อีกครั้งกับ... "ลองทำดู.. แล้วจะรู้ว่าทำได้"

การแก้ปัญหา...  ขั้นแรก...หลังจากที่ครูสอนวิธีคิด/วิธีทำเสร็จแล้ว  ก็ให้นักเรียนทำแบบฝึกหัด  แล้วครูก็จะคอยสังเกตการทำงานของนักเรียน  ว่ามีใครบ้างที่ทำไม่ได้  และทำไม่ได้เพราะอะไร  แล้วก็จะนั่งดูอยู่ที่โต๊ะ  รอให้นักเรียนที่ทำไม่ได้มาถาม  แต่....ไม่มีใครเข้ามาถามครูเลย  ทีแรกคิดว่านักเรียนทำแบบฝึกหัดได้  แต่ไม่ใช่อย่างที่คิดเลยค่ะ  ส่วนใหญ่ทำผิดหมดเลย (-_-)    ในเมื่อขั้นแรกใช้ไม่ได้ผล  ก็ต้องใช้  แผนสอง.....แผนสอง....  หลังจากที่ครูสั่งงานให้นักเรียนทำแล้ว  ครูก็จะเดินดูนักเรียนทำงานทีละคน ๆ  ถ้าคนไหนทำผิด  ครูก็จะเดินเข้าไปใกล้ ๆ  แล้วจะพูดขึ้นมาลอย ๆ ว่า  “ข้อนั้น  ทำอย่างนั้น  แล้วได้คำตอบเท่านั้นจริงหรอ??”   เขาจะหันมามองครู  และรีบดูตามที่ครูบอก  แล้วก็ลองคิดใหม่อีกครั้ง   ถ้าเขาคิดแล้วได้คำตอบใหม่ที่ไม่เหมือนเดิม  เขาก็จะพูดขึ้นมาเบา ๆ  ว่า  “เออใช่!!... ผิดจิรง ๆ  ด้วย”   แต่ถ้าครูบอกว่ายังไม่ถูกนะ  เขาก็จะพยายามคิดใหม่อีกครั้ง  แต่ถ้ายังไม่ถูกอีก  เขาก็จะหันมาถามครูว่า   “ครูครับ (คะ)  ข้อนี้ทำยังไงครับ (คะ)”   ครูก็จะอธิบายให้เขาฟังตรงนั้นเลย  ทำแบบนี้ทีละคน ๆ  เลยนะคะ  แต่ก็ยังไม่ได้ผลเท่าไหร่  เพราะบางครั้งเพื่อนที่นั่งข้าง ๆ  จะคอยบอกคำตอบ   หลังจากที่ใช้มาแล้ว  2  แผน  ก็ใช่ว่าจะไม่ได้ผลนะคะ  และผลที่ได้ก็มีประโยชน์อยู่เหมือนกัน  คือ  ทำให้ครูรู้ว่าใครบ้างที่ทำได้  และใครบ้างที่ทำไม่ได้   ถ้ารู้อย่างนี้แล้วก็ต้องตามด้วย....  แผนสาม แผนสาม…..  คราวนี้นะคะ  หลังจากที่ครูสั่งงานแล้ว  ครูก็จะกลับไปนั่งที่โต๊ะ  นั่งดูนักเรียนทำงานกันไปสักพักนึง   แล้วก็จะเรียกนักเรียนทีละคนเลยค่ะ  เรียกทำไมน่ะหรือคะ  ก็เรียกให้เขานำสมุดงานมาให้ครูดูน่ะสิคะ   ถ้าคนไหนทำไม่ได้  ครูก็จะให้เลื่อนเก้าอี้ของเขามานั่งที่โต๊ะครูเลยค่ะ   แล้วสอนตรงนั้นเลยจนกว่าเขาจะทำได้   ทำแบบนี้กับทุกคนที่ทำไม่ได้เลยนะคะ (^_^)  ซึ่งก็ได้ผลดีเหมือนกันค่ะ   ถึงจะสอนช้าหน่อย  แต่ทำให้นักเรียนทำแบบฝึกหัดได้  ก็  O.K.  แล้วค่ะ  (=’_’=)