท่านครูบาและศรีภรรยาของท่านที่ต้อนรับพวกเราเป็นอย่างดีต้องขอขอบคุณ สำหรับตัวดิฉันเองมาที่นี่หลายครั้งมากแล้วและก็มีความประทับใจกลับไปทุกครั้ง </p><p align="justify">อยากกลับมาที่นี่อีกและกลับไปพร้อมกับมีการบ้านในใจกลับไปด้วยว่าต่อไปจะมีอะไรมาเติมเต็มมหาชีวาลัยให้ได้เติบโตและสมบูรณ์แบบเสียที  ตามเจตนารมณ์ที่ท่านครูบาท่านคิดเพื่อสังคมและประเทศชาติ ก็ได้แต่คิดๆๆๆแล้วก็คิด แต่มาในครั้งนี้เริ่มมีกำลังใจและมีความหวังคิดว่าชาวเฮฮาศาสตร์ที่รักทุกท่านคงคิดเช่นเดียวกัน วันนี้คงขอลาไปนอนก่อนเหนื่อยจริงๆค่ะวันนี้  ราตรีสวัสดิ์ค่ะ</p><p align="justify">ดูเอาเถอะค่ะบรรยายไม่ถูกจริงๆ และยังได้กระทบไหล่ดาราอย่างน้องPatricคุณป้าจุ๋มยังได้สอนหลานในการเขย่าไข่นกกระจอกเทศเพื่อนำมาเจียว ปรากฏว่าไข่นกกระจอกเทศสองฟองเลี้ยงแขกได้20คนสบายๆ มีเห็ดละโงกที่เก็บในสวนป่านำมาต้มแซบ โอยไม่ได้ชิมก็ไม่มีทางรู้หรอกว่าอร่อยแค่ไหน ดูผัดไทยกระทะใหญ่คุณพ่อครัวใหญ่สะมะนึกะควบคุมการผัดแบบต้นตำรับเอง ไม่ต้องพูดถึงเรื่องความอร่อยเช่นกัน </p>